sem pojedinačnih pravnih normi koje su unapred određene. U zakonu postoje: imperativne (kongentne) i fakultativne ( dispozitivne ) norme. Po imperativnim se adresanti moraju ponašati, a po dispozitivnim normama se mogu i ne moraju. Podzakonska

u kojoj vlada načelo autonomije volje stranaka, tj. načelo da subjekti sami po svojoj volji uređuju svoje odnose. Dispozitivne dopuštaju subjektima da sami urede svoj odnos, u onoj meri u kojoj to dozvoljavaju kategoričke norme. Obično je

kategoričke norme. Obično je dispozitivnu dispoziciju lako prepoznati po tome što je u njoj izričito naglašeno da je dispozitivna . Tako se obično kaže da će se nasljedstvo podijeliti po datim pravilima ukoliko nema testamenta. Pogrešno bi bilo

tako mogu biti alternativne, odnosno davati diskrecionu vlast. No, ipak je najvažnije podvući da i sankcija može biti dispozitivna kao i dispozicija. Najbolji primjer ovakve dispozitivne sankcije srijeće se u građanskom pravu u slučaju tzv.

sankcije srijeće se u građanskom pravu u slučaju tzv. ugovorne kazne. Tu je sankcija koju određuje državna dispozitivna , jer će se primjenjivati samo ako odnosni subjekti nijesu sami ugovorom odredili tzv. ugovornu kaznu. Podložnost

kraći rok zastarelosti, ili koje dozvoljava strankama da same utiču na dužinu roka zastarelosti. Ta norma je dakle, dispozitivna u smilsu međ. privatnog prava. U kolio stranke u ugovor smišljeno unesu inostrani elemnt (na primer, umesto domaćeg

vremena koja je često je praćena eliminacijom objekta na formalnom planu: upućuje se ne na konkretne situacije već na dispozitivna svojstva subjekta ili ustaljenu situaciju, situaciju koja se ponavlja:

suda u Zrenjaninu Gž. 1296 / 00 od 28.11.2000. godine). Prekid postupka i povlačenje tužbe Povlačenje tužbe je dispozitivna radnja tužioca čije se pravno dejstvo ogleda u tome što se gasi parnica koja je započeta povučenom tužbom. Tužba se

ako tuženi do zaključenja glavne rasprave prizna tužbeni zahtev u celosti ili delimično, priznanje tuženog je dispozitivna parnična radnja kojom on raspolaže predmetom parnice, odn. zahtevom za presudu. Sud ovu presudu može doneti ako su

da je ova obaveza propisana isključivo za potrošačke ugovore, dok se za privrednopravne ugovore primenjuje dispozitivna norma kao i za slučajeve gdje se radi o individualnoj komunikaciji (npr. elektronska pošta).

, znači, obavezna odredba, koja kaže: razrešava se. dispozitivna norma: može se razrešiti. Prosto se predlaže da se izvrši odgovarajuće usklađivanje.

previše u specifikum ove teme. Nisam hteo da se javljam povodom ove tačke. Ovde se radilo o dispozitivnoj odredbi. Kada dispozitivna odredba nema ovakvo ograničenje, ona može da se pretvori na neki način u negativnost za drugu ugovornu stranu. Zbog

predstavništvo i imperativni stranački mandat odnosno postojanje blanko ostavki. Norma o blanko ostavkama je dispozitivna i ne razuzem zašto takvu normu treba zameniti imperativnom? Stranka može da odluči da li će potpisati bl. ostavke,