jedna istorija pesništva u malom: čitalac biva uvučen u ruševine citadele nadreali - stičkog nasleđa, vođen preko simbolističkog univerzuma remboovske žestine i bodlerovske melan - holije do sublimne ironije u znaku ponovo probuđenog

Savom krenule na svoj poslednji posmrtni put ka Beogradu. Tih godina simbolista Jovan Dučić je napisao svoje najmanje simbolističke pesme o plovidbi srpskih leševa po srpskim rekama. A realista Ivo Andrić se simbolično okrenuo davnoj prošlosti da bi

, van svih granica i okvira aktuelnog sveta, lepo čuli i narodni marš, punokrvni džez, ili potpuno leva apstraktno simbolistička ekspresija dirki klavira ušuškanih lepezom saksofona. Zvuči lepo.

kao Jovan Dučić (1874 - 1943). Najpre je bio Ilićev sledbenik, da bi zatim (Pesme, 1908) načinio oštar prelaz na simbolističku poetiku s francuskim uzorima. Jako je suzio izbor uglavnom na dva stiha: simetrični dvanaesterac (aleksandrinac) i

On od prve zbirke (Bivši dečak, 1955) do izvanredne poslednje (Pismo, 1992) postepeno obnavlja zapostavljenu liniju simbolističke poezije: kod njega nalazimo nešto od njenoga artističkog sjaja, uravnoteženih slika i duhovne sabranosti. Lalić se

se silovito osetila u njegovoj najboljoj i jedno vreme veoma uticajnoj knjizi Vatra i ništa (1960). simbolističkoj poeziji ipak je Borislav Radović (1935). On je kao tanani umetnik ispred ostalih današnjih pesnika. Od Poetičnosti (

de la Rose-Croix Catholique, du Temple et du Graal), veći i vodeći saradnik njegovog famoznog Salona Ružinog Krsta simbolističke grupe posvećene umetnosti magijskog i magiji kao umetnosti. Njegov trenutni okultni red činio je samo jedan član

koji će dobiti određeni istorijski značaj njegov interes za germanske mitove i tradiciju. simbolističkog pokreta u Barseloni, postao je član literarne grupe Valhala, koja je bila usmerena na vagnerovski etos i radikalnu

bolesnici, gradska rulja i slično). Međutim, budući da se radi o talentovanom pesniku koji je prihvatio čudesno simbolističko nasleđe, on gradsku grozotu pretvara u umetničku lepotu koja kao takva ima i socijalnu funkciju.

, Jordana Gančovskog, Nadežde Beleve i Veseline Tiholove) da se u najnovijoj bugarskoj lirici oseća ponovno rađanje simbolističke poetike s početka našega veka (Svilen Karolev). Čini se da je to primetno, da se ponavljaju i produbljuju neki motivi i

riječi, koje se, zatim, zrcalno čitaju u sebi, uspostavljaju tekst, ali nikada ne postaju plijen romantičkog, simbolističkog metaforiziranja: riječ se čita, postavlja jedna uz drugu, upliće u metonimijski niz i oštra prosuda njihovog

i neprestani govor, i neprestani razgovor. "[ 2 ] Radulović smatra da je Velimirović, verovatno," duhovnost moderne, simbolističke umetnosti otkrio i usvojio "iz sledeća tri izvora:" Prvi izvor mogao je biti u crkvenoj ikoničkoj umetnosti i u

a simboli doživljeni kao realne, žive duhovne pojave. Drugi izvor preko kojeg se Nikolaj Velimirović približio simbolističkoj umetnosti predstavlja moderni ruski misticizam s kraja prošlog i početka ovog veka, možda najviše filosofska misao

najviše filosofska misao Vladimira Solovjova, koja je, kako je utvrđeno, bila značajan podsticaj za artikulisanje simbolističke poetike u ruskoj književnosti. Treći, i najneposredniji izvor Velimirovićevoj umetničkoj (simbolističkoj)

simbolističke poetike u ruskoj književnosti. Treći, i najneposredniji izvor Velimirovićevoj umetničkoj ( simbolističkoj ) teologiji i njegovoj teološkoj filosofiji umetnosti bez sumnje je bila evropska umetnost, koja je početkom veka