slični izrazi i sinonimi u savremenom srpskom, hrvatskom i slovenskom
Sličnost reči ili fraza u rezultatima zavisi od toga, koliko puta se reč ili fraza
pojavlja u sličnom kontekstu kao "sotiriološkog".
Slični izrazi i sinonimi za
Kliknite za traženje
Primeri iz opštega korpusa
Korpus srWac
srWaC je korpus srpskog jezika (Clarin.si)
priroda palog čoveka postaje nam jasno i očevidno zašto je hrišćansko vaspitanje i obrazovanje nezamislivo bez sotiriološkog aspekta. Sotiriološki karakter ima ne samo Božija pedagogija u odnosu na čoveka i njegovo ozdravljenje i obnovljenje
krštenja i da Apostol Pavle na njega gleda pre blagonaklono nego sa rezervom. Krštenje kao nastavak i potvrda sotiriološkog događaja Hristovog vaskrsenja usko je povezano sa prevazilaženjem smrti koja je kroz Hristovo vaskrsenje izgubila
na krstu. Ustvari, postojala je prilična raznolikost pokušajā da se dā teološko tumačenje Isusove smrti. Osim tzv. " sotiriološkog tumačenja "prema kome je raison d ' etre Isusove smrti na krstu bilo spasenje ljudskog roda, može se nabrojati bar još
se može naći u sinoptičkim predskazanjima stradanjā. I ovde je takođe Isusova smrt shvaćena kao da nema bilo kakvog sotiriološkog značaja, već je bila eshatološki čin u punoj saglasnosti sa božijim planom.
. Njegova krv je zapečatila novi Savez / Zavet koji je Bog uspostavio sa svojom Crkvom. sotiriološkog " tumačenja u kasnijoj novozavetnoj književnosti ne odražava pluralitet bogoslovske misli prve hrišćanske
perioda. Ipak, potpuno odsustvo ovog tumačenja u kasnijim fazama novozavetne književnosti, kao i uspostavljanje sotiriološkog tumačenja, ukazuju na stalni razvoj i reinterpretiranje ovog najznačajnijeg trenutka božanske ikonomije u drevnoj
, već, kako s pravom primećuje E. Kezeman (E. Käsemann), on čak ni ne pokazuje svoje preferiranje bilo kog od njih, pa ni " sotiriološkog ", koje, čini se bez sumnje, preovladava u corpus-y paulinum-y.
fabulosum, odnosno fikcionalnu formu priče koja je nerazdvojiva od svoje poetološke funkcije i, dodali bismo, sotiriološkog (spasonosnog / izbaviteljskog / iskupljujućeg) cilja. Priča postaje spasonosna snaga koje pobeđuje smrt. Nakon
istrgne iz bogoslužbenog konteksta postaje sam sebi cilj i pretvara se u najobičniji duhovni trening bez bilo kakvog sotiriološkog značaja). Poznovizantijski tihovatelji (tj. palamiti i sinaiti) su i u praksi i u teoriji insistirali na organskoj
kao Car i objavljuje večnu pobedu nad smrću i satanom, ne samo pravednima nego svima, verujućima i neverujućima. sotiriološkog smisla ovaj događaj ima i hristološku važnost jer je Isus Hristos, telom bivši u grobu, u AD sišao svojom dušom, kao što