slični izrazi i sinonimi u savremenom srpskom, hrvatskom i slovenskom
Sličnost reči ili fraza u rezultatima zavisi od toga, koliko puta se reč ili fraza
pojavlja u sličnom kontekstu kao "formanov".
Slični izrazi i sinonimi za
Kliknite za traženje
Primeri iz opštega korpusa
Korpus srWac
srWaC je korpus srpskog jezika (Clarin.si)
, bila je to što on, kad je povukao obarač, koliko je poznato, nije mislio ili bar nije ostavio svedočanstva o tome da je mislio, o svemu onome što je za druge predstavljao, ili što će za druge predstavljati njegov čin samoubistva. Nije mislio, ali je to uradio. Bitno je ne uračunavati posledice svog čina da bi se taj čin pojavio kao autohton i spontan . Formanovom filmu, koji umire nevino, radeći na svom rekvijemu; Dž.F.K. je postao nešto nalik svecu u popularnoj kulturi zahvaljujući atentatu, Isus Hristos, zahvaljujući tome što su ga osudili i razapeli, ne zato što je on sam izričito rekao da hoće da ga razapnu. Pa i Slobodan Milošević, čiji se kultni status očitava u tome što ga se i dalje pominje više nego kad je bio živ u Haškom zatvoru, umro je a da nije priželjkivao da mu se to desi .
da poboljšaju položaj mladih u lokalnoj sredini. U saradnji sa Kancelarijom za mlade UG Vido na konkursu Aktivni mladi, sigurna budućnost po projektu za podizanje ... Formanov Goja s ghosts ...
filmova evropske kinematografije se nastavlja filmom TEOREMA, Pjer Paola Pazolinija, a za ljubitelje autorskog dugometražnog filma pripremili smo film BETRAYAL . Formanovog asistenta i scenariste Ivana Pasera. Sa ulaskom sovjetskih tenkova u Prag, i Ivan Paser je, poput niza umetnika koji su reputaciju stekli u okviru praškog proleća, napustio tadašnju Čehoslovačku i život i karijeru nastavio u Sjedinjenim državama. Intimno osvetljenje je, po gotovo unisonoj oceni kritike, ključno ostvarenje češkog novog talasa. Kontrapunkcija života u gradu i senzibiliteta male, provincijalne sredine, u srži je priče o dva stara prijatelja, obojici
, 1978. ) spada u njihovu najznačajnije ostvarenje. Predstave izvode u svome stanu, igrajući sami sebe. Međutim, njihov odnos prema publici je ambivalentan, tako da je teško ustanoviti šta je od onoga što se događa stvarnost, a što umetnička nadgradnja . Formanov pristup, a i ostvarenja Vusterske grupe .
da je Forman bio čovek svestranog obrazovanja, što je neminovno uticalo na pulsiranje njegovih meditativnih tokova i prirodu stvaralačkih impulsa . Formanovog bića, prolaznik kroz njegovu svest kao uspomena, utisak, odraz iskustva, saznanja ili htenja, rečju, jedan od mnogostrukih vidova njegovog postojanja. Zbog toga se sve one, ili gotovo sve, pojavljuju sa istim svojstvima u svim komadima. Maks je smušeni pisac; Ben i Leo su dva Formanova alter ega; Roda ( Rhoda ), Leova ljubavnica, je privlačna žena; Hana ( Hannah ) i Eleonora su njene ljubomorne suparnice, a Ida i Sofija prijateljice koje joj pomažu u nevolji. Žene, ali ne
odabranim da posluže tome cilju, u koje ubraja i ljudsku figuru. Te, uslovno nazvane ličnosti kao da su sišle sa De Kirikovih portreta. Nemaju fizionomiju, jer je svaka od njih samo deo Formanovog bića, prolaznik kroz njegovu svest kao uspomena, utisak, odraz iskustva, saznanja ili htenja, rečju, jedan od mnogostrukih vidova njegovog postojanja. Zbog toga se sve one, ili gotovo sve, pojavljuju sa istim svojstvima u svim komadima. Maks je smušeni pisac; Ben i Leo su dva Formanova alter ega; Roda ( Rhoda ), Leova ljubavnica, je privlačna žena; Hana ( Hannah ) i Eleonora su njene ljubomorne suparnice, a Ida i Sofija prijateljice koje joj pomažu u nevolji. Žene, ali ne isključivo one, uglavnom se pojavljuju delimično ili potpuno obnažene. Interakciju među ličnostima zamenjuje polarizacija u smislu suprostavljanja žene muškarcu, tela duhu, stvaranja postojanju, reči stvarima i prekriveno otkrivenom telu .
samo je sporadično komunikativan. Sastoji se od kratkih iskaza jednostavne, gotovo banalne sadržine, običnih pojedinačnih reči izolovanih od bilo kakvog konteksta, ponavljanja i glasnih uzvika, sve to izgovoreno bezličnim glasom uživo, sa magnetofonske trake ili preko zvučnika. Ti govorni fragmenti su jedan od drugoga odeljeni često agresivnim zvucima sirene ili tupim bubnjanjem . Formanov je lišen ironije i metaforične dimenzije egzistencijalne alijenacije i u njegovoj verziji predstavlja samo verbalno-zvučni blok, odnosno jedan od predmeta u okviru predstave .
