svoj značaj. Ćiriličko pismo korišćeno je u službenoj prepisci Velike Kneževine Litvanske (u čiji sastav su ulazile zapadnoruske zemlje, među njima i Belorusija nakon raspada i Staroruske države) sve do sredine 16. veka, a zakonodavno prelaz

veka - Vrhobrezničkom hronografu Gavrila Trojičanina, Pivskom hronografu i dr., i to uz posredovanje Hronografa zapadnoruskog . Nedavna istraživanja Mirjane Boškov konstatovala su evidentno prisustvo ovoga poljskog izvora i u tzv.

g.) [ 4 ], ali sam podatak nije privukao naročitu pažnju čak ni onda kada ga je u svom članku Srpski rukopis hronografa zapadnoruske redakcije, koji je prvi put objavljen 1957 [ 5 ], a zatim i 1963. godine, [ 6 ] Đ. Sp. Radojičić ponovio pozivajući se tom

zbirci, sada u Narodnom muzeju u Pragu [ 8 ], dotle Đ. Sp. Radojičić sam nije imao prilike da pišući o hronografima zapadnoruske redakcije to čini neposredno na osnovu njihovih srpskih prepisa - svi njihovi kodeksi za koje je on znao već su bili

vrednosti. Međutim, zasluga Đ. Sp. Radojičića, koju svakako treba istaći kad je reč o srpskoj recepciji Hronografa zapadnoruskog , biće u prvom redu u tome što je on u Matićevom opisu nekadašnjeg rukopisa manastira Pive, tzv. Pivskom hronografu koji

[ 12 ]. Tako je pružio podatak na osnovu kog se dalje može zaključivati da je do onakvog izbora tekstova iz Hronografa zapadnoruskog sa kakvim se susrećemo u Vrhobrezničkom hronografu moglo doći i na srpskom području, pa možda i prema nekom njegovom

, po pomenutom opisu, koji se sada čuva u Arhivu SANU, ja sam se uverila da se i tu radilo o uobičajenom sastavu Hronografa zapadnoruskog .

sastavu Hronografa zapadnoruskog. zapadnoruskog korišćeni pri sastavljanju zbornika na srpskom području. U jednom od zbornika koji je sam nastao u čuvenom

i praćenje srpske recepcije Hronike Martina Beljskog poslužilo je upravo Radojčićevo otkriće da je Hronograf zapadnoruski , sa obimnim interpolacijama iz poljske Hronike, postojao u srpskoj sredini. Sledeća uporišna tačka za sagledavanje

je, u stvari, tako bio dobijen hronograf unekoliko sličan onoj redakciji za koju se potom učvrstio naziv Hronograf zapadnoruski [ 18 ]. Na osnovu takvih napomena moglo se zaključiti kako je Gavrilo Trojičanin, ne znajući sam taj inače vrlo

, primenio, uz pomoć Martina Beljskog, zapravo istu logiku kojom se prethodno rukovodio i sastavljač Hronografa zapadnoruskog .

su u postvizantijsko doba bila vrlo raširena i popularna i u slovenskoj kulturi. Kako su u novoj strukturi Hronografa zapadnoruskog tim obaveštenjem još bile prekoračene i hronološke granice dotadašnje pravoslavne vaseljene, bilo je bitno

obliku, tj. bez onih interpolacija koje je njegov poslednji redaktor i kompilator prilikom dopunjavanja Hronografa zapadnoruskog uneo u Porfirijev zbornik, odnosno u spis "Hronografa vladike Porfirija ".

[ 31 ], po kome je u nauci i dobio svoje ime, veoma je zanimljiv: on je prvobitno, u svom osnovnom delu, sadržao Hronograf zapadnoruski , i to u njegovom integralnom vidu, dakle i sa svim onim za njega karakterističnim interpolacijama iz I izdanja Hronike

prilagođena upravo svojevrsnom "kompletiranju" Hronografa zapadnoruskog. zapadnoruski svoj istorijski pregled započinje vladavinom Aleksandra Makedonskog, pa se, u okolnosti što je ispred nje naknadno