. Postoje dva osnovna značenjska plana u ovoj kompoziciji: jedan je Bogorodičino oplakivanje koje je predstavljeno dvojako - kao koral i kao tužbalica,

, posvećena u srednjem veku Blagoveštenju dok danas slavi Uspenje Bogorodičino , sagrađena je i oslikana kao zadužbina kralja Milutina do 1321. g.

Velikih praznika: Rođenje Hristovo prikazano je na južnom, a Uspenije Bogorodičino na severnom zidu pod kupolom. Na zapadnom zidu ispod Ulaska Hrista u

Koporin, kod Velike Plane. U Beogradu je podigao tri crkve Uspenije Bogorodičino , Tri jerarha i Crkvu svetog Nikole, a grad Beograd proglasio je za

su i kompozicije iz života svetitelja kojima je posvećena: Rođenje Bogorodičino i Vavedenje su najplemenitije slikarske idile u srpskom

naselje u bačkoj županiji prvi put zabeleženo 1341. godine pod imenom Bogorodičino selo. Od 1769. godine Gospođinci postaju granično mesto u sastavu

početak novog zaveta i propovedi hrišćanske vere. Uz Hristovo i Bogorodičino , to je jedno od tri sveta "roždestva" koje praznuje crkva, pored Božića

, mogućnost poštovanja, o simboličkom repertoaru na primeru dela " Bogorodičino bezgrešno začeće ", o simbolici boja, svetlosnoj simbolici, sve to na

ponavljaju. Čak i kad je slikao tako trajne teme kao što su Uspenje Bogorodičino i Rođenje Hristovo, umetnik nije kopirao ni druge ni sebe. Koncepcija

. Krst nad ikonostasom rezan je i slikan od 1596. do 1607. Tu je i veliko Bogorodičino kolo (luster) koje visi ispod kubeta, a ispod koga su se stranke u

opštini Žabalj Ovo selo se po prvi put spominje 1341. godine pod imenom Bogorodičino selo. Današnje naselje se počelo podizati krajem 18. i početkom 19.

¶ Bogorodičino iznad carskih dveri, likovi Krstitelja i Jovana Bogoslova na istočnim

Gospojina jedan je od najvećih i najlepših praznika. Slavi se rođenje Bogorodičino . Bogorodica je biće najčistije, pa u tom smislu i najuzvišenije, i

, Moskva, 1996, str. 487, prevod Petra Jevremovića. ] Slaviti rođenje Bogorodičino znači proslavljati čistotu one koja rađa, dakle života samog. U njenom

. Sada mi je pod nogama zasvetlucalo polupano staklo. Čini se da je lice Bogorodičino na časak pogledalo iz tame i sada je opet tamo pomrčina. Gle, tu leži