uzvika, sve to izgovoreno bezličnim glasom uživo, sa magnetofonske trake ili preko zvučnika. Ti govorni fragmenti su jedan od drugoga odeljeni često agresivnim zvucima sirene ili tupim bubnjanjem . Formanovo stvaralaštvo u okviru Ontološko-histeričnog pozorišta može da se podeli u dve faze. Do 1975. godine, uprkos indikativnog naslova koji je sam dao svojoj sceni, prevashodno je zainteresovan za fenomenološko iskustvo i u tom smislu se bavi posmatranjem predmeta u prostoru, prvo izolovane, a zatim dodavanjem novih, što deluje na razbijanje centra pažnje. Poigravanju sa percepcijom doprinosi i manipulisanje sa kulisama koje se dižu i spuštaju suprotno logičnom
se pojavljuju Ben kao duša i Leo kao telo iste osobe ( odnosno Formana ), Hana, Leova rođaka kao Benova supruga i Sofija žena iz Benovih snova i boginja mudrosti koja mu u jednom kadru iz plakara pruža ruke i dodiruje mu lice, a on izjavljuje da ga umetnost više ne interesuje kao nekada; Hotel Kina ( Hotel China, 1971. ) odlikuje se senzualnošću scenskih slika uz koje zasebno opstojava hladnoća jezičkog bloka; Sofija 3 ( Sophia 3 ) i Hridine ( Cliffs, 1971. ) dostižu savršenstvo Formanovog scenskog pristupa. U njima se Roda i Ben pojavljuju kao obnažene vizije Sofije i Maksa, dok Hana i Karl u suprotnoj polarizaciji označavaju trivijalnu vezu među polovima. Svet seksualnosti odražen je u svakom scenskom detalju, naročito u sugestivnim kulisama i preko veštog manipulisanja kutijama, tako da se, uprkos bezličnom i neemotivnom prisustvu ljudske figure, na sceni odvija susret polova kao suparnički obračun .
savršenstvo Formanovog scenskog pristupa. U njima se Roda i Ben pojavljuju kao obnažene vizije Sofije i Maksa, dok Hana i Karl u suprotnoj polarizaciji označavaju trivijalnu vezu među polovima. Svet seksualnosti odražen je u svakom scenskom detalju, naročito u sugestivnim kulisama i preko veštog manipulisanja kutijama, tako da se, uprkos bezličnom i neemotivnom prisustvu ljudske figure, na sceni odvija susret polova kao suparnički obračun . Formanovo interesovanje se pomera u sferu ontologije, odnosno njegova razmišljanja su usredsređena na prirodu bitnih oblika i odnosa u okviru postojanja u suštinskom smislu. Pošto je u njegovom stvaralaštvu potpuno razbijena tradicionalna konfliktna, odnosno histerična situacija, znači da tek u ovom periodu ostvaruje cilj koji je sebi postavio nazivom svoga pozorišta. U tom smislu predmetima na sceni sve više daje ljudske osobine. Međutim, ljudsko biće nikada ne dominira .
( Pandering to the Masses: A Misrepresentation, 1975. ) Forman se bavi odnosima između suštinskog poznavanja stvari, s jedne i stradanja zbog konvencija, s druge strane. Glavna ličnost, Roda, prima pismo sa crvenim pečatom. To je pozivnica da se pridruži tajnom društvu koje svojim članovima omogućuje da dođe do posebne vrste saznanja. Scenske slike pisama i koverata odvijaju se u nebrojeno varijanti, što čitavom delu daje izvesnu koherentnost. Na kraju predstave Formanov glas sa magnetofona poziva gledaoce da potraže značenje komada u knjigama razbacanim po podu, među kojima se nalazi i tekst na osnovu koga je nastao .
komada u knjigama razbacanim po podu, među kojima se nalazi i tekst na osnovu koga je nastao . Formanov glas sa magnetofonske trake kako poručuje gledaocima :
trake kako poručuje gledaocima : Formanov glas sa magnetofonske trake komentariše da su Roda i Hana samo paravani i da se iza njih, ustvari, krije osoba koja piše o njima, ali da su to ipak dve osobe: pisac i Roda .
za otkrićem, čovek ipak nikada ne prestaje da iznalazi nove načine razmišljanja o stvarima o kojima želi da razmišlja. "[ 53 ] Formanovi glumci u Ontološko-histeričnom pozorištu amateri Kejt Menhajm ( Kate Manheim ) na sceni uvek prisutna kao Roda, zauzimala je posebno mesto među njima, jer je, pored toga što je bila jaka individualnost koja je razvila poseban stil scenskog ponašanja igrala i značajnu ulogu u Formanovom privatnom životu. Vremenom se nametnula kao njegova ne-ja, kako je to sam Forman definisao, što je našlo odraza i u njegovim zabeleženim mislima na osnovu kojih je nastala Knjiga
Formanov glas sa magnetofonske trake komentariše da su Roda i Hana samo paravani i da se iza njih, ustvari, krije osoba koja piše o njima, ali da su to ipak dve osobe: pisac i Roda . Formanovom privatnom životu. Vremenom se nametnula kao njegova ne-ja, kako je to sam Forman definisao, što je našlo odraza i u njegovim zabeleženim mislima na osnovu kojih je nastala Knjiga velelepne raskoši .