slični izrazi i sinonimi u savremenom srpskom, hrvatskom i slovenskom
Sličnost reči ili fraza u rezultatima zavisi od toga, koliko puta se reč ili fraza
pojavlja u sličnom kontekstu kao "plinija".
Slični izrazi i sinonimi za
Kliknite za traženje
Primeri iz opštega korpusa
Korpus srWac
srWaC je korpus srpskog jezika (Clarin.si)
¶ Plinije ( II vek n. e. ) beleži ovaj prostor kao deo rimske provincije Mezija u kojoj žive Mezi, Tračani, Dardanci, Tribali, Timahi, koji su simbiozom sa slovenskim plemenima formirali ovdašnje starosedelačko stanovništvo Timočana, zvano Putuklije. Iz perioda srednjeg veka potiču gradovi Ravna i Koželj, crkva Svete Bogorodice u Gornjoj Kamenici i manastir Svete Trojice u Donjoj Kamenici, građene u XV veku, kao i prvi trag imena Gurgusovac. U starijoj literaturi ovo naselje
antireumatsko sredstvo. Kasnije je uključen u sistem zvanične medicine na osnovu dobrih terapeutskih rezultata njegove primene u praksi. Pomanjkanje razjašnjenog farmakološkog mehanizma njegovog antiupalnog dejstva ometalo je utvrđivanje otrova kao savremenog terapeutskog sredstva. Podaci o primeni pčelinjeg otrova kao leka ( protiv bolova i opadanja kose, za lečenje rana ) sreću se i u spisima drevnih prirodnjaka i lekara: Hipokrata ( V-IV vek pre nove ere ) , Plinija ( I vek ) i Galena ( II vek ). U novije vreme lečenje pčelinjim otrovom je prošireno prevashodno u Evropi. Godine 1864. peterbuški profesor M. I. Lukomski opisao je lečenje ujedima pčela - bolova u zglobovima, neuralgije, srčanih bolova i dr. Česki lekar F. Terc je u nekoliko članaka, objavljenih u bečkim medicinskim časopisima između 1888. i 1912. godine, izneo rezultate koje je postigao u lečenju ujedima pčela kod stotine pacijenata bolesnih od reumatizma, neuralgija i
ljudskim vremenom. Spoznajom sebe u vremenu čovek je otkrio i drugo vreme večnost, koje je prozvao božansko vreme. Zatim je naša Velika Majka počela da odlaže svoje sistematizovano znanje dekadu rođenja na nebeskom putu. U spisima antičkog sveta ostao veliki broj dokaza da je magijska moć Lune Meseca imala veliku povezanost sa menstruacijom žene. Kao mesečeva rosa skupljana je prva menstrualna krv device, uzeta tokom pomračenja meseca, korišćena je u magijske svrhe . Plinije u svojoj Prirodnoj istoriji posvećuje celo poglavlje ovom predmetu i daje dugačak spisak dobrih i loših sila koje žena tokom krvarenja poseduje. Ovde bih se pozvao na autoritet Marije Gimbutas, kad kaže: Boginje su bile stvaraoci, stvarale su same od sebe. Još 35000 godina pre Hrista iz simbola i skulptura možemo videti da su delovi ženskog tela bili kreativni; grudi, stomak i zadnjica ... Ne znam tačno kada, ali u određenom trenutku sam počela da razlikujem njihove tipove
¶ Plinije i Tacit. Grčki geograf Ptolomej zabeležiće da Veneti žive među Sarmatima duž čitavog Venetskog zaliva, a gotski istoričar Jordan će u svome delu Getika, detaljno opisati Skitiju i Podunavlje i u njima Venete, koji sebe nazivaju Slovenima i Antima .
se ozbiljno pristupi . Plinije ( pod imenom aniso ) spominju ga kao lekovitu i začinsku biljku .
