slični izrazi i sinonimi u savremenom srpskom, hrvatskom i slovenskom
Sličnost reči ili fraza u rezultatima zavisi od toga, koliko puta se reč ili fraza
pojavlja u sličnom kontekstu kao "pozitivističku".
Slični izrazi i sinonimi za
Kliknite za traženje
Primeri iz opštega korpusa
Korpus srWac
srWaC je korpus srpskog jezika (Clarin.si)
, koja svaku revoluciju protiv postojećeg poretka snaga u polju nauke poistovećuje sa naučnom revolucijom, i pozitivističku tradiciju u sociologiji i filozofiji nauke, kao odraz naivnog liberalnog optimizma, po kojoj dominantni jesu to što
, Bora, Paulija i drugih, nije nikakvo čudo što je običnom čoveku, osuđenom na surogate nauke i pojednostavljenu pozitivističku doktrinu, imponovala naučna fantastika koja je, koristeći se alibijem nauke, gajila upravo onaj način razmišljanja
ni čitaocu, ali vest je objavljena, jer je ukusu tadašnje publike i u Srbiji bilo zanimljivo sve ono što se odnosilo na pozitivističku tačnost i preciznost u prikazivanju sveta.
u svetu neophodnosti. Postojanje slobode u carstvu sveopšte neophodnosti pretstavlja nerazrešiv problem za naučnu pozitivističku misao. Lakše je za nauku snaći se sa čovekom u kome nema slobode. Čovek bez slobode je nesravnjeno prostije,
unutar ateističko-materijalističkih koordinata, kao naučno zasnovanih vrednosti, isključivo oslanjao na čulnu i pozitivističku epistemologiju. Međutim, pošto čula, kao ni razum, ne mogu nositi težinu krajnjih svrha i vrednosti, moderno doba se
da odgovore na ljudske potrebe. Ali ako se religiozna i metafizička verzija mita o progresu odbace, šta opravdava pozitivističku verziju? Kako društvena nauka opstaje bez verovanja u društveni progres?
o stvarima i 3) znake ili simbole koji predstavljaju stvari. pozitivističku koncepciju simbola i njihovo univokalno značenje po kome je isto značenje simbola bilo univerzalno prihvaćeno, npr.
osećanje roda ljudskog, je jedna od osnovnih pokretačkih snaga održanja vrste i njenog napretka. Posmatrajući kroz pozitivističku lupu dostignuće uma ljudskog i nalazeći nagonske korene, u osnovi dolazimo do hipoteze da je pismenost rezultat
francuske Annales škole. Svima im je zajedničko izbjegavanje tendencioznih tumačenja koja karakteriziraju naivno pozitivističku ili programsku historiografiju. Na svim našim prostorima su nažalost dominirale ove dvije posljednje kategorije
, iskrivljavanju istorije, lažnoj nostalgiji, jer takvo polazište pretpostavlja neku naravno nepostojeću pozitivističku istinu, dakle Istinu o jučerašnjem svetu koje se treba nekako dokopati s one strane pogrešnih kasnijih