Tajne. O tome upravo govori i svedoči knj. Otkrivenja. Samo sabranje kome predstoji Episkop, okružen prezviterima ikonizuje Crkvu kao Tajnu Carstva Božijeg. Zbog napetosti prisustva Carstva na Zemlji, o čemu govori Otkrivenje, samim tim

primili na dar od Stvoritelja. Jedino u Liturgiji, u evharistijskom sabranju mnogih na jedno mjesto, zajednice koja ikonizuje dolazeće i već prisutno Carstvo Božije, sama borba za očuvanje pismenosti i slovesnosti, dobija svoj pravi smisao, da

i Svetoga Duha koje se vrši u hrišćanskom manastiru, istovetno je slavoslovlju hrišćanske, slavoslovne Crkve, koja ikonizuje Carstvo Božje.

zajednici, a u centru tog sabranja Crkve nalazi se Hristos Bogočovek, Koji u Sebi sve vozglavljuje i Kojeg ikonizuje predstojatelj. Promisao Božji o svekolikoj tvorevini jeste da ona treba da postane Crkva. Vera u Boga je neodvojiva od

, dakle da ostane u zagrljaju svoga Tvorca. Izvan slobode nema razuma [ 14 ]. Čovek, dakle, svojom slobodnom voljom ikonizuje Boga (sličan je Bogu), ali se ta sloboda realizuje u telu (prirodi), nije sloboda nekakvo puko maštanje, levitacija

čoveka. Čovek vozglavljuje celokupnu prirodu i daje smisao svemu što postoji. Na taj način, stvaranje čoveka ikonizuje sjedinjenje svega u Sinu Božjem koji je u isto vreme i savršeni čovek. (Zato je Sv. Maksim Ispovednik tvrdio da je

svet). Episkop se na taj način naziva Svetim, ne zbog svojih vrlina, nego zato što na Svetoj Evharistiji oslikava ( ikonizuje ) Jedinog Svetog, kao ikona Hrista i kao onaj koji sedi na mestu i u obličju Božijem, po Sv. Ignjatiju Antiohijskom.

, nije imao nikakvih teškoća da koristi jezik ikonizma (slikovni jezik), i da vidi samoga Hrista u licu onoga koji Ga ikonizuje na Svetoj Evharistiji, to jest u Episkopu.

argument da, pošto se Sin Božji ovaplotio i postao istorijska ličnost, od tada sve što se dešava oko Njegove ličnosti, ikonizuje , oslikava konačno, eshatološko prisustvo Njega, na jedan način stvarni, ne umišljeni. Tako, iako će se Svetost

jedna istorijska tvorevina, nije proizvod istorije. Ona je proizvod Carstva Božijeg koje se na ovaj način odslikava ( ikonizuje ) u istoriji. Zato se Crkva u starim tekstovima, u Sv. Pismu, kod apostolskih Otaca, i naziva stranstvujućom (na grčkom

, poznaćemo Boga. Kada Episkop na Liturgiji sedi na gornjem mestu u hramu sa sveštenicima sa jedne i sa druge strane, on ikonizuje , izobražava samoga Hrista, a sveštenici apostole. To je znak Drugog dolaska kada će Gospod Isus Hristos suditi živima

, pokazuje ga i povezujći nas sa njime, i ova povezanost daje Ikoni pravi smisao. Sveta liturgija, koja mistagoški ikonizuje buduće Carstvo Božije, jeste prirodni prostor i atmosfera za ulogu i funkcionisanje pravoslavne Ikone. Deo Pete

, preko njega se spasavate. Još su Sveti Oci kazali tamo gde je episkop, tamo je Crkva. Gde je Crkva tamo je episkop. On ikonizuje Hrista, nije Hristos, ali ikonizuje Hrista, braćo i sestre. Neka bi Gospod dao mudrosti i snage, duhovne i fizičke,

Sveti Oci kazali tamo gde je episkop, tamo je Crkva. Gde je Crkva tamo je episkop. On ikonizuje Hrista, nije Hristos, ali ikonizuje Hrista, braćo i sestre. Neka bi Gospod dao mudrosti i snage, duhovne i fizičke, Vladici Joanikiju, da, još decenije i