. Ova poseta i duhovni razgovori sa Svetogorcima, pomogoše i Svetome da još bolje i dublje shvati monaški život i zavoli pustinjačko tihovanje, za koje mnoga u to vreme, zatrovani nezdravim duhom ovoga sveta, govorahu da je nepotrebno. [ 10 ]

. I lečaše bolesnike, ne toliko prirodnim lekovima, koliko blagodaću danoj mu s neba. No iz detinjstva naviknut na pustinjačko bezmolvije, molitveno tihovanje i voleći usamljenost i bogorazmišljanje, on se udaljavaše iz grada, i provođaše po

podvizavao se kao monah u Spasokamenom manastiru na Kubenskom jezeru. Odatle zajedno sa inokom Pahomijem, ištući pustinjačko usamljeništvo, on pređe na Svetu Luku, i tu obnovi zapusteli opštežićni manastir. Godine 1403. on se udalji na reku

gradu Nisibiji, iako nije hteo. Jer se otkazivao i izbegavao takav čin, ali je bio primoran. No iako promeni svoje pustinjačko usamljeničko življenje, i življaše u gradu, on ne promeni svoju hranu i odeću. Njemu samo mesto beše drugo, ali ustav

se nisam micao iz ove lijepe, uvijek zelene, tropski bujne i prirodno bogate zemlje. Kad mi džungla proguta jedno pustinjačko boravište (ja ta skloništa nazivam zavjetrine), pa pokušam da se smjestim na drugo, a ljudi, ovdje još sa snažnim

od svoga truda: voće i gradinsko povrće i zelje. Episkop ga vrlo ljubazno primi. I ode da vidi njegovu keliju. I videvši pustinjačko i bezmolvno obitalište prepodobnoga, i njegovu gradinu i delovanje, divljaše se i duhovno bogaćaše. I zažele episkop

. Znajući po čuvenju da je Sveta Gora Atonska neobično podesna za bezmolvije, za podvižničko molitveno tihovanje, i pustinjačko podvizavanje, on moli starca za dozvolu da se udalji na Aton. Iskreno voleći svog skromnog i smirenog poslušnika,

nasamo, otšelnički. Videći njihovu usrdnu težnju ka podvigu postništva i smatrajući da su sposobni za izdvojeno pustinjačko bezmolvije, on im ispuni želju i blagoslovi ih da se presele iz manastira u pustinjačko otšelništvo. I ta dva brata,

da su sposobni za izdvojeno pustinjačko bezmolvije, on im ispuni želju i blagoslovi ih da se presele iz manastira u pustinjačko otšelništvo. I ta dva brata, našavši sebi u pustinji zgodno mesto za bezmolvije, za molitveno tihovanje, nastaniše se

proroka Iliju, Teodor razmišljaše gde bi se mogao udaljiti od ljudi. I popevši se na najviši vrh gore, on tražaše takvo pustinjačko mesto, i nađe ga pod jednom visokom stenom. Tu iskopa sebi pešteru, i zamoli jednog vrlinskog đakona da mu s vremena na

i sramotom nevinog ugodnika Božjeg. Postradavši nevino, prepodobni Isidor napusti Aleksandriju i udalji se na pustinjačko molitveno tihovanje u Nitrijsku Goru, [ 27 ] u kojoj se on ranije još kao mlad podvizavao. I življaše tamo u jednoj kolibi

nego Boga, i čini velike nepravde. Zato oni ne htedoše ostati više sa njim, nego ga ostaviše i ponovo vratiše u svoje pustinjačko molitveno samovanje i tihovanje. Shvativši razlog njihovog odlaska, Teofil se veoma uvredi, i ljubav koju imađaše

ćutljiva, srce smireno, duh umilan, telo sa dušom, čisto, devstvo besprekorno, siromaštvo istinsko, nesticanje pustinjačko ; poslušnost njegova beše bez roptanja, pokornost marljiva, delanje strpljivo, trud usrdan. Između ostaloga, voda

niz te skroz građanske, izbrisane i čiste stepenice veoma čestite kuće za tri porodice, pod čijim se krovom nalazi moje pustinjačko obitavalište. Ne znam kako je to mogućno, ali ja, beskućni i usamljeni stepski vuk koji mrzi malograđanski svet,

gore i u njezinu podnožju mnoge isposnike, sišavši sa gore ispitao je njihov najsuroviji život, i videvši njihovo pustinjačko i bezmetežno življenje čuđaše se i veseljaše si i u duši uzrastaše što se udostoji videti takve Božije ljude "(