Kumanice i potpisom jeremonaha Nikodina. U istoriji je takođe poznato da se u samoj crkvi čuvalo znamenito Kumaničko Četvorojevanđelje , koje je 1604. god. kao poklon ovom manastiru priložio jeremonah Zaharije. Ovaj značajni rukopis nastao je početkom

Despotovine pa čak i prvih decenija turskog ropstva pišu ce po ovim malim crkvama rukopisne knjige. Tako je jedno četvorojevanđelje koje ce danas čuva u Hilandaru pisao srpski pop Nikola "u župi Labu, u selu Vraninu Dolu, u dane blagočastivoga

da 310 srpskih rukopisnih i štampanih knjiga od 15. do 19. veka budu proglašene za kulturno dobro. Četvorojevanđelje iz osamdesetih godina 14. veka, nekoliko knjiga Zaharija Orfelina, Jovana Rajića i Arhijerejski činovnik iz 1821.

kaluđeri su sa najvrednijim liturgijskim predmetima prebegli u manastir Bešenovo. Među tim predmetima su bili i Četvorojevanđelje , koje je 1557. okovao Kondo Vuk, te srebrna čaša iz 1662, delo kujundžije Luke (ove dragocenosti čuvaju se u Muzeju SPC u

možemo pratiti sve do 1453. godine kada nestaju sa istorijske pozornice. Četvorojevanđelje (Tetraevangelion) je knjiga koja sadrži sva četiri kanonska Jevanđelja. Izborno (aprakosno) Jevanđelje Aprakos

pločicama. Pa onda nek svi uživaju četvorojevanđelje nastalo je krajem treće decenije petnaestog veka u manastiru Blagoveštenje u Gornjačkoj klisuri. Danas se čuva u

koje je Crkva svesno sakrila od vernih, jer se u njima nalazi prava istina, za razliku od one koju otkriva zvanično četvorojevanđelje . Pored toga Sangreal obuhvata i tajnu o očuvanju relikvija Marije Magdaline, kao i njenih živih potomaka kraljevskog

sa Rusijom, ali i sa istočnim poljsko-litavskim zemljama; za Papraću je, na primer, "u Zemlji Volinskoj" 1551. pisano Četvorojevanđelje po nalogu kneza Dimitrija Fjodoroviča Sanguškoviča, "starostiča volodimerskogo, maršalkoviča Zemlje volinskoj,

), zatim reprodukcija ikone Svetog kneza Lazara (slikana početkom osamnaestog veka u manastiru Ravanica u Vrdniku), četvorojevanđelje iz pera protopopa Jovana, Srbina iz Kratova, zatim diskos iz manastira Raša, pehar srpskog kneza Stevana

kaže Ugričić, inače autor i knjiga Upoznavanje sa veštinom, priče o ženama i metafizici, Neponovljivo Neponovljivo, četvorojevanđelje postmodernog romantizma i drugih.

ovaj manastir su podigli Stevan Nemanja i njegov sin Sveti Sava. Poseduje retke stare knjige, među kojima i Beogradsko četvorojevanđelje , štampano 1552. godine.

kao zvanični prevod 1984. godine. Ispravljeni prevod štampan je 1990. godine. Biblijsko društvo je objavilo Četvorojevanđelje u dinamičnom "prevodu Aleksandra Birviša 1986. g. a II izdanje 1987. godine. U bogoslužbenoj upotrebi Srpske crkve je

, 18. vek, Kutija za mošti, 18. vek, Zbirka kovanog novca, 4. do 17. vek, Kovani novac Konstantina I Velikog, 4. vek, Četvorojevanđelje , 19. vek i iz 1875. godine, Bakarna posuda, Pitos - posuda od pečene keramike.

dolazi i kojih će ubuduće biti sve manje. Dragocene su retkosti u njoj: 11 štampanih srbulja iz XVI veka, među kojima je Četvorojevanđelje Trojana Gundulića, prva štampana knjiga u Beogradu iz 1552. godine, kao i Četvorojevanđelje jeromonaha Mardarija iz

XVI veka, među kojima je Četvorojevanđelje Trojana Gundulića, prva štampana knjiga u Beogradu iz 1552. godine, kao i Četvorojevanđelje jeromonaha Mardarija iz Mrkšine crkve iz 1562., 2 štampana odlomka iz XV i XVI veka, od kojih je prvi odlomak cetinjskog