kamena i životinjske kosti svedoče da se pored obrade zemlje, čovek bavio i stočarstvom, a predmeti od bronze upućuju na rane početke upotrebe metala. Na ovom prostoru živeli su Iliri, Kelti i Rimljani . graničarsko mesto. U mestu je još tada postojala trošna pravoslavna crkva, a pravoslavni hram podignut je 1845. godine i posvećen je Rožestvu Sv. Jovana. Seoska slava je Ivandan .

. Ovakve događaje smo dugo čekali. Na prethodni seminar Andreas kad je bio nisam mogao da dođem, sad se vidimo sigurno. Pozdrav za Miloša i ekipu od zlog M: - ) graničarsko mesto, zanatsko-trgovački centar u doba građanskog prosperiteta i, najzad, savremen industrijski grad u punom naponu jedne nove istorije. Rimljani osvajaju Sirmijum krajem I veka stare ere. Grad raste vrtoglavom brzinom i u I veku nove ere stiče najviši gradski rang postao je Colonia Flavia Sirniensium i dobija izuzetan vojnički i strateški značaj. U njemu se pripremaju ratne ekspedicije careva Trajana, Marka Aurelija i Klaudija II Gotskog. Od sredine III veka

dodatne informacije o hadrosaurusima i bolestima koje su ih pogađale pošto je već utvrdjeno da su dinosaurusi patili od tumora i artritisa . Graničarsko naselje Stara Pazova nastalo je 1770. godine, dovođenjem Petrovaradinskog graničarskog puka u pustaru Pahsoe, tj. Pazovu. Pošto je ovo bila pogranična oblast sa Turskom, veliki značaj u njoj je imala zdravstvena zaštita, a posebno kontrola i prevencija. U 18. veku, tokom austro-turskih ratova, u Pazovi se nalazi provizorna poljska bolnica, a za vreme velike kuge, krajem 18. veka, po prvi put se spominju lekari koji su došli da spreče širenje kuge i iniciraju formiranje

( matičnih knjiga ) Srpske pravoslavne crkve Sv. Nikolaja ( 1716 - 1781 ) graničarsko mesto ( 1718 - 1751 ), zatim varoš s magistratom ( 1751 - 1881 ) i kraljevska slobodna varoš ( 1881 - 1918 ). Spaljivan i porušen u austrijsko-turskom ratu, ušav u sastav austrijske carevine, povratkom odbeglog stanovništva i doseljavanjem novog on se postepeno obnavljao da bi se sredinom XVIII veka naglo razvio u istina pograničnu, ali dobro naseljenu varoš. Nalazeći se na obali Dunava, velike plovne reke i ušća Save u Dunav, u neposrednoj blizini Beograda, Zemun je

motiv da se NOVA strast probudi. Zamisli da te dodirnem čarobnim štapićem i da se ujutru probudiš sa svojom željom ispunjenom, šta je to što radiš? i samo se prepusti i veruj sebi . graničarsko pravo koje je ostalo na snazo sve do 1807. godine kada je car Franc I objavio carski patent pod imenom Osnovni zakon sa vojnu granicu. Austrijske vojne vlasti su donekle modifikovale ovaj zakom 7. maja 1850. godine kada je izdat Graničarsi osnovni zakon .

jedan, o Argentini. Nije loše, zapravo prilično je dobro i zanimljivo no možda fali malo začina [ ... ] graničarsko mesto o čemu svedoče mnogi objekti u centru grada. Više od 40 godina postoji odluka o očuvanju starog gradskog jezgra koja podrazumeva da ono zadrži prvobitan izgled. Prilikom renoviranja ili radova na objektima, prvo se treba se obratiti Zavodu za zaštitu spomenika da bi se dobila njihova saglasnost, a u kojoj meri se to poštuje, pogledajte u sledećem prilogu .