na sve moguće načine je minimalizirana ili predstavljena neodgovarajućim dokumentima. Petrović ističe da: Radovi istaknutih naučnika Stojana Novakovića, Petra Skoka, Milana Budimira, Nika Županića, Miloja M. Vasića u novije vreme, Pavla Jozefa Šafarika, Lorenca Surovjeckog, ili Jevstatija Mihailovića ranije, podvrgnuti su istraživačkom zaboravu i temeljnoj sumnjičavosti. U svojoj knjizi Petrović navodi da je najstariji podatak o srpskom imenu našao u delu Plinija Cecilija Sekundusa ( Plinius Caecilius Secundus ) Historija Naturalis VI ( Leipzig, 1875 ) koja je pisana između 65. i 79. god posle Hrista. Plinijus doslovno piše: A Cimmerio akolunt Maedici, Vali, Serbi, Zingi, Psesi. Poznati gramatolog Radivoje Pešić identifikovao je u Napuljskom muzeju jednu figurinu sa natpisom na starosrpskom pismu: Heraklu slovenskom. Figurina je iz IV veka pre Hrista ( S. Davidović-Živanović ). O. Luković-Pjanović u svojoj knjizi Srbi narod
koji sve narodi žive na Balkanu i na širokim prostorima Podunavlja. Zato su sve žitelje svojih provincija zvali prema nazivu tih provincija. Za njih su u Dakiji živeli Dačani, u Trakiji Tračani, u Panoniji Panonci, u Iliriji Iliri itd. Svi ostali žitelji van rimskih provincija za njih su bili varvari. Ponekad su pomijnjali njihova imena samo kada su ratovali protiv njih. Zato je sasvim pogrešno upotrebljavati termine Dačani, Tračani, ili Iliri kao oznaku nekog naroda . Plinije Stariji ( 79. god. posle Hrista ) nalazi na primer samo u Makedoniji preko 150 naroda koje nabraja po imenu. Pitamo se koliki su bili ti narodi ili se možda radilo o mestima i naseljima? Ispolitizirana nauka u sadašnje vreme, kao i u prethodnim periodima, zlonamerno je koristila termine kao što su Iliri, da označi na primer Albance kao starosedeoce Balkana, i sl.
uzeto, Ardieji su živeli u planinskim masivima Crne Gore, pa prema rimskom pridevu aduus ( visok, strm ) njihovo ime trebalo bi da znači gorštaci ( nema li potonji naziv Crnogorska Brda i ime Brđani neke veze sa time? ). Oko Skadarskog jezera bili su nastanjeni Labeati. U njihovoj zemlji nalazili su se Skadar i Medun. Po njima se i jezero nazivalo Lakus Labeatis ( ili je plemensko ime došlo po imenu jezera? ). Uz reku Zetu oni su se protezali i dalje od Nikšića. Rimski spisatelj Plinije hvalio je dokleatski sir ( kazeus dokleas ). Po gradu Duklji, koji je bio razvijen naročito u rimsko vreme, nazvana je Dukljom potonja Zeta, kasnije Crna Gora. Po Budimiru, i naziv Blato ( za Skadarsko, kao i za Plavsko jezero ) kao i arbanašto blate ( balte ) treba da je ilirskog porekla. Od Ilira, odnosno njihovog plemena ostali su u bližem susedstvu Rovaca nazivi Piva, Zeta, Medun, Perast, Kotor, Duklja, Tara ( ili su, možda, ilirski Autarijati dobili ime po reci koja
odgovara indijska reč nastala iz istog korenaserim ( natio ). Ovaj način označavanja je toliko saobrazan prirodi narodau njihovom detinjstvu da ga često nalazimo i kod drugih naroda. "( str. 17. ) Če-ški slavistaPervolf 1883. godine navodi:" Apelativum je ime Srb, Srbin, Srbljin ... U srpskom se kolektiv označuje kao Srpčad ... Srbadija, srpski narod "( str.18 ) Prihvatajući Šafarikovo tumačenje Alojz Vaniček objašnjava naziv Serboi, Sirboi od Ptolomeja, Serbi od Plinija itd. Smatra da prefiks "su" označujestvaranje nečega, rađanje, Srbin je prvobitno "rođeni" prema čemu je plural odnosnokolektiv red ( gens, natio ). "Češki slavista Jaroslav Sutnertvrdi da je prvobitno značenje reči Srbin čovek predak, ljudi, narod .
