berlinski dnevni list Tagesšpigel, piše o različitim reakcijama povodom afere prisluškivanja. Žestoku reakcija Nemaca on pripisuje nasleđu Gestapoa ( tajne policije u vreme nacionalsocijalizmom ) i Štazija. Borba protiv svemoćnih tajnih službi, izazvala je svojevrsno suočavanje sa istorijom .

da zaustave » . nacionalsocijalizma i komunizam .

, kao i među njezinim najznačajnijim zastupnicima, događala u periodu disolucije Jugoslavije i ideološkog sloma socijalizma . nacionalsocijalizma podstakla je autora da taj problem postavi na temeljniji način, preispitivanjem pitanja da li u Hajdegerovom filozofskom djelu uopšte postoji tematizacija pojma politike i

po verskoj osnovi u modernom dobu nije uspela. Tamo je, međutim, došlo do uzdizanja na - cije iznad svega. Poznata je katastrofa Drugog svetskog rata koju je čovečan - stvu naneo nacionalsocijalizam i Hitler. Takve primere ne treba slediti. Nikoga ne treba prisiljavati na određeno nacionalno opredeljenje. Šta onda znači to da su u nas danas svi ljudi koji pripadaju

ne u ovom momentu. Ali, nikad ne recite nikad kada sam ja u pitanju . nacionalsocijalizmom od 1933. godine do kraja Drugog svjetskog rata, te visoki filozofski autoritet koji je u tom i potonjem vremenu, kako među sljedbenicima i epigonima, tako i među protivnicima ,

neposrednom susjedstvu, pitanja koje onda zadire u razumijevanje same biti Hajdegerove filozofije, od početka se u lektiri o Hajdegeru nastanilo pitanje o odnosu Hajdegera i nacionalsocijalizma . To jesu dva uzajamno snažno povezana, ali ipak različita pitanja Pregled cikličkih obnova velikih debata o Hajdegeru, vođenih u decenijama poslije Drugog svjetskog rata

Šneebergera ( Pabirci uz čitanje Hajdegera ) i Paula Hinerfelda ( Sporni Hajdeger ). Treći ciklus debata pokrenuo je Viktor Farijas 1987. godine svojom knjigom o Hajdegeru i nacionalsocijalizmu ( Heidegger et le nazisme ). Knjiga je doživjela oštru kritiku, dijelom zbog ocjene da nije ponudila nove činjenice i viđenja, dijelom zbog uvjerenja kritičara da autor nije

čak osam misaonih pozicija: 1. Prva pozicija počiva na striktnom razdvajanju ličnosti i djela: Hajdegerovo mišljenje može niti sagledavano nezavisno od njegovog zaplitanja u nacionalsocijalizam ( Rorti 4, Arent 5, Liotar 6 ); 2. Hajdeger je bio zastupnik njemačke inteligencije, koja je iz socioloških i istorijskih okolnosti bila sklona nacionalsocijalizmu. ( Palmije 7 ,

zaplitanja u nacionalsocijalizam ( Rorti 4, Arent 5, Liotar 6 ); 2. Hajdeger je bio zastupnik njemačke inteligencije, koja je iz socioloških i istorijskih okolnosti bila sklona nacionalsocijalizmu . ( Palmije 7, Sluga 8 ). 3. Hajdegerova filozofija je u svakom vremenu bila u nepomirljivom odnosu s nacionalsocijalizmom, budući da je on zastupao jedan privatni

je iz socioloških i istorijskih okolnosti bila sklona nacionalsocijalizmu. ( Palmije 7, Sluga 8 ). 3. Hajdegerova filozofija je u svakom vremenu bila u nepomirljivom odnosu s nacionalsocijalizmom , budući da je on zastupao jedan privatni nacionalsozijalizam, te je utoliko bio u direktnoj suprotnosti s nacionalsocijalističkom ideologijom, iako bi se između nje i

budući da je on zastupao jedan privatni nacionalsozijalizam, te je utoliko bio u direktnoj suprotnosti s nacionalsocijalističkom ideologijom, iako bi se između nje i njegovog nacionalsocijalizma mogle utvrditi spoljašnje sličnosti, u prvom redu, odbijanje socijalizma i liberalizma ( Jang 9, Pegeler 10, Fedije 11 ). 4. Postoji bliskost između Hajdegerovog mišljenja i

mogle utvrditi spoljašnje sličnosti, u prvom redu, odbijanje socijalizma i liberalizma ( Jang 9, Pegeler 10, Fedije 11 ). 4. Postoji bliskost između Hajdegerovog mišljenja i nacionalsocijalizma , ali se ona mora interpretirati prosuđivanjem povijesnih okolnosti s obzirom na 1933. godinu. Pritom se utvrđuje problem heterogenosti u Hajdegerovom djelu, koje se

prevladana u Sein und Zeit ( Derida 14 ). Prevazilaženje se događa tek u poznom djelu. Čitana tako, može se Hajdegerova filozofija koristiti i kao eksluzivni prilog analizi nacionalsocijalizma : od značaja su kod toga Hajdegerovo Pismo o humanizmu ( Brief über den » Humanismus « ) i predavanje Pitanje o tehnici ( Die Frage nach der Technik ) ( Lako-Labart 15 ). 6. U

snažniji odnos između Sein und Zeit i kasnijih spisa prema u pogledu nacionalsocijalističkog angažmana. Razmišljanje o Hajdegeru ima da se zadrži kod njegovog odnosa prema nacionalsocijalizmu ( Rokmor 19 ). Isto tako u tom odnosu će Hajdegeru biti pripisana kao osnovni motiv mržnja prema Moderni ( Hass auf die Moderne ) ( Feri / Reno 20 ). 8. Najizrazitija zaoštrenost :

više zatamnjuju nego što osvjetljavaju stalnim postali interes raznih filozofija dana u pogledu mogućnosti definitivnog suda o pitanju o pravoj prirodi odnosa Hajdegera i nacionalsocijalizma . U polje primarnog interesa, te time i kao respektabilni kriterij prosuđivanja onoga što jeste politika i što jeste način i smisao utemeljivanja političke filozofije, treba