slični izrazi i sinonimi u savremenom srpskom, hrvatskom i slovenskom
Sličnost reči ili fraza u rezultatima zavisi od toga, koliko puta se reč ili fraza
pojavlja u sličnom kontekstu kao "gornjolužičkih".
Slični izrazi i sinonimi za
Kliknite za traženje
Primeri iz opštega korpusa
Korpus srWac
srWaC je korpus srpskog jezika (Clarin.si)
Lužičkih Srba gornjolužičkih prosvetitelja. Istraživao je jezik, istoriju i običaje Lužičkih Srba. Pesme je pisao na nemačkom. Prvi je preveo na
i njegovo mesto u okviru drugih zapadnoslovenskih jezika Gornjolužičkih i Donjolužičkih Srba (lužičkosrpske nacionalne manjine u Gornjoj i Donjoj Lužici). Lužičkosrpski jezik nije
standardna ili književna jezika i njima odgovarajućih dijalekatskih kompleksa, a međusobno su povezani pojasom gornjolužičkih i donjolužičkih prelaznih dijalekata.
ideja u 18. i 19. veku postepeno počinje da se jače razvija srpsko-slovenska nacionalna svest, naročito kod Gornjolužičkih Srba. Kao rezultat toga procesa polako dolazi do kulturnog zbližavanja između Gornjolužičkih i Donjolužičkih Srba.
svest, naročito kod Gornjolužičkih Srba. Kao rezultat toga procesa polako dolazi do kulturnog zbližavanja između Gornjolužičkih i Donjolužičkih Srba. Međutim, u to vreme još ne postoje uslovi za stvaranje jedinstvene lužičkosrpske građanske
gornjolužički književni jezik je dostigao veći obim i jezički se više konsolidovao. gornjolužičkih i donjolužičkih dijalekata) prostire se pojas prelaznih dijalekata koji nisu jedinstveni. U pravcu od juga prema
chw > f (Slepo: fila = chwila, sufałosć = = suchwalosć, gornjoluž. fězda = hwězda, hwizdać = fizdać), 3. podudarnost gornjolužičkih leksema wot-mołwić i jehła s južnopoljskim molwić i jegla). Donjolužički je ovde bliži velikopoljskim dijalektima (
narečja imale su u osnovi. već svoj današnji karakter. [ 2 ] Gornjolužičkih Srba je to budišinski govor, tačnije rečeno njegov jugoistočni deo, kod Donjolužičkih Srba to je govor koji se razvio
, u izvesnoj meri i potpomagati gornjolužičku protestantsku književnost, bila je izabrana naročita komisija gornjolužičkih evangeličkih sveštenika. Njeni članovi su poticali iz raznih dijalekatskih krajeva koji su tada postojali na
(naročito upotrebe nekih dijakritičkih znakova kao i, й, ź, eź, m, n itd.). Gornjolužičkih Srba postojale dve samostalne varijante književnog jezika, književna varijanta Gornjolužičkih Srba evangelika i
i XVIII veku kod Gornjolužičkih Srba postojale dve samostalne varijante književnog jezika, književna varijanta Gornjolužičkih Srba evangelika i književna varijanta Gornjolužičkih Srba katolika. U Donjoj Lužici bio se oko Koćebuza obrazovao
varijante književnog jezika, književna varijanta Gornjolužičkih Srba evangelika i književna varijanta Gornjolužičkih Srba katolika. U Donjoj Lužici bio se oko Koćebuza obrazovao poseban donjolužički književni jezik.
Zejler sa Tydźenska nowina koja je 1854. promenila ime u Serbske nowiny i sve do zabrane 1937. izlazila kao dnevni list gornjolužičkih evangelika. U isto vreme je (1841) Jan Arnošt Smoler objavio svoje fundamentalno delo Pesmice gornjih i donjih
piše u uvodu svoga rečnika: Gornjolužičkih Srba obrazovale, kasnije su se razvijale i obogaćivale kroz literarna i publicistička dela pisaca i pesnika kao što su
književnog jezika. Tada su se stvorili važni uslovi za normalno funkcionisanje standardnog književnog jezika Gornjolužičkih Srba koji se ipak približava po svom karakteru književnim jezicima ostalih slovenskih naroda.