slični izrazi i sinonimi u savremenom srpskom, hrvatskom i slovenskom
Sličnost reči ili fraza u rezultatima zavisi od toga, koliko puta se reč ili fraza
pojavlja u sličnom kontekstu kao "bjelinski".
Slični izrazi i sinonimi za
Kliknite za traženje
Primeri iz opštega korpusa
Korpus srWac
srWaC je korpus srpskog jezika (Clarin.si)
da se naljutiti na njega? smijao se kasnije predsjednik Đukanović . Bjelinskog , koje mi je, u sjedištu Demokratske stranke Krunska 69 poklonio Zoran Đinđić .
osnovao latino grupu Ritmo Loco. Album na španskom jeziku su objavili 1992. godine i sa njega se izdvojio hit País Tropical. Kao autor i tekstopisac Radolfi se predstavio 1994. godine kada je na Dori izveo Tvoje ime kao ime ruže, pesmu na hrvatskom jeziku. U drugoj polovini devedesetih napisao je niz ljubavnih tema: Kad uistinu voliš ženu, Kad bolje ne znaš anđele i Palim se na tebe. Tokom ovih godina je sarađivao sa brojnim kolegama: Oliver Dragojević, Vanna, Ante Gelo, Alan Bjelinski , Krunoslav Cigoj, Stipica Kalođera i drugi .
u društvu, ubijte svoju savest. ( Mirabo ) - Ali samo onaj ne greši ko ništa ne radi. ( Lenjin ) - Beskrajan je put koji ničemu ne vodi. ( Kovačevič, P. ) - Bogu se obraćamo ... Bjelinski I spavanje je oblik kritike, naročito u pozorištu. DŽ.B. Šo Kritičar je čovek koji se hvali da je nepodmitljiv samo zato što niko nije pokušao da ga podmiti ...
govore narodu i raznim deputacijama, koje su onda dolazile iz cele Francuske, iz svih varoši i varošica, da bi se u prva dva meseca po proglašenju republike pretstavili privremenoj vladi. Lamartin je slavio revoluciju kao evanđelje socijalnih prava, Viktor Igo kao rajski preobražaj zemaljskog pakla, pošto onda Bog stropošta svet u svetlost. Ovakva idealizacija francuske revolucije odomaćila se i u Rusiji. Njeni obožavaoci kite cvećem pesništva čak i teror , Bjelinski slavi svetu majku giljotinu .
pokretu. Tek kasnije došao je Marks, koji propoveda mržnju i ogorčenu klasnu borbu, ismeva francuske socijaliste i svoj socijalizam; kao tobož strogo naučni, protivstavlja njihovom kao utopiskom. Ali propovednici ovih utopija, prema izrazu Sen Beva, čvrsto su verovali da oni gledaju za četiri ili pet stoleća unapred . Bjelinski oduševljava novim socijalnim evanđeljem. O njemu Dostojevski piše: Znao je da su svemu temelj etička načela. U nove moralne osnove socijalizma verovao je do ludila i bez ikakve refleksije. Čak i o Hristu je Bjelinski tvrdio da bi se nesumnjivo pridružio baš socijalistima i pošao za njima. Ovakvom mistikom Bjelinski je zaneo i samog Dostojevskog, koji piše: već godine 1846. bio sam posvećen u vascelu pravdu ovog budućeg preporođenog sveta i u svu svetost budućeg društva .
