uspostavio protok krvi i zaustavilo umiranje ćelija srčanog mišića potrebno je što pre otčepiti zapušenu arteriju. To se može postići na dva načina: lekovima ( fibrinolitička terapija) ili mehaničkim putem (balon dilatacija uz implantaciju stenta). U hroničnoj terapiji pažnja se usmerava na prevenciju ponovnog infarkta. To se postiže

doza heparina ima usko indikaciono područje (visoko rizični bolesnici, trajanje ishemije više od 8 sati, akutna okluzija malih arterije, kontraindikovana fibrinolitička terapija). Trombolitici imaju iste indikacije kao i heparin, a bolji efekat i veći značaj a naročito kod malih arterija gde iz tehničkih razloga operativno lečenje

infarktnog polja, smanjenja komplikacija infarkta, a samim tim i porasta preživljavanja pacijenata.Obim rekanalizacije zavisi pre svega od vremena kada je data fibrinolitička terapija u odnosu na početak bola u grudima, a svakako je najefikasnija ukoliko se terapija primeni u zlatnom satu. Cilj ovog rada bio je da se utvrdi vreme koje prođe od

u SHMP), kao i vreme koje je proteklo od pojave bola do poziva SHMP, ili polaska u SHMP, vreme kada je stigla SHMP i vreme kada je pacijent stigao na Institut te primio fibrinolitičku terapiju.Od ukupno 106 pacijenata 29 % je bilo žena prosečne starosti 60 godina i 71 % muškaraca prosečne starosti 55,5 godina.Pacijenti koji su sami otišli na

SHMP su u grupi najmlađih pacijenata, prosečne starosti 55 godina.Oni su u SHMP krenuli prosečno nakon 66 minuta od početka bolova, a 141 minut nakon bolova su primili fibrinolitičku terapiju.Pacijenti koji su pozvali SHMP učinili su to prosečno 82 minuta nakon pojave bola, čak 2 / 3 njih u roku od 60 minuta.Prosečno vreme stizanja SHMP bilo je 20

140 do 160 minuta.Pola ovog vremena je vreme dok se pacijent ne obrati za pomoć, a druga polovina vreme intervencije SHMP.Kako bi postigli da se u zlatnom satu primeni fibrinolitička terapija potrebna je težiti ne samo stručnoj edukaciji medicinskih kadrova i boljoj organizaciji rada, nego i edukaciji stanovništva da prepoznaju

specifična terapija koja se koristi u slučaju IMU. Reč je o fibrinolitičkoj (ili trombolitičkoj) terapiji - razbijanju tromba. Profesorka dr Šternić naglašava da fibrinolitička terapija, pri kojoj se koristi lek za rastvaranje tromba, zahteva zadovoljenje nekih vrlo strogih kriterijuma. Ta terapija se može primeniti samo u prva tri sata od

postupkom drugačije ne dokaže ili se ne pojavi bolji lek. Tako stvorene smernice pretstavljaju olakšicu lekaru praktičaru u rešavanju terapijskih dilema. Na polju fibrinolitičke , antikoagulantne i antiagregacione terapije, u potrazi za idealnim terapijskim pristupom, svake godine pristižu novi podaci i menjaju se smernice, te je cilj ovog

terapijskim pristupom, svake godine pristižu novi podaci i menjaju se smernice, te je cilj ovog rada prikazivanje savremenih stavova o upotrebi ovih lekova. Fibrinolitička terapija

, koji su dostupni i kod nas. Date protokole formirao je konsenzus eksperata na osnovu mnogobrojnih kontrolisanih studija koje se sprovode od 1986 godine, kada je fibrinolitička terapija ušla u širu upotrebu. Kod masivne embolije pluća protrokolarno se daje: Streptasa 1.500.000 i. j. i. v. inf. u toku 2 sata; Alteplaza 100 mg i. v. inf. u toku 2

lekova koji povećavaju insulinsku rezistenciju kod bolesnika sa AIM to su prvenstveno diuretici i β-blokatori. Brojne kliničke studije, u kojima je primenjivana fibrinolitička terapija i tretmanu AIM, pokazale su da je stres hiperglikemija loš prognostički znak. Stres hiperglikemija pozitivno korelira sa izostankom protoka kroz

krvnog ugruška ili praznom alveolom. Može iradirati u uvo i homolateralnu stranu glave. Postoje dve teorije o etiopatogenezi alveolarnog osteitisa: Birnova fibrinolitička teorija i bakterijska teorija. Po fibrinolitičkoj teoriji, nakon ekstrakcije nastaje upalni proces koji utiče na formiranje i retenciju ugruška. Fibrin se

nastaje dejstvom bakterijskih toksina na nervne završetke u alveoli. Actinomyces viscosus i Streptococcus mutans su povezani s nastankom alveolarnog osteitisa. Fibrinolitička aktivnost Treponeme dentikole, mikroorganizma parodonta, takođe uslovljava nastanak bola. Prevencija alveolarnog osteitisa postiže se an ¬ tifibrinolitičkim

u intimu. U toj fazi je povećana adhezija i migracija monocita u subendotelijum, inflamacija, smanjeno oslobađanje vazodilatatornih faktora (NO), kao i smanjena fibrinolitička aktivnost [ 16 ]. Lipoproteini niske gustine (LDL) i derivati njihove oksidacije iniciraju aterosklerotski proces, a porast nivoa ukupnog holesterola i LDL

rezim ishrane, fizička aktivnost i zakazan kontrolni pregled. Ključne reci: prevencija, izabrani lekar, promena stila života. e-mail: irenaibeka@hotmail.com Fibrinolitička terapija je u poslednjih 20 godina dovela do proboja na polju lečenja AIM, najtežeg oblika ishe-mijske bolesti srca. Mnoga klinička ispitivanja su pokazala da je