primio hrišćansku veru više puta je dokazivo vernost Spasitelju. Uspeo je da Mu se vrati i posle odstupanja nametnutog od strane surovih progonitelja. Uprkos njihovoj nemoćnoj drskosti, srca i duše mnogih naših sunarodnika obasjani su Hristovom istinom. Naša je dužnost i duhovna potreba da čuvamo ovu istinu i da na osnovu nje gradimo lični i društveni život . jevanđeljskog temelja na kojem je podignuto. Danas nam mnogi ponovo predlažu da gradimo život bez Boga. Sloboda se ponekad tumači kao povođenje za bilo kojim željama, uključujući i one koje mu se sugerišu iz spoljašnje sredine. Ovakvo poimanje slobode se može proširiti do granica kad ona počinje da predstavlja opasnost i za prirodna moralna osećanja i za bližnje, i na kraju, za samu mogućnost da čovek govori istinu i postupa po savesti .

sve gubitke koji su posledica svake odluke ponaosob, i dobitke kao posledice tih istih odluka. Treba razmisliti koje negativne posledice možete najbezbolnije prihvatiti i bez kojih dobitaka ne biste mogli tako lako nastaviti dalje. To nije lako uraditi ( samo lako zvuči ), pa je poželjno da o tome razgovarate sa psihoterapeutom . jevanđeljskog odeljka, Episkop Irinej je u svojoj propovedi izrazio radost zbog toga što na Klisi bogosluži ponovo posle jedanaest godina, zatim je govorio o smislu i sadržaju ovog velikog Gospodnjeg praznika, a na kraju je čestitao hramovnu slavu parosima i svom vernom narodu .

i hrišćanskoj istoriji tumačen na razne načine. Danas često gubimo iz vida ono novozavetno značenje svetosti, tj. da su svi kršteni, u stvari, sveti ( to je misao ap. Pavla ), tj. da moral ne utiče presudno na njihovu svetost. Poznato je i mesto iz Pastira Sv. Jerme, gde je rečeno: Svi sveti koji sagrešiše do ovoga dana ... U kom su odnosu etika i svetost? Da li je svetost isključivo moralna kategorija ili nije? Koji bi to bio etički ideal, ako imamo u vidu otačku interpretaciju jevanđeljskog učenja ?

, sam je učio i propovijedao Jevanđelje. Do danas su sačuvana neka njegova djela iz kojih možemo vidjeti da je bio čovjek duhonosac i hristonosac, da je nosio Hrista Gospoda u srcu svome, ali se istovremeno i smiravao, pa za pojedina pitanja, koja su se tada postavljala u životu Crkve, a postavljaju se i danas, nije sam htio da daje odgovore nego, cijeneći Svetog Vasilija Velikog više od sebe i prepoznavajući u njemu taj veliki dar, koji mu je Bog dao, Bogom prosvećenog i jevanđeljskog , Hristovog uma on ga je izazivao svojim pitanjima da što više ostavi nasleđa jevanđeljskog učenja iz riznica Božanskih, koje mu je Bog bio otvorio. Poznata su njegova pisma i pitanja Svetom Vasiliju na koja je Presveti Vasilije odgovarao radi dobra vjernih, radi dobra Crkve i to su postale riznice svetootačkog predanja, temeljne i spasonosne do dana današnjeg, besjedio je Njegovo Preosveštenstvo Episkop Joanikije .

možemo vidjeti da je bio čovjek duhonosac i hristonosac, da je nosio Hrista Gospoda u srcu svome, ali se istovremeno i smiravao, pa za pojedina pitanja, koja su se tada postavljala u životu Crkve, a postavljaju se i danas, nije sam htio da daje odgovore nego, cijeneći Svetog Vasilija Velikog više od sebe i prepoznavajući u njemu taj veliki dar, koji mu je Bog dao, Bogom prosvećenog i jevanđeljskog, Hristovog uma on ga je izazivao svojim pitanjima da što više ostavi nasleđa jevanđeljskog učenja iz riznica Božanskih, koje mu je Bog bio otvorio. Poznata su njegova pisma i pitanja Svetom Vasiliju na koja je Presveti Vasilije odgovarao radi dobra vjernih, radi dobra Crkve i to su postale riznice svetootačkog predanja, temeljne i spasonosne do dana današnjeg, besjedio je Njegovo Preosveštenstvo Episkop Joanikije .

kralj Tvrtko poslao svoga nećaka, vojvodu Vlatka Vlađevića ( Vukovića ), sa dvadeset hiljada hrabrih ratnika u pomoć caru Lazaru. Prevodilac, tačnije priređivač, posebno naglašava Lazarevu nadahnutu i dirljivu besedu kojom je hrabrio svoje ratnike da se junački bore i da osvete mrske uvrede i ogromne štete koje su im nanesene, i čak i da umru slavno za ljubav Hrista, našeg iskupitelja, za odbranu svoje drage domovine, sinova, roditelja, vere i presvetlog zakona jevanđeljskog pod znakom svetog krsta .

