i podi tj. Japodi izgovarajuć narav lebertskih vodah od kojih nijedna u morje ne teče već sve redom poniru pod lebert. U japodskim grobovima pronađene su velike količine nakita, a na glavi su nosili kape s resama za koje se vjeruje da su preteče

se tako i gačanska kopča. japodskim spiralama i krugovima, kao modni dodatak koji se uklapa u svaki stil odjevanja, od klasičnog do modernih casual ili

pripadnika nove R1a stepske elite. Delmatski izumrli jezik je bio indoeuropski, a s desidijatskim, breučkim i japodskim činio je jednu od četiri grupe ilirskih jezika sudeći po osobnim imenima zabilježenima u antičko doba.

u mlađem brončanom i željeznom dobu. Japodi su na omanjem brdu Crkvini imali svoju gradinu Avendo s očuvanim japodskim terasama, na kojima su bile sagrađene njihove jednostavne nastambe. U dvije nekropole (s više od 800 otkopanih i

svile, aplicirajući na njih određene motive iz daleke tradicije. Svakako da autorica još uvijek nalazi inspiraciju u japodskim kopčama, odnosno spiralama, tom vječnom motivu postanka i vječnoga trajanja, reklo bi se trenutka univerzalnog,

rim. građanskim pravom, s titulom »princeps i prepozit Japoda«. Sve do opć. dodjele rimskoga građ. prava 212., japodskim stanovništvom koncentriranim oko Retinija upravljali su Rimu odani rodovski prvaci s titulom »prefekt i prepozit«,

ili, pak, samo za vjerske obrede. U gradine se ulazilo kroz jedna ili više vrata, koja su uvijek bila dobro čuvana. U japodskim gradinama često se nađu veliki zemljani humci tumuli, koji su imali fortifikacijsku funkciju i obično su osiguravali

. Rimski Senat je Gaju Semproniju dopustio priznati samo trijumfalni poraz Japoda i to iz činjenice da su upravo borbe s japodskim plemenima bile najduže i najteže, dok je s Histrima, Karnima i Tauriskima nekako izlazio na kraj. No Gajeve pobjede

vojačenja bili su, do tada potpuno slobodnom japodskom narodu, nepodnošljivi. Stalni sukobi rezultirali su velikim japodskim ustankom 6. - 9. godine poslije Krista koji nije uspio, japodska plemena tada su potpuno pokorena i polako nestaje

u zakarpatskoj domovini, a ne neko jače društveno uređenje. Smatra se da su se asimilirali s strarosjedilačkim japodskim plemenima i preuzeli običaje lokalnih stanovnika, poput: pokapanja mrtvih u rakama obloženim kamenom, preuzeli su

su nađeni japodski ostaci urni s prizorima zagrobnog života te ravni grobovi s bogatim prilozima (nakitom, oružjem i japodskim kapama - prototipom "ličke kape "). To samo dokazuje da su Japodi imali razvijene običaje i vjerovanja vezana uz

o njegovoj pogibiji. Ubrzo je motivirana rimska vojska punom parom krenula u podizanje novih gomila i mostova, što je japodskim braniteljima vjerojatno utjeralo strah u kosti i pokrenulo sumnju u pobjedu nad rimskim napadačem

strah u kosti i pokrenulo sumnju u pobjedu nad rimskim napadačem japodskim naseljima, koji su se u strahu od slične sudbine redom predali Oktavijanu bez ikakvog traga otpora

Broda, Opuscula archaeologica 27, 2003 (Nives Majnarić Pandžić uz 65. obljetnicu), str. 489 - 497 japodskim urnama i sarkofazima, Senjski zbornik 30, 2003, str. 97 - 108

keramike "Janja Gora" - umjetničko obiteljsko gospodarstvo - mjesto je stvaranja, mjesto potrage za izgubljenim Japodskim blagom, mjesto nauke o zemlji, i njenom karakteru, mjesto sastajanja ljudi posvećenih umjetnosti i duhovnom