slični izrazi i sinonimi u savremenom srpskom, hrvatskom i slovenskom
Sličnost reči ili fraza u rezultatima zavisi od toga, koliko puta se reč ili fraza
pojavlja u sličnom kontekstu kao "pripovedačeve".
Slični izrazi i sinonimi za
Kliknite za traženje
Primeri iz opštega korpusa
Korpus srWac
srWaC je korpus srpskog jezika (Clarin.si)
nego da trpe bezdomost, dok Bonjini zemljaci, raseljavanjem obeskorenjeni kao obešeni, ostaju da vise. Otuda su i pripovedačeve reči na kraju romana, prema kojima je kuća posle tetka-Bonje svačija i ničija, veoma važne: njima se ona posredno
njegovu naglašeno slikovitu narativnost kao poziv na putovanje, kao poniranje kroz nutrinu drugosti (ovde pripovedačeve ), kao kroz vlastitu; tada je srođavanje s Pavićevom prozom nešto kao srođavanje sa samim sobom.
i "Ode leto ", poslednji objavljeni roman S. Vesnića gde su junakinje i njihove emocionalnosti i sudbine u fokusu pripovedačeve pažnje. U "Ode leto" autor daje dosad najkompleksniji lik moderne emancipovane i erotski i moralno oslobođene mlade
svekrva, dete nesrećnim slučajem strada,... Milanka nakon preljube i razočarenja napušta dom).; pripovedačeve perspektive: Bezlični pripovedač "pokreće naraciju likova" u prvom Milenovićevom romanu a u drugom se dopunjuju i
, zasnovana, poput Vagnerove opere, na kontrapunktu lajtmotiva, ispripovedana kroz mešavinu Ašenbahove patetike i pripovedačeve ironije, kao parabola, ali i psihološka studija, ona potvrđuje da je sreća kwiževnikova misao koja može sva da postane
veniu i u jsdnom broju Mihailovićevih pripovedaka, znatno je smanjena distanca između unutrašnje i spoljašnje pripovedačeve stvarnosti, pošto glavni junak u ulozi fiktivnog naratora isključivo govori iz vlastite intelektualne i
pripovedačkih glasova. njegovo pripovedanje, ukoliko imamo u vidu najnovije srpske romane za decu i mlade, otkriva pripovedačeve ne samo narativne, već i intelektualne i moralne mogućnosti. Takav pripovedač manje je zavisan od neposredne
u tekstu kojima se smanjuje tenzija jer se sa subjekta u tenziji (emotivnoj opterećenosti) pažnja prebacuje na pripovedačeve stilske igre. Ako bismo i sebi dozvolili stilsku igru, onda bismo ih i predstavili kao balončiće koji se ispuštaju iz
Otvsjudu kazuje da njeni tematski sadržaji dolaze odasvud? iz prošlosti i sadašnjeg života iz legende i pamćenja iz pripovedačeve ljubavne intime i poetičkog iskustva iz etnopsihologije njegovog roda i društvene stvarnosti koja je parodična
likove u neposrednoj sadašnjosti, i to dijaloškim formama u kojima se životno sadašnje i prošlo vide bez posredovanja pripovedačeve evokacije i opisivanja. Kao što saopštavaju njegovi biografi, Nušić je bio veoma radoznala i dinamična ličnost, uvek