žanru utopističkih ironično-gorkih, crnohumornih drama, kakvih inače malo ima u književnosti. Iz ugla jednog neoromantičara , Dragutin Ilić aludira na ono što je moguće u budućnosti: otuđenje čovečanstva od svoje nekadašnje biti, tehnizirano

svetlost ", "Raskrsnica" i dr.), časopisi budućih nadrealista (" Putevi ", "Svedočanstva "), časopisi grupe tzv. neoromantičara (" Umetnost ", "Večnost "," Čaša vode "i dr.). Dužeg veka bili su samo obnovljeni" Srpski književni glasnik "(1920 -

u posleratnom modernizmu bio je Rade Drainac (građansko ime Radojko Jovanović, 1899 - 1943). Pisci iz kruga neoromantičara gledali su u njemu svoga neposrednog prethodnika. Skromna socijalnog porekla i provincijalac (rođen u selu Trbnju u

jevrejske porodice, koji je pisao stihove na srpskom i na francuskom jeziku. On je posrednik između Drainca i grupe neoromantičara kojoj je i sam pripadao... Središnja ličnost grupe bio je Risto Ratković (1903 - 1954), koji je najviše doprineo njenom

sunca izneo je u svojoj poslednjoj pesničkoj knjizi Sa Orijenta (1953). neoromantičara , ispoljili su vojvođanski pesnici Nenad Mitrov i Žarko Vasiljević. Vršnjaci prve modernističke generacije, oni se

fazi svog pesničkog rada biko je pod uticajem ekspresionizma, sredinom 20 - ih godina pripadao je grupi beogradskih neoromantičara koji su bili izdanak levog ekspresionizma. Raskid s mladalačkom solipsističkom lirikom počinje kod njega Knjigom

hronike od subjektivno, poetski obojene proze ranijih knjiga. neoromantičara i jedan od saradnika Knjige drugova Dušan Jerković (1903 - 1943), Srbin iz Hrvatske, prešao je u svom nevelikom

. Njegovo delo cenili su i budući naraštaji muzikologa, pa čak i oni koji su bili u suprotnom taboru taboru romantičara i neoromantičara .

, mnogo foliranja i ulagivanja "guslarskim" strujama. Marko, doduše, nije spomenuo pojavu novog trenda srpskih neoromantičara - upotrebu namerno izvitoperenih reči koje teže da se vratimo vek-dva unazad (mimo svih gramatičkih pravila), pa tako

a on je bio samo demokratski opredeljeni intelektualac. neoromantičara kome su bile bliske španske srednjevekovne balade, narodna tradicija i ciganska tradicija njegovbe rodne

od čempresa i čista morska voda koja se, ko zna otkad, uporno trudi da izglača podivljale kamene ploče. neoromantičara nedavno sam pevao u beogradskom baru Tezga. Bilo je veče šlagera iz šezdesetih. Od tada nikako da mi izađe iz glave O

flertiranja s eruditskim strukturama koje su ga opčinile dok je studirao glazbu Bele Bartoka i europskih post i neoromantičara , posebice francuskih - Satiea prije svih. Ova vrst svojevrsne i naizgled pomalo shizoidne glazbene krize identiteta