srodnika proklinju njegove ubice ili izdajnici. Nastale u konkretnoj životnoj situaciji, sabirajući dva emotivna stanja i iskaza o njima, kletva i tužbalica izražavaju ambivalenciju tuge i želje za osvetničkim uzvraćanjem. Kada Kulin-kapetana kune srpske vojvode koji su porazili tursku vojsku u boju na Mišaru, ali njene kletvene poruke istovremeno predstavljaju tužbalicu za izginulim turskim vođama ( Vuk IV, 30, v. Kilibarda 1976: 73 - 77 ) . apelativni žanr koji najviše životne vrednosti izražava u željama da se one ostvare, odnosno kletva koja to ostvarenje odagnava kroz prizivanje najgorih nesreća mogu se preplitati samo ukoliko se međusobno poništavaju ( npr. kletvu poništava lažna kletva blagoslov, i obratno ) ili ukoliko se jedan od ovih žanrova služi onim drugim žanrom da bi pojačao sopstveni iskaz .

sinovljevoj dragoj, sin preobražava u prizivanje sreće i obilja. Ređe se dešava da isto lice nakon kletve blagoslovi kao u pesmi o momku koga devojka kune što čupa bosiljak, da bi potom blagosiljajućim rečima poništila kletvene prizive ( Verković L 121 ) . apelativni žanr. U obraćanju ostavljenog mladića kuma na svadbi devojke nevernice početnoj želji, kletvi, da mlada ostane udovica sledi posredni blagoslov da mu se ona vrati kao "suđenica "," rečenica "[ 2 ] .

u usmenoj književnosti Apelativni žanrovi uključeni su u različite rodove i vrste, a retki među njima, kao tužbalica ili molitva, u potpunosti su se formirali i osamostalili i kao posebni žanrovi. Blagosiljanje može da bude svedeno na par reči jezgrovitog iskaza, ali isto tako i retorički ukrašeno, poetski razvijeno, čak i prošireno do zaokruženog govora ili pesme. Blagoslov van sistema apelativnih žanrova predstavlja tek potencijalno oblikovanu vrstu. Žanrovski nestabilizovan položaj blagoslova

. apelativni iskaz u njoj. U epskim pesmama blagoslovi se javljaju samo izuzetno u motivacijskom planu epske radnje blagosiljanje nema pripovednu funkciju jer se dobra sreća osvaja junačkim snagom ili dovitljivošću. Jedino se u finalnim formulama mogu sresti i blagoslovi za okupljeno društvo. Na kraju nekih slepačkih pesama podareni pevač blagoslovi svog daritelja .

prizivaju i podstiču ljudske vrline, kako one opšte tako i pojedinačne, životnim dobima, socijalnim položajem, kulturnim osobenostima dodatno normirane vrednosti. Kao reinterpretacija uloge likova u epskoj prošlosti, blagoslov nije čest u starijim zapisima usmene tradicije, ali se, kao "predviđanje unazad" javlja u novijim zapisima . apelativni , prikazivački ) se mogu smatrati apelativnim, v. prvi tekst u knjizi

. Naslov lista nedvosmisleno je parodijske prirode, jer povezuje Heral Tribjun i Srbiju kao zemlju jednog čoveka . apelativni iskazi ( kletva, blagoslov ), i ređe epske pesme. U političkom folkloru bugarske i srpske prestonice 1990 - ih godina očigledno je bogatstvo i žanrovska raznolikost parodija koje one koriste u svom nastanku. Najčešće su to veoma poznati kratki izrazi iz svih segmenata života i segmenata kulture, od izvornog folklora do poruka sa elektronskih medija .

žanra ostvaruje se značenjsko i izražajno preobražavanje kojim se ne osporava, već dopunjuje njihova suština. U sučeljavanju opozitnih žanrova, najčešće dolazi do složenih promena, dvostrukosti tekstova ili nadvladavanja jednog žanra nad onim drugim . Apelativni žanrovi, u obraćanju drugom direktno iskazuju stavove i potrebe ( kletva, blagoslov, zakletva, gonjenje, ruganje, pohvala, pokuda, oproštaj, molitva, i dr. Zbog jednostavnosti apelativnih iskaza izuzetno su široke mogućnosti nijansiranja njihovih poruka. U pojedinim iskazima značajno mesto imaju međuodnosi apelativnih žanrova i promene koje se dešavaju prilikom različitih tipova njihovog vezivanja. Iako žanr kao idealan tip, svakako, ostaje nepromenjen ,

određenja, nosi opšte odlike tipskih promena unutar usmene kulture. Promena izvršena u jednom iskazu se ne stabilizuje u žanrovskom smislu, ali svedoči o latentnoj mogućnosti tog tipa preobražaja . Apelativni žanrovi su po sadržaju kontrastni, nesrodni i srodni, pa od njihovog sučeljavanja i prožimanja zavise i transformacije žanrova koji se dodiruju i prepliću. Blagoslov, molitva i pohvala predstavljaju žanrove koji iskazuju blagonaklon odnos prema sagovorniku. Njima suprotni žanrovi: kletva, pokuda, ruganje, pretnja, psovka izražavaju na različite načine negativan odnos prema drugome .