ovih utopija, prema izrazu Sen Beva, čvrsto su verovali da oni gledaju za četiri ili pet stoleća unapred . Bjelinski tvrdio da bi se nesumnjivo pridružio baš socijalistima i pošao za njima. Ovakvom mistikom Bjelinski je zaneo i samog Dostojevskog, koji piše: već godine 1846. bio sam posvećen u vascelu pravdu ovog budućeg preporođenog sveta i u svu svetost budućeg društva. To su bili takvi uticaji koje nismo mogli nadvladati i koji su, naprotiv, zaneli naša srca i umove u ime nekakve velikodušnosti. Dostojevski je stupio u kružok Petraševskog o kome piše: Među nama nije bilo ni jednog
unapred . Bjelinski je zaneo i samog Dostojevskog, koji piše: već godine 1846. bio sam posvećen u vascelu pravdu ovog budućeg preporođenog sveta i u svu svetost budućeg društva. To su bili takvi uticaji koje nismo mogli nadvladati i koji su, naprotiv, zaneli naša srca i umove u ime nekakve velikodušnosti. Dostojevski je stupio u kružok Petraševskog o kome piše: Među nama nije bilo ni jednog čudovišta ili varalice. Bili smo zaneti idejama teoriskog socijalizma. Politički socijalizam onda u
ga odbacivali. Razliku između obe vrste socijalizma Dostojevski tumači ovako: Uprkos svima ciljevima koji se proglašuju, suština političkog socijalizma sastoji se u žudnji za sveopštom pljačkom sviju sopstvenika od strane neimućnih klasa, a potom neka bude šta bude. Ali naglašava Dostojevski onda se stvar još uzimala u najružičastijim i rajsko-moralnim bojama. Ono, što on zove političkim socijalizmom, doneo je donekle Marks, donekle Bakunjin, ovaj, prema izrazu Bjelinskog , đavo u filozofskom perju, o kome je Kosidier rekao: Kakav je to čovek Prvog dana revolucije je dragocen, ali idućega dana njega bi trebalo streljati. Njegova je lozinka bila: radost uništavanja stvaralačka je radost. Ma kako bezazlena bila sanjanja Petraševskog i njegovog kružoka, njegovi članovi bili su uzeti na odgovor. I Dostojevski je bio osuđen na četiri godine života u sibirskom mrtvom domu .
HARMONIKA Bjelinskog , Slavka Šuklara, Jindricha Felda, Stevana Divjakovića i drugih. Jedan od najvažnijih ciljeva u radu orkestra je afirmacija harmonike kao akademskog instrumenta i popularizacija dela komponovanih za ovaj instrument. U velikom broju ostvarenih transkripcija i aranžmana, izvođenju orkestra znatno je doprinela majstorska upotreba baterije udaraljki i prisustvo diskretne elektronike. Pod dirignetskom palicom Gorana Penića i uz asistiranje Milke Obrić ,
Kaveljin, Rjetkin, medicinar Pirogov, slaviste Sreznjevski, Bođanski, Lavrovski i sila drugih, dok u književnosti imamo velik broj lepih talenata i značajnih pisaca. Puškin tada dozreva i daje svoju punu meru, a Ljermontov se takmiči sa starijim pesničkim genijem Puškinovim, dok Gogolj stvara rusku prozu. Pri kraju ovoga doba javljaju se veliki pripovedači i romanopisci Dostojevski, Turgenjev, Gončarov, da spomenemo samo najkrupnija imena. Genijalni kritičar Bjelinski , taj prvi veliki intelektualac-neplemić, populariše i sudi golemu literarnu produkciju epohe, i daje mnoštvo značajnih filozofskih, estetskih, moralnih i društvenih ideja. Publicistika se razvija u filozofskim i polemičkim spisima slavenofila i zapadnjaka koji su dali pravac daljem razvitku ruske misli. Najzad i likovna umetnost, te muzika i gluma, imaju u to doba u Rusiji mnoge znatne predstavnike, i to neke grane prvi put u Rusiji uopšte ( takav je slučaj muzike ) .
mesto zauzeće i Mihail Saltikov Ščedrin svojim britkim kritikama društvenih prilika, dok hladni objektivni realizam Gončarova očito nije pogodovao temperamentu srpskih čitalaca, a pogotovu ih nije privlačio onakav tip kakav je bio Oblomov. No sa Černiševskim i Pisarovom srpska levica onoga vremena dobila je svoje glavne inspiratore, kojima svakako valja dodati još i Bjelinskog. O Bjelinskom objavljen je u nas zbornik Nasleđe estetičke i književno-kritičke misli Bjelinskog , Beograd, 1975, a u njemu i prilozi: Dimitrije Vučenov: Bjelinski i Skerlić, Milosav Babović: Polemika Radovana Košutića sa Jovanom Maksimovićem o Bjelinskom, Slobodan Ž. Marković: Misao Bjelinskog i srpska socijalna književnost između dva svetska rata, Milica Milidragović. - Bjelinski i Gogolj u srpskoj štampi 40 - tih godina XIX veka i Miodrag Sibinović. - Bjelinski u oceni jugoslovenskih književnih istoričara posle drugog svetskog rata .
