preko Požarevca do Viminacijuma . municipijuma , pod Hadrijanom 117. g., i kolonije, 239. g. pod Gordijanom III, kada dobija i pravo kovanja svog lokalnog novca. Za vreme dinastije Severa, Viminacijum je doziveo svoj najveci ekonomski i kulturni prosperitet .

etničkih grupa ( Kelti, Tračani, Iliri ... ). Naselje se verovatno graničilo sa samim logorom, dok je na drugim stranama dopiralo do Gospodar-Jevremove ulice ( na severozapadu ), odnosno do Brankove ulice ( na jugozapadu ) i do Trga Republike. Rimske ulice uvek su bile prave i sekle su se pod pravim uglom, što se i danas donekle održalo kod nekih ulica u centru grada, poput Knez-Mihailove, Uzun-Mirkove, Dušanove i Kralja Petra ( 7. jula ) . municipijuma da bi verovatno u 3. veku bio proglašen za koloniju ( colonia splendissima ) .

( međunarodne asocijacije muzeja u Parizu ), posle nekoliko izložbi baštine Prijepolja u Bernu i Ajačiju, a kasnije je obrazloženje iz Srbije potpisala dr Mila Popović Ivančević, direktor Instituta za konzervaciju . Municipijuma , rimskog grada na Kolovratu, kao i iz manastira Mileševe. Etnografska zbirka je najbrojnija, a istorijsko-umetnička se obogaćuje sa brojnih izložbi umetnika, poklonima i otkupom dela .

grad u Sremu posle Sirmijuma, a njeni ostaci su pronađeni na lokalitetu Grad, nedaleko od Donjih Petrovaca kod Rume. U njegovoj blizini, kod sela Dobrinaca na lokalitetu Solnik, pronađeni su ostaci rimskog vojnog logora ( CAPVT BASSIANENSE ) sa bedemima, kućama i grobovima. Sam lokalitet se danas nalazi pod zaštitom države kao arheološko nalazište od izuzetnog značaja . municipijuma ( do tada je bila autonomni civitas ). Ne zna se sa sigurnošću kada joj je dodeljen status kolonije sa kojim se prvi put pominje 214. godine. Grad je postojao do VI veka, kada je najverovatnije stradao u navali varvara .

radu sektorskih podgrupa za oblast zdravstva, rada i zapošljavanja, prosvete i socijalne zaštite . municipijuma 117. za vreme vladavine cara Hadrijana, a status kolonije Viminacijum je stekao za vreme cara Gordijana III. Od sredine I veka ovde je bila stacionirana legija VII Claudia. Pravo kovanja novca grad dobija od 239, a sredinom IV veka postaje episkopski centar. Hunska razaranja 441. obeležila su kraj ekonomskog i kulturnog razvoja Viminacijuma. Justinijan je 535. obnovio grad na levoj obali Mlave i izgradio manje vojno utvrđenje. Viminacijum je ugrožen izgradnjom TE

su sahranjeni pali borci . municipijuma , nastalo krajem II i početkom III veka, uz rudnik olova i srebra ( Čadinje ) .

Kosovu [ 1 ] . municipijuma , što je značilo da je imao svoju samoupravu i da je bio drugi grad tog ranga na prostoru današnjeg Kosova i Metohije, odmah posle Ulpijane .

socijalne pomoću koju daje Republika Srbija . municipijuma iz 2. ili 3 veka, koji se nalazio nedaleko pored rudnika olova i srebra u Čadinju .

i sa bogatijim prilozima, kao i monumentalne, zidom uokvirene nadzemne grobnice tipa area maceria cincta. Najbrojniji nalazi su keramičke posude, uglavnom proizvođene u lokalnim radionicama. Epigrafske spomenike karakterišu specifični oblici, dekoracija i onomastički materijal. Ovi spomenici, uz priloge iz grobova, dokumentuju poseban vid rimske kulture koji je pod jakim uticajem stare, domorodačke tradicije. Nekropola se vezuje za veliko naselje ranga municipijuma , nastalo verovatno krajem II ili početkom III veka uz epigrafski i terenski potvrđen rudnik olova i srebra koji se i danas može eksploatisati ( Čadinje ). Bliske veze sa nešto starijim naseljem u Kominima ogledaju se u istim kultovima, pominjanju istih ličnosti, sličnim tipovima grobova i grobnica, pa i grobnim prilozima, ali nije izvesno da li su imali status odvojenih municipijuma .

uticajem stare, domorodačke tradicije. Nekropola se vezuje za veliko naselje ranga municipijuma, nastalo verovatno krajem II ili početkom III veka uz epigrafski i terenski potvrđen rudnik olova i srebra koji se i danas može eksploatisati ( Čadinje ). Bliske veze sa nešto starijim naseljem u Kominima ogledaju se u istim kultovima, pominjanju istih ličnosti, sličnim tipovima grobova i grobnica, pa i grobnim prilozima, ali nije izvesno da li su imali status odvojenih municipijuma .

