) uporedo dolazilo do stvaranja nove epohe i propadanja prethodne. Reč je o višegodišnjem procesu pretapanja antike u srednjovekovlje , te je stoga nemoguće uzeti bilo koju godinu iz istorije kao neku prekretnicu u kojoj se, odjednom, sve potpuno menja.

moć razuma, sa proticanjem vremena, sve više afirmisala tako da je, napokon, trijumf razuma označio definitivan kraj srednjovekovlja , odnosno ulazak sveta u razdoblje humanizma, doba vladavine čoveka (regnum homini). Slično tome, Genadij

započne nekih gotovo četiri stoleća kasnije nego na Istoku, a karolinška renesansa, sa kojom, po Žaku Le Gofu, počinje srednjovekovlje , bila je zapravo ubrzano nastojanje da se prevlada zapuštenost i zaostajanje koje je istorijska sudbina bila

je dr Milosavljević ovde na tragu opažanja jedne pravilnosti koja će se u društvenom životu pojavljivati i nakon kraha srednjovekovlja . U svetlu ovakvog posmatranja sukoba unutar hrišćanskog sveta, nužno se nameće i analogija sa doskorašnjom

inovernom osvajaču sa istoka. Dobar plod njegovog potomstva jeste i sin Stefan, koji je u političkoj istoriji srpskog srednjovekovlja zauzeo upečatljivo mesto.

i druge dane u nedelji, koji su imali nazive prema paganskim bogovima. Zato često u zapadnoevropskim dokumentima srednjovekovlja radne dane imenuju rečju feria i imali su odgovarajući redosled prema broju: ponedeljak - feria seccunda (drugi),

da Zapad lagano klizi u nepoverenje, zatvaranje, regresiju, u stanje,, opsednutog grada ` `. Sve to liči na neko,, novo srednjovekovlje nalik na ono vreme kada se zapadom širio strah od Saracena ili Turaka, od kuge i smaka sveta. Stoga se čini da su američke

iz kojega pisac smatra da ga nije potrebno spasavati. srednjovekovlja , javlja se i tematski paralelizam u pesmama pisanim različitim prosedeima i različitim versifikacijskim

i u Srbiji treba iskazati solidarnost i dati podršku. srednjovekovlje nije moglo da se svede na padovanski aristotelizam, firentinski platonizam ili pariski sholasticizam, odnosno na

. I to je poruka ovog romana. Bolju poštu, priznanje i zahvalnost njemu kao najsvetlijoj ličnosti našeg kasnog srednjovekovlja , mislim, nije moguće iskazati.

njena obnova. Naravno, može se reći da su svaka zemlja, svaki narod, svako društvo imali svoje uzlete i padove, svoja srednjovekovlja , godine, pa i čitave vekove nazadovanja. Štaviše, nismo sigurni da se tako nešto nije dogodilo u našoj sopstvenoj

najbliže okoline mesecima trovao Željka Mitrovića, vlasnika Pinka, ukazuje da smo duboko zagazili u postistorijsko srednjovekovlje . Kako to već ovde ide, odmah je reagovala i takozvana čaršija koja je Željkovu bolest pripisala drogi, alkoholu,

završenih radova i na hiljade skica, crteža i ilustracija svedoče o delu čoveka koji je, stvarajući u vremenu kada se srednjovekovlje gasilo a napuštena, antička ljubav prema čoveku budila, pokušao da u tragovima i ostacima prošlosti pronađe večne,

činjenice da nas ova knjiga na zaista ubedljiv način upoznaje sa materijom kojoj u dosadašnjim proučavanjima srpskog srednjovekovlja nije poklanjana dužna pažnja, treba istaći da je ovo delo takođe i skraćena, ali jezgrovita i zanimljiva studija o

knjiga Telo i društvo profesora Pitera Brauna opisana je kao revolucionarno delo kulturne i socijalne istorije ranog srednjovekovlja . Zasnovana je na višedecenijskom proučavanju pisaca ranog hrišćanstva i objašnjava mnoge pojave u društvu, ali i u