više od pola vijeka, sa troje djece, došli su u Bijeljinu. Otvorili su bojadžijsku radnju. Kako su znalački i kvalitetno obavljali svoj posao, ubrzo se za

rat u BiH 1992. godine, majstor Milan Šunjevarić odlučio je da zatvori bojadžijsku radnju - nije htio da boji u crno vunu za majke poginulih boraca, jer se u

majstor Milan, pa je radnja zbog toga zauvijek i zatvorena. Posla za ovu bojadžijsku radnju bilo je još dosta uprkos tome što je vunu nadvladala sintetika.

vezanost za boju započela je u ranom detinjstvu u živopisnom okruženju bojadžijske radnje njegovog oca što je u Risimovoj svesti utkalo živu kolorističku

su nadimak ponele po pretku Iliji. - Svekar Ilija je držao omanju bojadžijsku radnju na početku ulice. Radilo se danju i noću, ali decu je upućivao na

, naručioci pojedinih ikona bili su uglavnom članovi kruševačkog bojadžijskog i trgovačko - terzijskog esnafa. Jedan od najranijih u nizu ikonostasa

, čija se arena, tokom vekova, napunila ostacima iz štavljaonica, bojadžijskih radnji i kasapnica koje su nicale od severa stadiona prema Tibru.

- salerski, pekarski, asurdžijski, trgovačko izvoznički bakalski, bojadžijski , opančarski, sapundžijski i kasapsko-klački esnaf.

protivio ideji da mu je knez Miloš pravi otac. Završio je osnovnu školu i bojadžijski zanat. Napustivši zanat, naizmenično je služio u policiji i vojsci.

i gazdinstvo. Zatim se razvija potreba za abadžijskim zanatom, i bojadžijskim za bojenje sukna. Od ostalih seoskih zanata su krečarski, zidarsko

: tkački, grnčarski, obućarski, voskarski, trukerski, liciderski, bojadžijski , krojački za narodno odelo i berberski.

, terzijski, abadžijski, kujundžijski, katrandžijski, potkivački, bojadžijski ... U knjizi je evidentirano i osnivanje esnafa od 1833. do 1866. kao i