da ste ušli u istoriju time da volite da se grlite i ljubite sa svima, pa i sa onima koji su nam oduzeli naše hiljadugodišnje prostore na kojima šiptari nisunikada imali svoju državu . graničarsko - panonskog tipa i izgrađivano je planski pod rukovodstvom graničarske vojne vlasti. U njemu živi oko 7600 stanovnika. Na sadašnjoj teritoriji Starčeva postojalo je naselje još u mlađem kamenom dobu ( 5000 - 2000 godina pre nove ere ) koje se održalo do latinskog doba ( 600 god. p. n. e. ). Ljudi su se tada bavili lovom i ribolovom a postoje dokazi i o početku primitivne zemljoradnje. Praistorijsko Starčevo je značajan lokalitet pa je po njemu čitav jedan period dobio ime

. Tako je 1722. godine Jevrejin Kepiš otvorio pivaru, jednu od najstarijih na Balkanu, a nešto kasnije se otpočelo sa proizvodnjom svile. Međutim posle austrijsko-turskog rata 1737 - 1739. godine, u kome su Turci odneli pobedu i pod svoju kontrolu stavili severnu Srbiju, Sava i Dunav ponovo postaju državne granice između Austrije i Turske. Da bi zaštitlia svoje južne teritorije, Austrija je formirala Banatsku vojnu granicu 1764. godine. Pančevo se tada razvija kao graničarsko trgovište; život u gradu dobija svoj specifični vojnički kolorit. U vreme mira graničari su bili mirni ratari, a u vreme rata dobro izvežbani i opremljeni vojnici - uvek spremni da brane granice monarhije. Događaj koji će u velikoj meri odrediti dalji tok sudbine Pančeva jeste odluka austrijskog saga, od 1. januara 1794. godine, da se spoje Gornja i Donja varoš odnosno srpsko i nemačko Pančevo, i tako ujedinjenu dobiju status slobodnog vojnog komuniteta. Prerna popisu iz

se pominje još krajem 15. veka. Osnovno etničko jezgro na teritoriji opštine je formirano doseljavanjem Srba u današnju Vojvodinu pod vođstvom Arsenija Čarnojevića krajem 17. veka ( 1690 ). Kao naseljeno mesto pominje se 1716. godine. Tokom 17. i 18. veka je dolazilo do migracija stanovništva koje su organizovali Marija Terezija i njen sin Josip 2. kako bi ojačali granicu Vojne krajine. Od formiranja Hrvatsko-slavonske vojne granice 1750. godine Pazova je postala graničarsko mesto, vojničko-zemljoradničko naselje i kapetan vojske se starao o ekonomskom razvoju mesta i obrazovanju. Tako su Staru Pazovu u 18. veku nastanili radni ljudi koji su u pustaru Pazova došli da čuvaju granicu Ugarske od turskih upada, da krče močvarno zemljište, kopaju kanale i bunare i da ovde osnuju svoja gazdinstva. Srem, kao deo austrijske Vojne granice, je novim doseljenicima garantovao slobodu posedovanja imanja, školovanja na maternjem jeziku i slobodu

značajan grad Rimske imperije. U doba Tetrarhije, 293. godine, postaje carski grad i jedna od četiri prestonice Rimskog carstva. Po rečima antičkog pisca iz 4. veka, kada su u njemu boravili rimski carevi, mnogi i sami rođeni u Sirmijumu. Grad Sirmijum će stradati u doba seobe naroda u 5. i 6. veku ali neće nestati . graničarsko mesto Mitrowic. U doba građanskog prosperiteta grada, kraj 19. veka pa sve do 1918. godine, Mitrovica izrasta u zanatsko trgovački centar u sastavu Habzburškog carstva, a potom od 1918. ulazi u sastav novoformirane Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, ubrzo menjajući i naziv ( 1923. godine ) u Sremska Mitrovica. Tokom perioda socijalističke Jugoslavije utrostručiće broj stanovnika i postati indutrijski i administrativni centar Srema .

