da je Vukova pobeda pospešila književno zbližavanje Srba i Hrvata. Oslobodivši svoj književni jezik debelih slojeva crkvenoslovenskih i ruskih nanosa, Srbi su se na tlu štokavskog narodnog govora sreli s Hrvatima, koji su se upravo u Vukovo vreme

primerak Oktoiha petoglasnika, koji je štampan u štampariji Đurđa Crnojevića 1494. godine. Pored velikog broja crkvenoslovenskih knjiga iz XVIII i XIX veka, ovaj fond poseduje dvadeset jednu staru, srpsku štampanu knjigu, dve vlaške i tri ruske, od

. Ako postoje drugi projekti slične vrste, ili ako bilo ko od vlasnika autorskih prava na elektronsku verziju crkvenoslovenskih tekstova poželi da promeni licencni status svojih dela, učesnici projekta "Jelisaveta" će sa zahvalnošću primiti

anglicizmima, kogliš za korejski sa nepotrebno mnogo anglicizama i sl. Staroslovenski jezik, koji u obliku crkvenoslovenskih redakcija bio vekovima književni jezik velikog dela slovenstva, takođe je i prema kriterijumu stepena uticaja na

elemenata, odnosno sa manje-više jasno razgraničenim sferama upotrebe, i manjim ili većim stepenom mešanja crkvenoslovenskih elemenata sa inoslovenskim. To je, dakle, bila "slovensko-inoslovenska" diglosija, za razliku od diglosije kod

razvoja srpskog književnog jezika, kada se srpska književnost stvarala na nestandardizovanom jeziku sa dosta crkvenoslovenskih elemenata ruske redakcije, ali i sa dosta narodnih elemenata, koji su jezičkom reformom Vuka Karadžića definitivno

literatura i dr. U Kijevskoj Rusiji stvaraju se i originalna književna dela, čiji jezik pokazuje sintezu crkvenoslovenskih sa istočnoslovenskim elementima, u odnosu koji se menjao od dela do dela (npr. Slovo o Igorevom pohodu, Slovo o zakonu i

i blagodati, dela Vladimira Monomaha i dr.). U literaturi administrativno-pravne prirode (npr. Russkaя pravda) crkvenoslovenskih elemenata bilo je manje, dok je veoma velika unutrašnja jezička izdiferenciranost karakteristična za letopise (

, (b) svetsku literaturu, (v) poslovna dokumenta, sa znatnom unutrašnjom žanrovskom izdiferenciranošću. Odnos crkvenoslovenskih i istočnoslovenskih elemenata u konkretnim tekstovima se, s obzirom na to, mogao znatno razlikovati od dela do dela,

posebno dolazi do izražaja u poglavljima posvećenim razjašnjavanju kriptografa i brojeva ispod začala crkvenoslovenskih Jevanđelja kao i teološko-etimološkom istraživanju porekla osnovnih crkvenih pojmova našeg jezika. Kada smo

se oni po imenu slova iz azbuke s dodatkom reči - titlo (slovo-titlo, dobro-titlo). Evo kako oni izgledaju: crkvenoslovenskih titlova