slični izrazi i sinonimi u savremenom srpskom, hrvatskom i slovenskom
Sličnost reči ili fraza u rezultatima zavisi od toga, koliko puta se reč ili fraza
pojavlja u sličnom kontekstu kao "milčani".
Slični izrazi i sinonimi za
Kliknite za traženje
Primeri iz opštega korpusa
Korpus srWac
srWaC je korpus srpskog jezika (Clarin.si)
hrišćansku vjeru ognjem i mačem. Održali su se jedino potomci dva slovenska plemena, preci današnjih Lužičkih Srba, Milčani i Lužičani. Potomci prvog su današnji Lužički Srbi u Gornjoj, a potomci drugog u Donjoj Lužici. Poznat je i jedan detalj
Sale u Labu pa do ušća Varte u Odru. Medju polapskijem Srbima tri su glavna plemena: Lužičani u današnjoj donjoj Lužici; Milčani u današnjoj gornjoj Lužici; Srbi u užem smislu izmedju Labe i Sale, njih je bilo i preko Labe oko anhaltskoga grada
daljeg kulturnog i političkog razvoja brzo diferencirala i oko 850. g. sastojala od više plemena. Od njih Lužičani, Milčani , Glomači, Njižići (pored gradova Torgau / Desau), Suselci (oko Deliča) i Ljutići (u oblasti današnjeg Lajpciga) čine
se u izvorima javlja čitav niz plemena sa svojim imenima, i to na zapadu kao i na istoku od Labe (839. Koledići, 850. Milčani ). Pleme Glomača koje su Franci nazivali Talaminzi naseljavalo je obe obale Labe. U IX i X veku ova plemena nisu činila
se verovatno kod Glamočana nazvala župa. Više teritorija utvrđenog grada činilo je pleme ili plemenski savez. Tako su Milčani 850. godine imali trideset teritorija utvrđenih gradova, srpska plemena zapadno od Mulde pedeset, a Glomači oko
u čast umrlog. Prvobitno su plemenski pripadnici spaljivali svoje mrtve, skupljali ostatke u posude i sahranjivali. Milčani su podizali mrtvima grobove mogile (Hugelgraber). Mrtve bi spalili na lomači i na mesto lomače nasuli zemlju. Većina
ili najsurovije ropstvo ". U borbama uzeli su učešća Obodriti, Redariji, Ukrani, Stodorani, Havoljani, Lužičani, Milčani i druga plemena uz srednju Labu. Ustanak nije ugušen u otvorenoj borbi. Tek izdajom stodoranskog kneza Tugomira, koji
se podigne grad Jarina (Gehren), da bi odatle mogao lakše vladati Lužičanima. Druga plemena kao Obodriti, Redariji i Milčani ostali su i dalje slobodni.
i desetak nemačkim feudalcima. Posle toga Gero je napao susednu Poljsku (963). Posle 971. još jednom su se oslobodili Milčani . Oko 990. majsenski markgrof Ekehard im je oduzeo staru slobodu i nagnao ih ponovo pod vlast i ropstvo nemačkog
obuhvaćeni Lužičkom markgrofovijom (Markgrafentum Niederlausitz) a docnije Brandenburškom, dok su nekadašnji Milčani bili uglavnom obuhvaćeni Majsenskom markgrofovijom (Markgrafentum Meissen), a kasnije Saksonskom
), Ljutići (Veleti) i Obodriti (Bodrići). U okviru ove tri velike grupacije nalazila su se manja plemena, kao što su: Milčani , Glomačani, Studorani, Nišani, Prekopjenci, Dolenčani, Rujanci, Drevljani, Glinjani i druga.
gledaju kao njihovo odlutalo potomstvo. Milčani i Srbi, pa Obodriti, Ljutići, Veleti, Glomačani, Stodorani i dr. U 7. veku, župan Dervan, prišao je Samovoj državi, a u
strah. Milčani , a do kraja veka bila je osvojena sva lužičkosrpska zemlja. Od 12 veka osvajači su počeli bezobzirnu kolonizaciju
, Lužičani polabski; i Lužičani u Prevalitaniji. - Mazvani, Mazovljani, Mazuri poljski; i Mačvani Srbijanski. - Milčani lužički; i Milci, Milenci, Milčani peloponeski. - Moračani polabski; i Moračani zetski. - Laba tekući kroz Bojku i
u Prevalitaniji. - Mazvani, Mazovljani, Mazuri poljski; i Mačvani Srbijanski. - Milčani lužički; i Milci, Milenci, Milčani peloponeski. - Moračani polabski; i Moračani zetski. - Laba tekući kroz Bojku i deleći nekada Sveve od severnih Srba; i