kojima su referenti saopštili više od 300 radova. Zbog ograničenosti prostora, nećemo navoditi naslove svih ovih predavanja koja su, kao članci i rasprave, davno objavljena u institutskim i drugim etnološkim publikacijama, ali ćemo pomenuti neke tematske celine kojima se Etnografski institut bavio u pojedinim decenijama. Sedamdesetih godina npr. to su: doseljavanje Srba na Balkan, putevi slovensko-romanske simbioze, etnološke vrednosti hilandarske riznice , graničarsko stanovništvo, procesi socijalnog i ekonomskog raslojavanja u prošlosti, proučavanje regionalnih celina, ispitivanje sela ( metodologija proučavanja jednog naselja ), preobražaji u narodnoj kulturi, promene u plavnim naseljima, limitrofne oblasti ( Šopluk i dr. ), migracioni tokovi i njihove posledice ( Crnogorci u Bačkoj ), akulturacijski problemi duž gradilišta pruge Beograd-Bar, društveni odnosi u patrijarhalnoj kulturi ( porodična zadruga ,

začeta su još u bronzano i gvozdeno doba. U papirima temišvarskog sandžaka iz 1554. godine, pominju se ostrva Ovča i Borča, vlasništvo sandžakbega Mehmeda Jahjapašića. Sela je naseljavao srpski živalj, a veza sa Beogradom bila je borčanska skela koja je pristajala na obali jevrejske mahale . graničarsko selo Stara Borča. Borčanski kanal je u to vreme bio plovan i služio kao trgovačka i vojna luka. Tri godine kasnije Austrijanci su počeli da vode matične i zemljišne knjige ovog naselja. Zato i znamo da je prva osnovna škola u Borči osnovana oko 1800. godine. U prošlom veku, 1934. godine, Borča je postala deo beogradske opštine, zatim je vraćena pančevačkom srezu, da bi sa svim ostalim naseljima Pančevačkog rita bila pripojena Beogradu 1949. godine .

donosimo neke podatke o ukrajinskom selu Kanjiža, koje su zasnovali Srbi 1752. godine. Naselje Kanjiža imalo je 1926. god. 5670 stanovnika, a 1959. 3280, dok danas 1970. broji 809 domova i 2200 stanovnika. Mladi sve više odlaze u gradove i tako kolhoz stari ", kako kažu mesni organi . graničarsko naselje. Kanjiža je inače bila deseta rota ( četa ), susedno Pančevo deveta, a Martonoš osma. Mlađi se sećaju kazivanja starijih kako je nekada naselje bilo izdeljeno na desetke ". Svaki desetak imao je trideset kuća .

kanalske mreže koja unakrsno preseca aluvijalnu ravan, vršena su potrebna isušivanja od suvišnih podzemnih i površinskih voda koje su, takođe, bile veoma štetne za prinose kulturnih biljaka na ovim površinama . graničarsko i šajkaško selo bilo veoma važno koliko će pašnjaka imati u ritovima, tako je kasnije još i važnije bilo da svako selo ima svoje parče u ritu. Što je to parče oranice bilo veće selo je sigurnije bilo u prinosima, dok se na lesnoj terasi zbog čestih suša to nije moglo očekivati. Dobro je poznato i to da ona sela koja imaju veće delove svojih hatara na aluvijalnoj ravni, ekonomski bolje stoje nego oia sela koja nemaju ritova na svojoj teritoriji .

, kao Slankamen i Vrdnik, dok se u svim ostalim banjama koristi dubinska mineralna voda, dobijena arteskim bušotinama ( Novi Sad, Kanjiža, Bečej, Temerin, Torda, Junaković i dr. ) . graničarsko utvrđenje Akuminkum ( Acumincum ) ( 6 ). U XIV veku neki Jovan Man iz Slankamena u mestu je izgradio kapelu i uz nju hospital za siromahe i nemoćnike, što saznajemo iz pisma pape Jovana XXII ( 1316 - 1334 ) arcbiskupu Kaločkom ( 7 ), a 1702. godine spominje se Turska banja u Slankamenu, koju je narod iz okoline koristio za lečenje reumatskih bolesti ( 6 ) .

graničarsko

O piškotih in zasebnosti

Nastavitve piškotkov