tri jezika : srpskom, arapskom i mađarskom Ako je potrebno pronaći neki zajednički imenitelj priča Emsure Hamzić, onda je to uronjenost njenih junaka u sebe same . Čitao sam je ( knjigu ) kao skromni čin

ali koje zapravo, uopšte nisu jednostavne oduševljeno kaže ovaj kritičar Trinaest čudesnih priča Emsure Hamzić, sa prologom i epilogom, su pravi primeri lirske proze u kojima se raskošna duša u različitim

stanište, a novo ne samo u odnosu na gore navedena mesta, već i u odnosu na prethodnu zbirku pesama Emsure Hamzić, Boja straha, jesu mitski predeli ili orijentalni toposi, zastupljeni još u Večerima na Nilu

ključar Ali helenizam je u još jednom zanimljivom pogledu mogući ključ za čitanje Semiramidinog vrta Emsure Hamzić . Aleksandar, Kasandra, Persija, prostori Levanta, konačno i naslov knjige svi ovi i mnogi

slojevima . Nećemo mnogo pogrešiti ukoliko kao dominantni kulturno-istorijski kompleks koji evociraju pesme Emsure Hamzić označimo kao helenizam . Jer helenizam je ta epoha, a ne sam period klasične grčke kulture

niza ratova na prostorima bivše SFRJ, može biti i jedno i drugo, a lirski subjekt u većini pesama Emsure Hamzić upravo to i jeste . Sa rezigniranošću intelektualke, junakinja pesama upravo se poziva na svoju

izvesne kvalifikacijske ravnodušnosti savremenih pisaca prema gradu ( teza Karla E. Šorskea ) poezija Emsure Hamzić Sarajevo vidi pre svega kao mesto vrlina, napušteno silom prilika . Sarajevo je figura dvostruke

svojevrsni hronotop, kao, uostalom, i posveta, čitati kao deo strukture pesme U pesničkom slučaju Emsure Hamzić, može i mora . U zbirci Boja straha, ispod završnog stiha, često čitamo : Sarajevo . Najčešća

versifikacijska analiza za koju se ne osećamo spremnim bi, pretpostavljamo, učvrstila taj prvi utisak . Stih Emsure Hamzić jeste, ili hoće da bude monumentalan, kao isklesan iz jednog komada, njeni iskazi se najčešće

Beleslijin, Darko Bradić 2008. godine, neposredno pred Sajam knjiga u Beogradu, pojavila se osma knjiga Emsure Hamzić, knjiga pesama, SEMIRAMIDIN VRT, u izdanju Izdavačke kuće Orfeus iz Novog Sada . Knjiga je

romanom Poslednji dani velikog turskog sultana Sulejmana II Veličanstvenog okosnica su najnovijeg romana Emsure Hamzić simboličnog naziva " Jabana ", odnosno " Tuđina ", komponovanog kao niz ispovesti, među kojima

samo kao sen kojoj se pripovedač obraća, koju citira i doziva . Inventivnost pripovedačkog postupka Emsure Hamzić, kako piše Mićić-Dimovska, treba tražiti u tome što je napisala ' ' istorijski roman koji

čitana u ironijskom ključu, potcrtava njihovu infantilnost Mnogobrojna tematska ishodišta poezije Emsure Hamzić reprezentuju i njenu formalnu divergentnost : ređe, udovoljavanje zahtevima klasičnih formi

roman toka svesti nego, na jedan novi način ispričana, poznata istorijaska priča, onda se poezija Emsure Hamzić objavljena posle Jabane svakako dodatno usložnila narativnim elementima i mnogobrojnim opkoračenjima

strašna mjesta istorije i ključne metafore svijeta u kome živimo.O tome zapravo govori i prvi roman Emsure Hamzić koji će, vjerujemo, pobuditi čitalačku znatiželju i skrenuti pažnju i na njene prethodne knjige

razdraganosti Uglješe Šajtinca ; Zaboravljena zemlja Olivera Kujundžić ; Carstvo sjenke Jasne Šamić, Jabana Emsure Hamzić Sladoje i Gazi Isa-beg Hazima Akmadžića . Uži izbor od pet romana do kraja kolovoza odabrat

neuobičajenim imenima, opisima, po kojom arapskom rečju i muslimanskom molitvom.Ipak, zbirka priča Emsure Hamzić nije zamišljena pre svega kao zbirka istočnjačkih priča : naime, vredan je napaor autorke da

dopale one Hamzićkine priče koje se događaju na arapskom istoku Orijent kakav je evociran u pričama Emsure Hamzić, nudi se ovde kao bajkoliki prostor izmešten iz svojih realnih konotacija opskrbljen neuobičajenim