behu vojvode: Nepotijan, Urs i Erpilion. Oni veoma hitno otploviše iz Carigrada, i zaustaviše se u jednom pristaništu Likijske eparhije, koje se zvaše Adriatska obala. Tu beše grad. Pošto im silna bura morska ne davaše da produže plovidbu, to oni

nestariv i blaženi život, provođen od svetih anđela i susretan od sabora svetaca. Na njegov pogreb sabraše se episkopi Likijske oblasti sa svim klirom i monasima, i bezbrojno mnoštvo naroda iz svih gradova. I čeono telo svetiteljevo bi s češću

u zbegove, pa i crkvicu uredili u samoj litici. Posvetili su je svetom Metodiju, velikomučeniku, episkopu grada Patre Likijske . Crkvica i ovaj kraj nazivaju se Metođe, pećina se nalazi na visini od 1.450 metara, a po nekim predanjima to kultno

. Likijske u Bari, u Italiji. To je urađeno jer su muslimani napali Likiju. Prethodno se svetitelj, u snu, javio jednom svešteniku

vere učestvovali su najugledniji predstavnici hrišćanskih crkava među kojima i arhiepiskop Nikolaj kao poglavar Likijske mitropolije.

nalazi se u mestu Demre, u krugu turskog grada Antalija. Likijske lige, u sebi sadrži značajno nasleđe koje datira iz doba drevne Likije, Rimskog i Vizantijskog carstva.

(grč. Νικόλαος Nikolaos; oko 270 6. decembar 343), poznat i kao Sveti Nikola Čudotvorac, bio je episkop Mire Likijske u Maloj Aziji (tada Rimsko carstvo, današnja Turska). Živeo je u 4. veku u gradu Mira. Bio je poznat po tome što je tajno

sa severne strane, prikazan je na slici 1, a na slikama 3. do 6. detaljnije su prikazane zapadna, južna i istočna strana. Likijske tekstove je sakupio krajem XIX veka austrijski profesor Ernst Kalinka (5). Tumačenje teksta grčkim i drugim jezicima

je samo mali deo, otkriven prilikom iskopavanja, između ostalog pozorište. Među najznačajnije sačuvane spomenike likijske kulture spadaju osobeni nadgrobni spomenici, kojih ima dve vrste:

iz V veka pne. Oba spomenika spadaju u najvažnija dela maloazijsko-jonske kulture. Tu je pronađen i najveći spomenik likijske pismenosti likijsko-milijska stela (oko 380. g. pne.).

sirotinju, deleći milostinju i udavajući sirote devojke. Po smrti njegovog strica, episkopi i sveštenici iz Likijske oblasti, iskupe se da izaberu novog arhiepiskopa i dogovore se da izaberu najvrednijeg i najtačnijeg u izvršavanju

sve uređuje na korist našu, ne hte da ostane u pustinji pod poklopcem svetilnik koji On ugotovi da svetli na svetnjaku Likijske mitropolije. Našavši lađu, ugodnik Božji ugovori s mornarima da ga oni prevezu u njegovo otačastvo. Međutim oni

u Bogu jedino pristanište. U to vreme prestavi se arhijerej toga grada Jovan, arhiepiskop i prvoprestolnik sve Likijske zemlje. Stoga se u Miri sabraše svi episkopi Likije, da za upražnjeni presto izaberu dostojnoga muža. Mnogo uglednih i

od Hrista Boga našeg, kome sa Ocem i Svetim Duhom slava i poklonjenje kroza sve vekove, amin. Likijske [ 7 ], roda slavnog i čuvenog. Odmakao u godinama i star, gledajući mnoge idolopoklonike kako prinose žrtve nerazumnim