i etike sežu u sedamdesete i osamdesete godine prošlog veka, kada se apejronistička istraživanja kristališu u nova poetska načela. Todorovića je zanimao

u logiku dela, jezika, poezije i samog sveta. apejronistička poezija najbliža je stohastičkoj i može se smatrati svojevrsnim

spajanja delova u celinu [ 4 ]. apejronistička poezija se i poetički i hronološki pozicionira na najudaljenijoj

tvorevina / do unutrašnjih ponora / zračnog apejrona, kao i da apejronistička pesma / služeći se virtuozno rečima / njihovim asocijativnim nitima /

po kojoj je samo jedna struja (...) signalističke poezije apejronistička , tvrdeći da čitava galaksija ovih srokova, ovih preuzetosti i ovih

čitanja klasične pesme, koje vodi onome što je pisac hteo da kaže, apejronistička pesma je otvoreni tekst, koji u načelu ostavlja čitaocu izbor između

smisla u apejronističkom tekstu. apejronistička poezija odvaja od stohastičke, odnosi se na doslednu

jezik i apejronističku šifru, a ne puko oduživanje duga tradiciji. Apejronistička poezija u okviru signalističkog projekta predstavlja ekskluzivniju

. [ 24 ] I ovaj eksplicitno izložen poetički stav potvrđuje da apejronistička poezija označava liniju u signalističkom stvaranju koja se kreće od

fragmentima osnivač signalizma ističe da aleatorna, stohastička i apejronistička poezija pokazuju koliko je duboka i iznenađujuća komunikativnost

bića i mišljenja; Igra je za čoveka isto tako važna funkcija kao rad; Apejronistička pesma - suma organizovanih pesničkih napetosti.

inovacije i genološke prodore, analiza je potpunija (stohastička, apejronistička i aleatorna poezija). Kada je reč o tehnološkoj poeziji, na primer,