tokove da bi mogla biti bliža srpskim interesima. Dakle, ili u okviru degolističke tradicije kad je u pitanju desnica, ili pak kad je u pitanju levica u

borbe, kandidat stranke Solidarnost i napredak Žak Šeminad i kandidat degolističke stranke Ustani Republiko Nikola Dipon-Enjan.

vladajućoj stranci desnog centra (UMP), koja je nominalni naslednik degolističke tradicije, već je po opredeljenju levičar, angažovan je od strane

od 2002. godine. Ipak, Širak je u osnovnim crtama ostao u okvirima degolističke politike.

Najveće šanse je imao upravo onaj kandidat koji bi bio nominovan od same degolističke stranke. Očekivalo se da će to biti Domenik De Vilpen, premijer u

veoma važni politički stavovi u kojima je on odstupao od tradicionalne degolističke politike, bili donekle stavljni (makar medijski) u drugi plan.

Premijera). Ipak, mišljenja sam, za povratak Francuske na stare degolističke vode, neophodna je promena odnosa snaga na političkoj sceni Francuske

sebe već decenijama jasno govori da je nacionalni levičar koji poštuje degolističke ideje i vrednosti ustava Pete republike. To ujedno znači da je borac

) predsedničkog mandata tokom 2005. i 2006, planirao da u ime vladajuće degolističke stranke kandiduje premijera Domenika De Vilpena, poznatog

politike između Sarkozija i ostalih vodećih degolista kao i degolističke tradicije u celini, što se najbolje vidi već sada posle svega šest

prodorom ka mestu predsedničkog kandidata svoje stranke - degolističke UMP "prediblovao" i Širaka i Vilpena, pa čak i na mala vrata većinsku

da promene i "vrate u normalu" u odnosu na već poluvekovnu tradiciju degolističke politike.

Širaka, zauzimao i poznati istoričar Dominik de Vilpen, član iste degolističke stranke UMP kao i Predsednik Republike. De Vilpen je prvo bio ministar

konceptu vođenja zemlje. Pri tome je De Vilpen tipičan predstavnik degolističke tradicije, pošto se zalaže za izvesnu distancu i čak nepoverenje u