, ujedinjujuća i objedinjujuća snaga - i za pojedince, i za porodice i za zajednice naroda i za sve narode u svijetu. Tako da je tu uloga naše Crkve veoma značajna . jevanđeljskog načela - novo vino u mjehove nove. Ako sipamo novo vino u mjehove stare, onda će se oni poderati i vino će se prosuti. Eto, to je upravo i želja naše Crkve, našeg Sinoda i Sabora, da vječno novo vino Svjetlosti Hristove, koja prosvjećuje sve i svgda, uvek sipamo u nove mjehove. Naravno, kada kažemo nove, to ne znači da mi sada izmišljamo neke novotarije, nego sipamo u one mjehove u koje je Crkva kroz vijekove sipala, na načelima Živoga peredanja svoga u prošlosti. Nije to

" . jevanđeljskog začala, verujućima se obratio otac Vukašin nadahnuto govoreći o pobedi Hristove nemoći nad moći smrti jer se sila Božija u nemoći pokazuje savršena, a sveti Joakim i Ana su divni primer toga .

zanimaju detalji, možete pročitati Steve Ballmeovo pismo zaposlenima od 2700 reči u vezi promena na senior leadership pozicijama : Jevanđeljskog začala, Prvojerarh je poučio svoj narod i poručio da se ugledamo na Presvetu Bogorodicu. I da sve što činimo, činimo u slavu Božiju i u smirenju. Da živimo život dostojan dostojanstva čoveka, dostojan dostojanstva Boga, jer čovek u sebi nosi ikonu Božiju. I zato je nedolično svakom krštenom hrišćaninu, svakom svešteniku, narodu Božijem da tu ikonu skrivamo i zatrpavamo svojom nemarnošću, svojim gresima, svojim strastima, a ne nosimo je da bi ta ikona bila putokaz i

po pitanju ljudskih prava. U svom pozdravnom govoru je istakao da je velika uloga upravo žena u negovanju međureligijskog dijaloga. Naglasio je da vjernici doprinose izgradnji boljeg građanskog društva oslanjajući se, prije svega, na svoje lično iskustvo kao vjernika Rimokatoličke crkve . jevanđeljskog života, mira i ljubavi, svijet činile boljim, a što se od današnjih vjernica isto očekuje .

njihovih pastirskih obaveza, a takođe napominjati našim arhipastirima da su prizvani da budu čuvari Hristove istine i da moraju da ispunjavaju arhijerejsku zakletvu koju su dali u prisustvu naroda Božijeg . jevanđeljskog slepca, koji je sledio slepe vođe. Zato, kao treće, moramo da ištemo takve sveštenike i arhijereje koji po svim pitanjima uče pravoslavno, u skladu sa svetootačkim predanjem, i sabirati se oko njih. Teško svetu od sablazni ( Mt. 18,7 ). Živimo u vreme najvećih duhovnih sablazni, kada nam se ponekad čini da nam zemlja izmiče pod nogama. No, ni u kom slučaju ne smemo se predavati uniniju. Svako od nas je pozvan da brani veru i neprikosnovenost njenih dogmata i kanona, i od

30 tomova velikog formata, sa preko 450.000 reči iz književnog jezika i narodnih govora. U 2006. godini izlazi 17. tom . jevanđeljskog rečnika obrađuje se i predstavlja staro srpsko pisano nasleđe i sakuplja i obrađuje leksika iz srpskih srednjovekovnih jevanđelja u staroslovenskom kontekstu .

". Takvo shvatanje lako je uočljivo u savremenom, takozvanom naučnom, bolje rečeno scijentističkom mentalitetu, a isto tako i u književnosti i u mas-medijima. A živeti tako kao da Boga nema znači postavljati se izvan koordinata dobra i zla, što će reći van konteksta vrednosti kojima je izvor sâm Bog. Pojavljuje se zahtev da čovek sâm ustanovljava šta je dobro a šta zlo. I taj program se nudi i propagira s raznih strana. Dok Zapad, s jedne strane, stalno svedoči o delovanju jevanđeljskog zametka, dotle, s druge strane ništa manje deluju i antijevanđeljske struje. One udaraju u same temelje ljudskog morala, u porodicu, propagiraju moralnu dopustivost, razvode, slobodnu ljubav, prekid trudnoće, kontracepciju, borbu sa životom u njegovom začeću i na njegovom izmaku, manipulaciju životom. Taj je program - kako u pojedinim društvima tako i u svetskim razmerama - podržavan ogromnim finansijskim sredstvima. Ima mogućnosti da raspolaže snažnim

na obe lokacije i sistema perimetarske zaštite pristupa zidinama u Zavodu u Zabeli . jevanđeljskog Miroslavljevog slova, koje je simbol naše crkve, duhovnosti, istorije, pismenosti i korijena ".

manastirskog bratstva. Jedan od paraklisa u Krki posvećen je današnjem prazniku svetom apostolu Pavlu koji je sa svojim učenicima Titom i Ermijem prosvetio Dalmaciju Jevanđeljem Hristovim i osnovao Crkvu na ovim prostorima. Tome svedoče i ranohrišćanske katakombe koje se nalaze u kripti crkve u manastiru Krki. Danas se praznuju i dvanaestorica i sedamdesetorica svetih apostola koji su svojom propoveđu izveli čitavu vaseljenu iz mraka idolopoklonstva na svetlost jevanđeljskog učenja. Oni su svoju vernost Hristu posvedočili ne samo svojim životom i učenjem, nego i svojom mučeničkom smrću, pošto je većina od apostola uvenčana vencem mučeništva .