prilika, dok hladni objektivni realizam Gončarova očito nije pogodovao temperamentu srpskih čitalaca, a pogotovu ih nije privlačio onakav tip kakav je bio Oblomov. No sa Černiševskim i Pisarovom srpska levica onoga vremena dobila je svoje glavne inspiratore, kojima svakako valja dodati još i Bjelinskog. O Bjelinskom objavljen je u nas zbornik Nasleđe estetičke i književno-kritičke misli Bjelinskog, Beograd, 1975, a u njemu i prilozi: Dimitrije Vučenov : Bjelinski i Skerlić, Milosav Babović: Polemika Radovana Košutića sa Jovanom Maksimovićem o Bjelinskom, Slobodan Ž. Marković: Misao Bjelinskog i srpska socijalna književnost između dva svetska rata, Milica Milidragović. - Bjelinski i Gogolj u srpskoj štampi 40 - tih godina XIX veka i Miodrag Sibinović. - Bjelinski u oceni jugoslovenskih književnih istoričara posle drugog svetskog rata .
srpskih čitalaca, a pogotovu ih nije privlačio onakav tip kakav je bio Oblomov. No sa Černiševskim i Pisarovom srpska levica onoga vremena dobila je svoje glavne inspiratore, kojima svakako valja dodati još i Bjelinskog. O Bjelinskom objavljen je u nas zbornik Nasleđe estetičke i književno-kritičke misli Bjelinskog, Beograd, 1975, a u njemu i prilozi: Dimitrije Vučenov: Bjelinski i Skerlić, Milosav Babović: Polemika Radovana Košutića sa Jovanom Maksimovićem o Bjelinskom , Slobodan Ž. Marković: Misao Bjelinskog i srpska socijalna književnost između dva svetska rata, Milica Milidragović. - Bjelinski i Gogolj u srpskoj štampi 40 - tih godina XIX veka i Miodrag Sibinović. - Bjelinski u oceni jugoslovenskih književnih istoričara posle drugog svetskog rata .
vremena dobila je svoje glavne inspiratore, kojima svakako valja dodati još i Bjelinskog. O Bjelinskom objavljen je u nas zbornik Nasleđe estetičke i književno-kritičke misli Bjelinskog, Beograd, 1975, a u njemu i prilozi: Dimitrije Vučenov: Bjelinski i Skerlić, Milosav Babović: Polemika Radovana Košutića sa Jovanom Maksimovićem o Bjelinskom, Slobodan Ž. Marković: Misao Bjelinskog i srpska socijalna književnost između dva svetska rata, Milica Milidragović. - Bjelinski i Gogolj u srpskoj štampi 40 - tih godina XIX veka i Miodrag Sibinović. - Bjelinski u oceni jugoslovenskih književnih istoričara posle drugog svetskog rata .
. O Bjelinskom objavljen je u nas zbornik Nasleđe estetičke i književno-kritičke misli Bjelinskog, Beograd, 1975, a u njemu i prilozi: Dimitrije Vučenov: Bjelinski i Skerlić, Milosav Babović: Polemika Radovana Košutića sa Jovanom Maksimovićem o Bjelinskom, Slobodan Ž. Marković: Misao Bjelinskog i srpska socijalna književnost između dva svetska rata, Milica Milidragović. - Bjelinski i Gogolj u srpskoj štampi 40 - tih godina XIX veka i Miodrag Sibinović. - Bjelinski u oceni jugoslovenskih književnih istoričara posle drugog svetskog rata .