njihova veza može biti žanrovski osvojena, iznuđena kontaminacijom ili nehotična. Žanrovski nestabilizovani iskazi proizilaze iz spoja iskaza koje tradicija nije učvrstila. Nehotična poližanrovost ne proizilazi iz namere preplitanja dva iskaza, već iz otkrivanja i skrivanja nehotičnog, nesvesnog ili nejasnog. Posebnu vrstu predstavljaju iskazi čiji je jedan deo stabilizovaniji, dok se drugi može slobodnije menjati . apelativni žanrovi se u sučeljavanju sa žanrovima koji iskazuju druge poruke preobražavaju osporavajući značenje jednog žanra, odstupajući od njega ili prožimajući se sa njim. Pohvala i molitva su često isprepleteni u iskazivanju - poštovanja sa jedne, i molitvenih zahteva, sa druge strane. U govorima ili pesmama u kojima se žanrom pokude izražava pohvala, ili pohvalom kudi neko biće ili pojava ironični duh izvrtanja uz šaljiv ton prevodi dvosmislenost sadržaja u iskaz u kome

govornoj situaciji u tekstu i funkciji unutar narativnog žanra proširenjem ili skraćenjem iskaza. Takve, formalne promene ne dovode do promene njegovog smisla. U lirskoj pesmi, devojka koja žali nad svojom nesretnom sudbinom se obraća pelenu: Oj pelen, pelenče, moje gorko cveće. Tužbeni uzdah Oj, a ritmizacija ponovljenog imena biljke, melodiji stiha daje poetsku vrednost. U pesmama pri versifikacijskom zaokruživanju iskaza sledi se osnovni stih pesme : apelativni iskaz u dvanaesteračkoj pesmi je u dvanaestercu, u osmeračkoj pesmi - u osmercu ( Oj pelen, pelenče, moje gorko cveće; Oj peline, bel peline ) .

. Potraživanja, dugovi, koja je čija imovina nije u ovom trenutku tema razgovora ", kazao je Stefanović . Apelativni žanrovi usmene lirike

u knjićevnom ili neknjićevnom, proznom ili poetskom jeziku omogužavaju da se uspostavi jedna opljta podela iskaza. Tako, dok lingvistiiko funkcionalni pristup podrazumeva prouiavanje iskaza u njihovim jeziikim i vanjeziikim kontekstima, psihololjki - analizu njihovog emotivnog i saznajnog sadrćaja, knjićevno teorijski pristup ukljuiuje u prouiavanja osobenih transformacija jezika i sadrćaja u knjićevnosti. Polazeži od Bilerove podele iskaza ( ispovedni , apelativni , prikazivaiki ), Markjevii je liriku podelio na autoprezentacijsku, liriku poziva, liriku predstavljanja ( Markjevii 1974: 139 - 140 ). Razlike izmeru usmene i pisane lirike mogu se pokazati u sastavu i fiksiranosti sistema neprikazivaikih ( apelativnih i autoprezentacijskih ) ćanrova, ali njihove osnove su iste, jer pripadaju mnogo ljirem sistemu no ljto je sama knjićevnost - jeziku. Kako usmena lirika i u zapisima delimiino zadrćava preraljnju vezanost

, da sauiestvuje u sreži ili nesreži, doprinese ispunjenosti ili ublaći ili uveža pustolj. Reiima fiksirana potreba polazi od subjekta da bi u drugom, u koga projektuje i sopstveno virenje njegovih stavova, mogužnosti i oiekivanja naljla odziva i vratila se subjektu kao oiekivanje odgovora na iskazanu potrebu. U apelativnim iskazima stavovi i ćelje su uslovljeni mogužnoljžu ostvarenja potrebe u rasponu od neostvarivosti i uslovljene ostvarivosti do ostvarenosti . Apelativni iskazi mogu da sadrće ambivalentnost koja proizilazi iz polusvesnih i nesvesnih, neodrerenih, prikrivenih i neizreienih sadrćaja. Iskaz o emotivnom stavu ili potrebi proizilazi iz individualno prelomljenih osežanja kroz svesno i nesvesno usvojene kulturne i subkulturne modele vrednosti u reaktivnoj situaciji. Jedno emotivno stanje moće biti izazvano razliiitim situacijama, ista situacija stvara razliiite iskaze, zavisno od individualno-psihololjkog

stav lirskog subjekta ili pozivaju drugog na ispoljavanje ili delanje. Bahtin deli govorne ćanrove na jednostavne i sloćene ( Bahtin 1986 ). Sloćeni sadrće prerarene, proljirene i kombinovane jednostavne ( primarne ) ćanrove. Tako se pohvalni iskaz u odnosu na pohvalnu pesmu razlikuje metriiko-melodijskim odlikama, naiinu kompozicijskog i figurativnog organizovanja reii, ali oni saopljtavaju na sliian naiin, u sliinim kontekstima sliian ili isti sadrćaj . Apelativni lirski ćanrovi se razvijaju iz jednostavnih govornih ćanrova, ali je veza i dvosmerna, jer se poetski fragmenti mogu vratiti govornom jeziku ( npr. u pohvalnim govorima ) .

apelativni

O piškotih in zasebnosti

Nastavitve piškotkov