individualne slobodne volje koja samu sebe postavlja kao neposrednu pojedinačnost i najvišu vlastitu svrhu, ali ne i Hobsovo uvjerenje da posredovanje

sve ćiftinstvo? Ćiftinstvo je, tako, 1) delo sveta kojim vlada načelo pojedinačnosti a ne načelo tvoračke subjektivnosti, u neprestanim sukobima tih

a ne načelo tvoračke subjektivnosti, u neprestanim sukobima tih pojedinačnosti kojima se, međutim, slavi, podržava i produžava zatvorenost sveta (

i njegov odnos prema svijetu oko sebe, dok god se kukavna ljudska pojedinačnost bude uspješno skrivala pod maskirnom uniformom kolektiviteta i dok

i da postoje, a druga premisa tvrdi da su jedinke realne i postoje ( pojedinačnosti ). Esencijalizam i populacionizam su pojmovni okviri inkorporirani u

kao partikulama koje su invarijantne. Opštosti su samo agregati pojedinačnosti , u ovom slučaju čestica, celina je tako puki zbir vlastitih delova.

u različitim spisima pokazuje kompleksnost odnošenja opštosti i pojedinačnosti , rodova i vrsta prema stvarima, ali i ideja u suodnošenju. Nigde Platon

konfiguraciji spisa o kategorijama razlikuje se prva supstancija kao pojedinačnost , određenost nekog bića kao njegova ovost, dok je druga supstancija

druga supstancija predočena pojmovima roda i vrste. Supstancija kao pojedinačnost bića nije formalna odredba prazne kvantitativnosti, već je ono što je u

kvantitativnosti, već je ono što je u osnovi svega drugog. Svako biće je pojedinačnost , ali nije samo puka pojedinost već uvek i nešto što ima svojstva, što se

prema nečemu, što je negde, nekakvo i od nečega Prva supstancija je pojedinačnost kao subjekt, zato je ona suština i osnov svih drugih kategorija.

vidova, izraza i perspektiva naše delatnosti. kao i jedinstvo naših pojedinačnosti , ne treba tražiti u nekom unapred izgrađenom, statičkom i teoriskom

produkcija. U tom smislu, mnoštvo se opisuje kao otvorena mreža pojedinačnosti povezanih na osnovu zajedničkog koje dele i zajedničkog koje

jedinstvu koje ni u kom smislu ne poništava radikalne razlike među ovim pojedinačnostima . Štaviše, mnoštvo je upravo i sačinjeno, struktuirano i saživljeno

) svesti predstavljaju se predmeti, koje saznaje, u njihovoj pojedinačnosti kao nezavisni i kao da na sebi samima počivaju, i ako se oni međusobno