od dalje borbe, Đorđe je, kao stari prijatelj Habzburga, prišao uz Maksimilijana. Ostale srpske vođe, Jakšići i Miloš Belmužević , ne htedoše da ga slede, nego se opredeliše za izabranog kralja Vladislava. Oni, šta više, uđoše i u borbu za njegova

htedoše da ga slede, nego se opredeliše za izabranog kralja Vladislava. Oni, šta više, uđoše i u borbu za njegova prava. Belmužević je čak i doprineo znatno, da su Maksimilijanove čete krajem 1490. god. bile razbijene kod Stonog Beograda i potisnute

mir, i vršili pokolje i pljačkanja. Tako je, prilikom jednog mučnog prepada, poginuo jedinac sin vojvode Miloša Belmuževića , hrabri Vuk. U takvim prilikama od srpskog despota tražilo se mnogo. I da bude dobar čuvar granice, i energičan borac, i

u više borbi s Turcima. Uz njih javlja se u Ugarskoj od prilike od 1470. god. i čuveni stari vojvoda despota Đurđa Miloš Belmužević , koji je dobio grad Šašvar i kome je kralj Matija 1483. god. poklonio Majšu i Poznad u temišvarskom kraju.

severnom srpskom etničkom prostoru posede je imala poznata srpska vlastelinska porodica Jakšići. Vojvoda Miloš Belmužević , iz ugledne srpske zetske vlastelinske porodice, imao je posede u Temišvarskoj županiji, a despot Radič Božić u

srpskog stanovništva u Slovačku. Belmužević . Posede je dobio u Njitranskoj županiji, čije se sedište nalazilo u Šaštinu, odnosno Šašvaru. Za ratne zasluge u

kralja, kralj Matija Korvin mu je dodelio imanja u Tamiškoj županiji u Banatu i zvanje "egregijusa ". Belmužević poticao je iz ugledne zetske vlastelinske porodice, čiji se preci pominju iz vremena despota Stefana Lazarevića.

, na poziv despota Lazara Brankovića, odlazi u Srebrenicu za zapovednika grada. Posle pada i ovog utvrđenja, vojvoda Belmužević dolazi u Jagodinu, gde je u tursko vreme postao subaša. Na poziv kralja Matije Korvina prešao je u Ugarsku u Šaština u

poseda u Munaru u neposrednoj blizini manastira Bezdina, na Morišu. U poslednjoj bici koju je vodio protiv Turaka, Belmužević je 1501. godine bio smrtno ranjen, a izgubio je i sina jedinca. Napisao je oporuku, kojom je, u prisustvu kaluđera

i ugarska kralja Vladislava. Pobedi ugarske vojske doprineli su srpski odredi koje su predvodili vojvoda Miloš Belmužević i braća Jakšići.

u budvanskom kastelu kod sv. Marije te je u isto vrijeme vršio i dužnost kastelana budvanske tvrđave. Vuk Beomužević ( Belmužević ) i mitropolit (metropolitus) pominju se u februaru g. 1450. kao upravnici, odnosno gospodari Ljuštice, koja je još

unuk Đurđa Brankovića, kome je dodeljena despotska titula vakantna od 1459. Te godine je preko Dubrovnika došao Miloš Belmužević , koji se u svome testamentu sećao kada dojdoh do poganeh na ugarski arsag v dni svetloga kralja Matejaša ". On se

, posebno s Turcima. Neki od tada doseljenih Srba su se proslavili junaštvom kao despot Vuk, braća Jakšići i Miloš Belmužević , i uzdigli u red ugarskih velikaša.

završila ova nesrećna žalosna bitka. Belmužević Stefan i Janko je izveden pred njega, [ 251 ] a on ga je doveo (despotu u Smederevo. Obdarivši ga despot ga je pustio na