slični izrazi i sinonimi u savremenom srpskom, hrvatskom i slovenskom
Sličnost reči ili fraza u rezultatima zavisi od toga, koliko puta se reč ili fraza
pojavlja u sličnom kontekstu kao "dečanske".
Slični izrazi i sinonimi za
Kliknite za traženje
Primeri iz opštega korpusa
Korpus srWac
srWaC je korpus srpskog jezika (Clarin.si)
: kraj Rutai Ištvana od Josipa Zelića, kraj Jelene Čović od Josipa Lihta, Josipa Slavonskog, Albe Vidakovića, deo Dečanske i Jurija Gagarina između Rutai Ištvana i Josipa Šokčića, deo Josipa Zelića iJosipa Lihta od Rutai Ištvana do kraja ,
poznate su još dve verzije u obliku knjige . Dečanske hrisovulje. Na žalost, preveliki obim hrisovulja nije dozvoljavao da se Prva dečanska hrisovulja izda na način na
ukaže na značaj koji je knjiga imala u srpskoj kulturi srednjeg veka, a posebno na njenu ulogu u razvoju duhovnog života dečanske monaške zajednice. Pojedini primerci ove zbirke značajni su za sagledavanje i upotpunjavanje slike razvoja i
nalazi odmah posle Hilandarske i broji 156 knjiga koje datiraju od kraja HIII do sredine HIH veka. Neki spomenici dečanske zbirke rukopisa stariji su i od samog manastira Visoki Dečani, inače zadužbine srpskog kralja Stefana Uroša III ( 1321
isto tako dobro naoružani ratnici na suvatima i pašnjacima između severnih padina Paštrika, desne obale Belog Drima i Dečanske Bistrice; njihov dolazak i vekovno zadržavanje u ovom, jugozapadnom delu Metohije najpotpunije su dokumentovani
[ Kosovo ], verovatno su bez otpora ustupili tuđincima neplodno zemljište i krševite površi između Belog Drima , Dečanske Bistrice i Paštrika, ali su žilavo branili svoje plodne njive u Prizrenskom polju, severnoj Metohiji i na Kosovu. Prva
plemena u predrimsko doba, Sarajevo 1969. Metohijski enklav ilirske etničke grupe između Paštrika , Dečanske Bistrice i Belog Drima govorio bi možda u prilog ilirske teorije: to je ono područje za koje ce, kako ćemo kasnije videti
prostranu teritoriju između Komova na zapadu i razvođa Belog Drima i Sitnice na istoku, i između razvođa Pećke i Dečanske Bistrice na severu i Drima na jugu, sa pojedinim posedima i van ove zone. Na taj način dečansko vlastelinstvo je
znalo da je na teritoriji severne Albanije, u slivu reke Valbone. U novije vreme je tu granicu sa mnogo uspeha, analizom Dečanske hrisovulje iz 1330, rekonstruisao do srazmerno sitnih topografskih podrobnosti Mitar Pešikan, Sa severnom i
kraljeva. Ovaj katolički redovnik, kod čijeg je imena ponosom istaknuto da je iz grada kraljeva, započeo je gradnjom Dečanske crkve, te najveće i najveličanstvenije do danas sačuvane građevne, uspomene iz doba Nemanjića g. 1327. a dovršio je g.
kulturu . dečanske opštine da sprovede odluku o korekciji manastirskih katastarskih podataka
bogoslovije, posetio je manastirski konak u izgradnji, a potom i manastirsku ekonomiju sa kojom ga je upoznao ekonom dečanske svetinje, jeromonah Danilo .
vlastelinstva. Poslednjih godina mnogo su napredovala onomatološka istraživanja, zasnovana na kritičkom izdanju dečanske hrisovulje, ostalim domaćim izvorima i objavljenim turskim popisnim knjigama iz XV i XVI veka. Onomastička
M. Pešikan proučavajući altinske međe, opisivanje granica Altina na istočnoj strani razlikuje se u trima verzijama dečanske hrisovulje. Prvobitni opseg altinske oblasti zabeležen je u prvoj dečanskoj hrisovulji. Od danas nepoznatog Brnjca
, a odatle silaskom "pravo u Vrelo ", odnosno na reku Vrelo u selu Brovina, severozapadno od Đakovice. Da bi objedinio dečanske posede kralj Stefan Dečanski je kupio od Vitomira planinu Ujezdnu za 100 ovaca sa jaganjcima i naknadno je pripojio