srodnik smatrali su nemački slavistiRajnhold Trautman i ruski etimolog Maks Vazmer, koji je posle živeou Nemačkoj. Šafarik je u knjizi "Slovenske starine" tvrdio: "Domaće, prastaroime Slovena u ukupnosti, ili bar njihovog većeg dela beše Srbi, Serbi ( str. 26. ) On to potkrepljuje temeljitim istraživanjima i objašnjavanjima, pa kaže:" Sve do u najudaljeniju starinu dopire ovo ime. Mi ga nalazimospomenutog u ovoj svojoj prvobitnoj, pravoj, domaćoj formi već kod Plinija . ( pre 79. ) i Ptolomeja ( pre 175. ) u nizu drugih naroda nastanjenih između Volge, Najotisa i Dona ... Iz toga proizilazi jasno koliko je još tada bila rasprostrtaupotreba imena Srb. To se odlično potvrđuje rečima bavarskog geografa; po njemu je zemlja Serivana ( tj. Srbljana ) tako velika, da svi slovenski narodiiz nje proistekoše, kao što sami potvrđuju. "
proizvodnje, što je omogućilo prelazak sa zanatskog na industrijski način proizvodnje. Nove tehnike i tehnologije su značajno doprinele modernizaciji pivara i stvaranju uslova za poboljšanje kvaliteta piva. U Srbiji je poslednjih godina značajno poboljšan kvalitet piva, a stvorene su i nove vrste . Plinije konoplju spominje kao lekovitu biljku. Intenzivnije gajenje konoplje na području današnje Vojvodine započeto je u 15. i 16. veku. Polovinom 19. veka ona se u ovim krajevima uglavnom gajila za kućne potrebe, a manje za prodaju. Radi poboljšanja njenog kvaliteta, uvožena je iz Italije. Italijanske sorte bile su znatno mekše i pogodnije za izradu platna, dok je domaća konoplja davala jako, grubo vlakno, od kojeg je pravljena dobra užad. Uz pomoć karata, dokumenata ,
parova gladijatora, a neki od njih bili su i u srebrnim oklopima . Plinije Stariji koji je opisao ovaj događaj, svedoči da su slonovi u stampedu pokušali da probiju metalnu ogradu i pobegnu, a kada im to nije pošlo za rukom počeli su da ispuštaju stravične zvuke. Ljudi su ovim prizorom bili ganuti do suza i uz buru negodovanja su proklinjali Pompeja i njegove igre .
narodima . Plinije Stariji je sakupio u svojoj Istoriji prirode sva znanja svojih savremenika o prirodi, pomenuo je oko 1000 vrsta biljaka, opisavši ih zadovoljavajuće tačno .
. Teofrast je podelio biljke na drveće, žbunove, polužbunove i trave, a među travama je razlikovao jednogodišnje, dvogodišnje i višegodišnje. Teofrast je često nazivan ocem botanike. U njegovom delu Istorija biljaka opisano je oko 480 vrsta biljaka. Rimski prirodnjak Plinije Stariji je sakupio u svojoj Istoriji prirode sva znanja svojih savremenika o prirodi, pomenuo je oko 1000 vrsta biljaka, opisavši ih zadovoljavajuće tačno . Plinija Starijeg, nakupljanje znanja o biljkama se dešavalo van Evrope. U Indiji se u 1. milenijumu p. n. e. pojavila Ajurveda "- nauka o životu, koja je u sebe uključila i opise mnogobrojnih lekovitih biljaka Indije. Komentare i dopune Ajurvede su pisali indijski lekari u delima Čaraka ( X-VII vek p. n. e. ), Sušruta i Vadbaka ( VII-VI v. p. n. e. ) .
mitovima često se pominje neka "Velika zemlja." Žitelji Uskršnjih ostrva pričaju da su na dno okeana potonule zemlje Motu-Mario-Hiva . Plinije . Ostatke kopna u Indijskom okeanu pominjali su i srednjevekovni arapski istoričari. ( 97, Br. 2, 1970. )