slabi Gruziju i dovoljne demografske potencijale da potpuno apsorbuje deo gruzijskog stanovništva, kao što SAD mogu da prihvate, kako su to i do sada činile, arbanaške emigrante. Ali, između udruživanja i prožimanja Rusa sa susedima i američke integracije useljenika postoji značajna razlika koja odražava prirodu ovih imperija.

pazi i zaklanja od svakog zla i pokore. arbanaške izmećare, kabadahije, pustahije i nikogoviće ali naredi sinovima da prihvate konje a ženi da sa snajama pripremi večeru.

za ovcu i maz za ždrebe, te brojenje po dvadeseticama (dva puta dvadeset četvrdeset, tri puta dvadeset šezdeset) takođe predindoevropskog porekla. O takvo poreklu arbanaške reči mal i ostacima od dvadesetinčnog sistema brojanja i Oštir je tako mislio. Uostalom, ovamo je svagda bilo uslova za stočarenje, kao i za određene ratarske kulture

(mnogobrojne crkvine pravoslavnog tipa to dokazuju). Vrijeme je - piše Jovićević - izmijenilo ćud ovih gorštaka, nametnulo im arbanaški jezik... Poprimili su i arbanaške navike (arbanaških nomada) i vjeru, što ih je potpuno odrodilo. Ženidba i udadba između Srba i Arbanasa (koje se još i danas vrše) najviše su veli Jovićević - odrodile

(arbanaških nomada) i vjeru, što ih je potpuno odrodilo. Ženidba i udadba između Srba i Arbanasa (koje se još i danas vrše) najviše su veli Jovićević - odrodile Srbe. Arbanaške žene udate za Srbe učile su prvo svoju djecu arbanaškom jeziku dok Srpkinje udate za Arbanasima nijesu to činile... Tako je albanski - istiskivao srpski, a time i vjeru

; otuda su i stočari zavisni "ljudi" cara, crkve i vlastelina, i nema u ovom feudalnom sistemu u pravom smislu reči slobodnih Arbanasa i Vlaha, osim slobodne arbanaške vlastele, o kojoj je već bilo reči.

, kad su u pitanju grupe, zajednice, naseobine, etnojezička pripadnost življa jasno ce odražava i u ličnim imenima, pa nam to omogućava da posebno posmatramo odlike arbanaške onomastike i razlike koje ona pokazuje u odnosu na starosrpsko stanje: M. Pešikan, Zetsko-humsko-raška imena I, 27 - 28.

uticaju Turske dominacije, odnosno katoličke propagande. Rijeka Drim je granica pravih arbanaških plemena. "Na njihovo slovensko porijeklo upućuju i" srpske i arbanaške pjesme i predanja "se slažu da su potomci ljudi koji su bježali od Turaka i Vendeta, nastanivši se u opustošenim krajevima Ilirije." Klementi vode porijeklo od nekog

da Arbanasi nijesu jedan od onih naroda koji može, u ime svoje civilizacije, istaći svoj nacionalitet i nametnuti ga teritoriji na kojoj živi, "jer civiliz arbanaške ne postoji ". Arbanasi su konglomeracija plemena koja su sačuvala svoje "distiktivne karaktere u srednjoj Arbaniji, i na sjeveru i na jugu, izmiješali su se sa

Matiji u Ugarsku jer Matija još nije bio krunisan, da s njime načini primirje, jer se s te strane najviše bojao. A kad je primirje načinio odmah nas je car okrenuo na arbanaške knezove i sam je došao; pokorio je tada lako sve, jednog za drugim, i to zato što je jedan posmatrao kad je drugoga pokoravao. Jedan mu se knez odupro, kojeg su zvali

da su nam sada uzdrmali temelj države. arbanaške izbore, i navode srpski narod na izdaju,, zavodeći ga za Goleš planinu.,, Deli Rada deli srpski narod na one ispod i iznad Ibra.

je planina Troglav lučkog oblika, dužine oko 6 km i širine oko 2.5 km sa tri glave identifikovana sa protoserpskim Bogom Troglavom - Triglavom. Nalazi se istočno od arbanaške reke između Arbanaških planina i reke Toplice. Potez se nalazi na 450 - 890 m / nv, površine oko 1.000 hektara, slabo naseljeno sa oko 210 stanovnika. Na udaljenosti od

se gosti pozivaju, već se glavniji prijatelji, kumovi i poznanici redovno uzajamno posjećuju. Arbanasi u Štoju pozivaju svoje pobratime po nekom mlađem muškarcu. Arbanaške slave su znatno posjećenije nego crnogorske. U ranije vrijeme slavili su jedni i drugi po sedam, a kasnije po tri dana. Naročitim zabranama sredinom prošloga vijeka

Naročito su značajne dvije, domaćinu kuće i u slavu božju i krsnog sveca. Kod Crnogoraca glavni gost, stojeći na nogama, gologlav, lomi pogaču i govori prvu zdravicu. Arbanaške zdravice su kraće i jednostavnije od crnogorskih, koje su sadržajnije, sa više rječeničnih obrta i određenih fraza. Jedni i drugi piju obilato, Arbanasi više rakiju

, arbanaške krvi kod crnogorskih plemena pokazuju i imena kao što su: Mataguži kod današnjeg Titograda, Maine uz Primorje, Malonšići u dolini reke Zete, Mataruge (izumrli),