. Po povratku iz Rusije, postavljen je za starešinu manastira Rajinovca, a ubrzo za suplenta u Beogradu. Kao profesor službovao je u Aleksincu i Jagodini i za to vreme odlikovan je dostojanstvom sinđela, protosinđela i arhimandrita.

u Parizu. Pavle i Đorđe su sinovi Kragujevčanina Miloša Đorđevića, uglednog sreskog i okružnog načelnika koji je službovao u Grockoj, Požarevcu, Negotinu, Čačku, Nišu, Kruševcu, Valjevu i Smederevu. Miloš je bio oženjen Gradištankom

Dalje... službovao po Americi, sada u pravoslavnim misijama čak na Aljasci i Havajima Dogradio kapelu pri beogradskoj Bogosloviji, a

da je stignemo. službovao na aerodromima Mostar, Zadar, Pula, Podgorica, Niš i Kraljevo. Do penzionisanja, 2006. radio je u Komandi

i Peći, a Visoku političku školu Jugoslovenske narodne armije u Beogradu. Kao oficir Jugoslovenske narodne armije službovao je u garnizonima Ploče, Sarajevo, Beograd, Ćuprija, Kraljevo, Karlovac, Kraljevo i Beograd na raznim dužnostima.

. Od 1957. zaposlen je u Centru za stanovanje Instituta za ispitivanje materijala SR Srbije, dok od 1986. do 1990. službuje kao upravnik Instituta za arhitekturu i urbanizam Srbije. Bio je naučni savetnik, potpredsednik Upravnog odbora i

projektantskim ateljeima u kojima preuzima i odgovornost vodećeg projektanta. U svojstvu stručnog savetnika službuje i u Institutu za arhitekturu i urbanizam Srbije (1987 91). Početkom devedesetih (1992), osniva vlastiti biro za

je zaposlen u Mašinoprojektu da bi 1953. nastavio arhitektonsku praksu u Parizu. Po povratku u zemlju 1958. ponovo službuje u Mašinoprojektu, a od 1968. do penzionisanja u Zavodu za izgradnju grada Beograda. Dobitnik je Oktobarske nagrade

u Zagrebu (1964), zapošljava se u Pokrajinskom zavodu za zaštitu spomenika kulture gde radi do 1977. godine. Potom službuje u urbanističkim institucijama Vojvodine i Novog Sada, a od 1983. deluje u novosadskom Gradskom zavodu za obnovu

arhitekture Srbije od njenog osnivanja 1995. godine. službuje u Urbanističkom zavodu grada Beograda, a od 1970. do 1982. u Direkciji za izgradnju i rekonstrukciju grada. Kraće

je Velikom nagradom Saveza arhitekata Srbije 1995. godine. službuje u Odeljenju za urbanizam i arhitekturu u Zrenjaninu sve do 1967. kada postaje asistent na matičnom fakultetu.

odsek Arhitektonskog fakulteta u Beogradu završava 1937. godine. Aktivni je učesnik NOB-a, a posle rata, nakratko službuje u Ministarstvu građevina da bi se potom, 1947, zaposlila u preduzeću Elektroistok. U Energoprojektu nasledniku

na Tehničkom odseku Arhitektonskog fakulteta u Beogradu 1948. zapošljava se u Urbanističkom zavodu Srbije gde službuje do 1955. godine. Tada u Beogradu, sa Jovankom Jeftanović i Mihajlom Mitrovićem, osniva« Projektbiro »- atelje za

fakultetu u Beogradu Odseku za istoriju umetnosti diplomirao je 1961, a doktorirao 1984. godine. Od 1962. do 1981. službovao je u Zavodu za zaštitu spomenika kulture grada Beograda, jedno vreme i kao rukovodilac Odseka za istraživanje. Odatle

u Beogradu 1957. godine, zapošljava se kao samostalni projektant u birou Narodne banke Jugoslavije (1959) gde službuje do 1965. godine. Od tada do 1974. radi u projektantskom ateljeu Službe društvenog knjigovodstva. Prešavši na

službovati

O piškotih in zasebnosti

Nastavitve piškotkov