se pominje ime MARKO KOPUNOVIĆ. Mnogi ne znaju o kome je reč. Gospodin MARKO KOPUNOVIĆ [ ... ] Detaljnije municipijuma ili kolonije bio je u većim slučajeva dodeljen već formiranim naseljima rimskih građana i to je bio izraz volje nekoliko careva II i III veka. Jedini izuzetak u tome predstavlja Raciarija, koja nije bila titularna, već deduktivna kolonija, osnovana od veterana u vreme Trajanove vlade, posle završetka ratova u Dakiji .

delu Dunava keltska i druga domorodačka imena se kasno i retko pojavljuju. Većinu stanovništva u njima čine stranci i veterani legija. U pogledu sastava stanovništva gradovi se približavaju kanabama, u kojima dve osnovne kategorije stanovništva čine veterani et cives Romani. Teško je međutim utvrditi da li su te dve vrste naselja, civilno i vojno ( canabae ) pravno i prostorno bile razdvojene ili su pak canabae legionis bile naselje kome je u II veku dodeljen status municipijuma , kasnije kolonije. Stariji naučnici, Mommsen, Schulten i Kornemann, premda su se u nekim pitanjima u vezi sa kanabama razilazili, smatrali su da je ova vrsta naselja u pograničnim oblastima na Rajni, Dunavu ili u Africi pretvorena u municipijume, dodeljivanjem gradskih prava već postojećoj zajednici rimskih građana. Ovo mišljenje je kasnije prihvaćeno od većine naučnika. Istaknuto mišljenje o ovom pitanju i sasvim suprotno ranijem imao je O. Bohn. Njegov članak ,

u municipijume, dodeljivanjem gradskih prava već postojećoj zajednici rimskih građana. Ovo mišljenje je kasnije prihvaćeno od većine naučnika. Istaknuto mišljenje o ovom pitanju i sasvim suprotno ranijem imao je O. Bohn. Njegov članak, objavljen pre nekoliko decenija, uticao je u velikoj meri na napuštanje tradicionalnog gledišta na problem nastanka gradova pored vojnih logora. Bohn je smatrao da kanabe legije nisu bile ono naselje kome je dodeljivan status municipijuma , već da su to bila peregrina naselja. Kanabe bi i dalje postojale, uporedo sa gradom, jer nije nestao osnovni cilj njihovog postojanja snabdevanje vojske. Potvrdu za svoje gledište Bohn nalazi u epigrafskom materijalu iz velikih vojnih logora u Lambezi i Viminacijumu. Na spiskovima usluženih vojnika iz Lambeze i Aleksandrije iz vremena pre Severa javljaju se uporedo vojnici poreklom iz ova dva grada i oni koji kao zavičaj navode castra, što je bilo uobičajeno za lica

iz vremena pre Severa javljaju se uporedo vojnici poreklom iz ova dva grada i oni koji kao zavičaj navode castra, što je bilo uobičajeno za lica poreklom iz legijskih kanaba. Uporedo postojanje grada i kanaba u Viminacijumu pokazivala bi okolnost, da su kanabe legije VII Claudia u vreme Severa obnovljene, kako pokazuje tekst već spomenutog natpisa, posvećenog Septimiju Severu i Karakali, a ne izgrađene. To bi značilo da su one kontinuirano postojale i posle stvaranja municipijuma u Viminacijumu. Status grada ne bi bio dodeljen kanabama, već naselju starosedelaca. [ 13 ]

ne nalazi moderno naselje. Granice njegova prostiranja i obim mogu se približno odrediti na osnovu skromnih iskopavanja krajem prošlog i početkom našeg veka i po konfiguraciji terena. Ono je obuhvatalo površinu od oko 70 ha i počinjalo je neposredno ispod bedema legijskog logora. [ 19 ] Tragovi kuća za stanovanje i drugih građevina i prostrana nekropola na severnoj, zapadnoj i južnoj strani ne ostavljaju mesta sumnji da je u pitanju ono naselje, kome je dodeljen status municipijuma i kasnije kolonije. Ukoliko su kanabe legije postojale kao odvojena kategorija naselja, moraju se tražiti istočno od vojnog logora; ukoliko su u I i početkom II veka postojale uz zapadni bedem kastruma, one su se bez sumnje stopile sa kasnijim gradom. Uporedno postojanje legijskih kanaba i municipijuma neosporno je dokazano u III veku. Dosada međutim nije arheološki utvrđeno gde su se nalazile obnovljene kanabe legije VII Claudia .

municipijuma

O piškotih in zasebnosti

Nastavitve piškotkov