mjeseci 1736. godine mobilizirano je oko 10.000 ljudi. Oni su pod neposrednom komandom tadašnjeg hercegovačkog sandžakbega Bećir-paše Čengića otišli u Moldaviju, gdje su proveli zimske mjesece. Njihov odlazak je oslabio odbrambenu moć

i posle turskog osvojenja darovna povelja manastiru od Ivana Crnojevića ostala na snazi, a manastir je plaćao odsekom sandžakbegu neku sumu. I oni srpski manastiri koji su bili uključeni sa svojim posedima u neki zeamet ili timar imaju povoljniji

džamija sandžakbega . Džamija je sagrađena za potrebe obavljanja vjerskih obreda vojne posade čiji je komandant bio Ibrahim-paša. Posada

običaju "uvodi filurija. To je značilo da svaka kuća (tada ih je bilo 3.151) i baština plaćaju 55 akči (33 sultanu, 20 sandžakbegu i 2 sakupljaču - porezniku) i da daju po jednog radnika na 15 - dnevni rad u solanama u Grblju. Od ovih obaveza bili su

i 1634. godine, kada su Turci ugušivali pobunu Kuča i Pipera. Odbijanje Crnogoraca da daju harač nagnalo je skadarskog sandžakbega , septembra 1645. godine da preduzme pohod, s ciljem da silom naplati carski porez. Ujedinjeni Crnogorci i Grbljani

sila Boga ne moli, Turci su sebi odvojili ono što im odgovara, po redu i starestvu prvo za sultana, zatim za smederevskog sandžakbega , pa seraskere (vojne zapovednike), kadije, posadnike tvrđava i ostale hodže i vaize.

su oprošteni i oslobodjeni od svih nameta, pa ni svadbarinu ne daju. Globe i kazne plaćaju. Od globa i kazni, što ih daju sandžakbegu , uzimaju knezovi desetinu (citat Branislav Djurdjev, O vlaškim starješinama pod turskom upravom, Sarajevo 1940).

episkopa. U drugoj polovini XVII veka sedište zvorničkog episkopa bilo je u Zvorniku, jer je u njemu bilo i sedište sandžakbega Zvorničkog sandžakata. Teritorija Zvorničke eparhije poklapala se sa teritorijom Zvorničkog sandžakata.

, a njen iguman sa bratstvom bio je u srdačnim odnosima sa bratstvom manastira Tronoše. Dobivši dozvolu od zvorničkog sandžakbega i zvorničkog mitroaolita, iguman Pajsije se dogovorio sa igumanom Arsenijem i sabratom Genadijem da zajedničkim

i gvozdeno doba. U papirima temišvarskog sandžaka iz 1554. godine, pominju se ostrva Ovča i Borča, vlasništvo sandžakbega Mehmeda Jahjapašića. Sela je naseljavao srpski živalj, a veza sa Beogradom bila je borčanska skela koja je pristajala

preneli u mirni Travnik, baš u sred Bosne. Mostar je, u Hercegovini, rano od 1522. godine, postao sedište hercegovačko sandžakbega . Ranije je to bila Foča; ali kad su Turci proširili svoju vlast do mora i daleko preko Neretve, onda su središte

do krajnjeg cilja (Vrhbosne). Sa svojim četama uputio se despot direktno pod Vrhbosnu gde se nalazilo sedište turskog sandžakbega . Nekog sukoba sa Turcima nije bilo jer su se oni odmah povukli u brda. Despot Vuk se sa svojim četama tu zadržao tri dana i

. sandžakbega Dukađina. Ima 13 muslimanskih i 5 hrišćanskih mahala, od kojih su 3 opustile. Među muslimanima je dosta onih koji su tek

(mesto u Rumuniji), i mlađu, Vinča-Pločnik (mesto kod Prokuplja). sandžakbega u jednoj ili više nahija u njegovom sandžaku, sa određenom vlašću političke i administrativne prirode.

Sandžaka, postala je prva organizovana oblast na Balkanu, pod turskom upravom. Naime, kada je prvog bosanskog sandžakbega Mehmed-bega Inajetovića, zamijenio Ishak-beg Ishaković, on je teritorije: Jeleč, Zvečan, Rassi, Sjenica,