Crkve, izobražavaju likove svetih ljudi Božjih. Lepo je i korisno što Crkva ima školu koja se bavi slikanjem, izobražavanjem , ikonografijom, obnovom i čuvanjem, što nije nimalo jednostavan posao, jer umetnik izražava ono što je u njegovoj

ljudi. izobražavanje ikoničkog živopisa, jer je saglasno istoriji jevanđelske propovedi, radi potvrđivanja istinitog i ne prividnog

Preobraženja Hristovog, kako se moglo čuti ovom prilikom, veliki je i za pravoslavnu umjetnost, naročito pri izobražavanju fresaka i ikona, jer, slikajući ikonu svetitelja, Hristovu ikonu, Hristov lik ili lik Majke Božije, mi, prema

se kroz vekove, kao kroz maglu, pokušavajući da dopremo do osnova tehnika, koje se danas napuštaju. Utvrđujemo put izobražavanja Prvolika od prvih svedeočanstava: enkaustike, freske, sekopisa, mozaika, uvek vekovno prisutnog duboreza, do

u Muzeju naivne i marginalne umetnosti u Jagodini, a izložbi će prisustvovati Patricija Pavlič direktorka Centra za izobražavanje i kulturu u Trebnju, Andrejka Vabič Nose, kustos izložbe, kao i predstavnici Ambasade Slovenije u Srbiji. Izložba će

- poštovanje svetih ikona. A kada bi Bog tom prvobitnom Svojom zapovešću isto tako potpuno zabranjivao ma kakvo izobražavanje i likova česnih lica, kao što je zabranjivao izobražavanje neznabožačkih, onda bi On protivrečio sam sebi, pošto je

Svojom zapovešću isto tako potpuno zabranjivao ma kakvo izobražavanje i likova česnih lica, kao što je zabranjivao izobražavanje neznabožačkih, onda bi On protivrečio sam sebi, pošto je potom naredio Mojsiju, kao što bi rečeno da načini skiniju i

govoreći: Mi se držimo neizmenljivo svih crkvenih zaveštanih nam pisanih i nepisanih predanja, od kojih je jedno i izobražavanje ikoničkog (likovnog) živopisa, jer je saglasno istoriji jevanđeljske propovedi, radi potvrđivanja istinitog a ne

krize: liturgijski, ikonografski, podvižnički i eshatološki etos. Kad je u pitanju ikonografski etos, važno je izobražavanje i tvorevine, prirode na ikoni, radi stalnog sećanja na njenu eshatološku dimenziju.

likovima svetitelja. Vladika je u svojoj besedi istakao važnost Pravoslavnog ikonopisa, kao i činjenicu da se samim izobražavanjem likova svetih i upisivanja imena na njima one osvećuju, a iznad svega svetom Liturgijom koja osvećuje vreme i prostor.

Sveta Liturgija neodvojive jedna od druge i da se naprosto prožimaju. Ikonu ne posmatramo kao estetski simvol, već kao izobražavanje svetitelja i samog Hrista. Živopisac stvara prethodno nadahnut crkvenim Predanjem i životom u Crkvi, koja se na

Crkvu, odbacujući poštovanje svetih ikona, koje od drevnih vremena postoji u Crkvi. Od samog početka Crkva je primila izobražavanje svetih ikona i njihovo poštovanje, počevši od onog nerukotvorenog obraza, koji sam Spasitelj na ubrusu posla Avgaru,

, tajinstveni narod [ 23 ] - očigledno kao mistik tajni, tajinstvena pesma - kao heruvimska, koja ukazuje natajno izobražavanje vernih sa anđelima, ali se peva glasno da svi čujui i toblagolepno.

drugom delu svog rada, dao upečatljiv prikaz pravoslavnih bogoslovskih shvatanja i tumačenja mogućnosti ikoničnog izobražavanja Isusa Hrista. Pri tom je ikona shvaćena kao potvrda misterije inkarnacije, dok sve, pa čak i njeni formalni i

ustanovljenu od svetog Sedmog vaseljenskog sabora, a koja glasi ovako:« Svemu što se mimo crkvenog predanja i učenja i izobražavanja Svetih i svagdašnjeg spomena dostojnih Otaca obnavlja ili docnije čini, neka je anatema ». U poklonima i molitvi