ka Sutjesci u skladu sa odlukom Vrhovnog komandanta. Nemci nisu na vreme uočili značaj Vučeva pa su stigli prekasno, kada su tamo izbile jake snage Operativne grupe uspele su da ih u tome spreče. istočnobosanska i Majevička brigada. Ujedno je počelo povlačenje ostalih snaga Operativne grupe divizija iz Sandžaka na levu obalu Tare. Delovi 118. lovačke divizije izbili su 30. maja na donji tok Tare, dok su se snage 369. legionarske i italijanske divizije Taurineuse još uvek zadržale na srednjem toku

upućivanje novih jedinica na pravac proboja preko Pive. istočnobosanska , 7. krajiška i 10. hercegovačka brigada. Još tri su bile u pokretu prema Vučevu, a na frontu prema istoku i jugu, koji je znatno sužen, da bi se prikupile snage za proboj, u odbrani je bilo angažovano šest brigada iz 3. i 7. divizije. One su u veoma oštrim borbama južno od Mratinja, na Vučevu kod kolibe

Operativne grupe, Vrhovni komandant je 23. maja izdao naređenje svim jedinicama NOVJ u Jugoslaviji da pređu u energičan napad na neprijateljske garnizone na svojim područjima. istočnobosanska , Majevička i 3. krajiška, pod komandom Štaba 1. proleterske divizije, dobile su zadatak da preduzmu odlučan napad na neprijatelja, ovladaju dolinom Drine južno od Foče, uspostave mostobran na Drini i time stvore povoljne uslove za izvlačenje jedinica i ranjenika iz okruženja prema Jahorini. U

Piskavica i Moluhe, a sa južne strane: Miladije, Kužići, Crveno brdo (k. 393) i Ilinčica (t. 463). Središte odbrane činila su dva kasarnska logora u gradu (istočni i zapadni), koji su bili čvrsto zidani i uređeni za kružnu odbranu. istočnobosanska i Druga krajiška brigada likvidirale su okolne posade na pravcu svog nastupanja i izbile na periferiju grada. 16. muslimanska likvidirala je posadu u Bukinju, a Majevički odred u Lukavcu. Međutim, usled loše organizacije veza, štab 16. divizije nije na vreme primio zapovest za napad, pa je tako