slični izrazi i sinonimi u savremenom srpskom, hrvatskom i slovenskom
Sličnost reči ili fraza u rezultatima zavisi od toga, koliko puta se reč ili fraza
pojavlja u sličnom kontekstu kao "ipostasnog".
Slični izrazi i sinonimi za
Kliknite za traženje
Primeri iz opštega korpusa
Korpus srWac
srWaC je korpus srpskog jezika (Clarin.si)
, te prožimanja svojstava božanske i čovečanske prirode u Hristu. Autor se u sledećem poglavlju bavi posledicama ipostasnog sjedinjenja, a ističe oboženje čovečanske prirode u Hristu i bezgrešnost Hristovu kao model za asketsku teoriju
čovekovog rasta, založene u njegovoj prirodi, pokazujući se kao mogućnosti sve dubljeg upodobljenja Bogu i ipostasnog jedinstva sa Njim. Tajna Hrista se otkrila kada je "došla Punoća vremena" ali je ona pripremana još pre nastanka sveta,
mu se kao živome, licem u lice besedeći sa Njime. Ipostasnog Slova jeste istinska živa voda. Voda teče i reč teče kao voda. Voda osvežava i oživljava telo. I blagodatna reč
, na njenu povezanosti sa Sotirologijom, kao i na potrebu jasnog terminološkog izjašnjavanja pri definisanju ipostasnog sjedinjenja priroda u Hristu.
to već jeste, evharistijski metod vaspitanja ličnosti, blagodatnog, svetotajinskog, celovitog i sveobuhvatnog ipostasnog obrazovanja čoveka po obrazu Hrista Bogočoveka i upodobljenja čoveka Hristu Bogočoveku po kome je stvoren, dok se,
Boga, ne dao Bog Jer kako može biti Bog ono što je iz ničega nastalo? Ako i jeste Božje telo postalo Bog nepromenljivo zbog ipostasnog jedinstva, kao pomazano ali i kao ostalo ono što je po prirodi bilo: telo odušeno dušom razumnom i umnom, započelo, ne
jevanđelista, zaista Sveti Otac Crkve i duhonosni egzegeta Reči Božije, glasnik i vesnik (= tolmač) Samoga Hrista kao Ipostasnog Samo-Logosa (Autologos), Samo-Reči Božije, kako on često, a s njime i drugi Sveti Oci, poistovećuju svetu pisanu Reč
Nebesku Manu. Tablicu Živu, koja je primila Upisanu Reč, prstom Božijim - Svemoćnim Duhom - ovaploćenu kao Logosa Ipostasnog , Kadionicu zlatnu, koja je rodila Božanski Žar, i svu tvorevinu omiomirila.
(iz manastira Eseksa u Engleskoj), s kojim je svojevremeno razvio posebno prisan duhovni odnos i čijem je bogoslovlju ipostasnog načela posvetio niz radova.
i realnost Bogovaplotenja. ipostasnog jedinstva Božanstva i čoveštva u Hristu. Lik, ikona uvek izobražava lice, ličnost, to jest Božanski Logos. U
svih prirodnih nužnosti i ograničenja. Njen logos upućen je na sadejstvo sa otkrivenim božanskim energijama i na dar ipostasnog sjedinjenja čoveka sa Bogom u Hristu.
to više odgovaralo ljudskom shvatanju Svete Trojice. Pošto je Otac načelo i uzrok ne zbog prirode Božanstva, nego zbog ipostasnog svojstva, i pošto Ipostas Očeva ne uključuje Sina, to Sin ne može biti načelo i uzrok. Filioque ustvari razdvaja Očevu
iskustvo: Sveto Pismo kao Davar Jahve = Reč Gospodnja, neodvojivo je, za življenje i spasonosno poznanje, od Hrista, Ipostasnog Logosa = Reči Boga Živoga i Istinitoga, Ovaploćenoga u Crkvi i kao Crkva. Zato je toliko značajno i ovo Sinodsko izdanje
Božanstvom. Jer iako se je sveta duša odvojila od životvornog i prečistog tela, ipak je Božanstvo Logosa, posle ipostasnog nerazdeljivog sjedinjenja dveju priroda u utrobi svete Deve i Bogorodice Marije, ostalo nerazdeljivo i sa dušom i sa