simbolnog reda ubiti imaju odpor prema zahtjevima Drugog, dok je psihoza potpuni odklon od simboličnog reda. Simbolni red je po Lacanu već izgrađen i mi nastajemo upravo preko te strukture, ne obrnuto. Ta struktura je samo jedan jedini označevalec koji se postavlja na mjesto subjekta u službi Drugog. Nekako mi nebulozno zvuči kad Luce Irigaray tvrdi kako bi trebalo napraviti žensku simbolnu reprezentaciju i više me privlači taj potencijal histerične pozicije subjekta jer mi se

hystera znači maternica .. Što se tiče te izjave Lacana "Woman does not exist" mislim da nije baš dobro interpretirana. Kad Lacan govori o tome kako ženska ne postoji ubiti misli kako ne postoji prava ženska zato što za nju ne postoji poseban označevalec u sistemu. Žena da bi postala žena je prisiljena na identifikaciju glede na tog privilegiranog označevalca-falosa, pa su to dve pozicije subjekta koje je Lacan izvrsno tematizirao, samo što malo njih ubiti zna da je teoriju preuzeo od

nekog prikaza ko u slučaju Junga, on ima značaj strukture. Ta struktura je označevalec, što znači da predstavlja subjekt za neki drugi označevalec i na tom mjestu Lacan uvodi pojam Drugoga ( kao nekakva stranska sila ). S tim da se taj označevalec postavlja na mjesto subjekta se događa to da je subjekt izreduciran jer postaje ništa više od označevalca. Označevalec koji dakle zastupa Drugog zauzima poziciju subjekta što znači da taj Drugi preko tog označevalca djeluje umjesto

Lacanova teorija ima veliku vrijednost posebno što se tiče pitanja autoritete ... Mislim da po njegovoj teoriji ne formiramo mi zakon već zakon formira nas, on postoji prije subjekta ... Zakon je naravno zakon Oca-falos-privilegirani označevalec koji daje vrijednost svega, sam po sebi pa nema nikakvu vrijednost. Tu je po mojem mišljenju največi dosežek njegove teroije, pokaže nam na biološku determiniranost Freudove teorije po kojoj je razlika u spolovima uvjetovana s

Derrida dekonstruira taj binarni sistem koji temelji na predpostavci o Falosu i Logosu kao transcedentalnim označevalcima, a primjer transcendetalnog označevalca je upravo Autor ... Po logici Derridajeve teorije transcedentalni označevalec ne postoji jer bi se u tom slučaju prekinula beskonačna igra premještanja značenja. U tom primjeru bi značenje bilo prisutno samo po sebi i fiksirano ... Dakle forsiranje perspektive pojedinca je opaženo da se nudi ko univerzalno i upravo

subjekt za neki drugi označevalec i na tom mjestu Lacan uvodi pojam Drugoga ( kao nekakva stranska sila ). S tim da se taj označevalec postavlja na mjesto subjekta se događa to da je subjekt izreduciran jer postaje ništa više od označevalca . Označevalec koji dakle zastupa Drugog zauzima poziciju subjekta što znači da taj Drugi preko tog označevalca djeluje umjesto subjekta. Kad dakle zauzme tu poziciju subjekta se događaju dva momenta i Lacan ih stavlja u kategoriju jezika, to je moment

značenja na druge foneme i upravo je to beskonačna igra premještanja značenja. Značenje nikada nije konstantno prisutno već se konstruira kroz beskonačnu igru nanašanja / premještanja na druge odsutne označevalce, na kratko onaj označevalec koji slijedi daje značenje prijašnjem ... Po toj logici Derrida dekonstruira taj binarni sistem koji temelji na predpostavci o Falosu i Logosu kao transcedentalnim označevalcima, a primjer transcendetalnog označevalca je upravo

simbolnom redu, on u slučaju Lacana nema značaj simbola u smislu da se da izreducirati na reprezentanta nekog prikaza ko u slučaju Junga, on ima značaj strukture. Ta struktura je označevalec, što znači da predstavlja subjekt za neki drugi označevalec i na tom mjestu Lacan uvodi pojam Drugoga ( kao nekakva stranska sila ). S tim da se taj označevalec postavlja na mjesto subjekta se događa to da je subjekt izreduciran jer postaje ništa više od označevalca. Označevalec koji dakle zastupa

. Taj kulturni svijet je ubiti simbolni red. Kad govorimo o simbolnom redu, on u slučaju Lacana nema značaj simbola u smislu da se da izreducirati na reprezentanta nekog prikaza ko u slučaju Junga, on ima značaj strukture. Ta struktura je označevalec , što znači da predstavlja subjekt za neki drugi označevalec i na tom mjestu Lacan uvodi pojam Drugoga ( kao nekakva stranska sila ). S tim da se taj označevalec postavlja na mjesto subjekta se događa to da je subjekt izreduciran jer postaje

, to je na jedan način jedna praznina unutar simbolnog Lacanova teorija nam dakle pokaže kako smo uvijek i baš svi rascijepljeni i ne postoji taj univerzalni, savršen subjekt. Pokaže nam princip kako se štancaju te lažne autoritete Označevalec koji dakle zastupa Drugog zauzima poziciju subjekta što znači da taj Drugi preko tog označevalca djeluje umjesto subjekta.Koja je to pozicija, ako subjekt nije ni postojao izvan Simboličkoga? Ne razumijem taj teatar: Simboličko