, razvio je čitav niz teza koje favorizuju tu haplogrupu u odnosu na sve ostale haplogrupe, što je nonsens. Tako da kod Kljosova imamo nešto što bismo mogli nazvati - nacionalizam haplgrupe. Sličnu stvar su svojevremeno i Hrvati radili sa haplogrupom I. Znači, Sloveni nikako nisu mogli biti samo R1a, kako tvrdi Kljosov. Mjesta slovenske etnogeneze u južnoj Bjelorusiji i sjeverozapadnoj Ukrajini pokazuju pad slovenske haplogrupe R1a i porast haplogrupe I2a1b1 Dinaric M423 koja je podjednako slovenska kao i R1a. Sem toga Sloveni kao etnička, a prije svega lingvistička grupa formirali su se dosta kasno i to od genetskih raznorodnih elemenata. O tome ćemo nadamo se još pisati na ovom DNK projektu .

u zapadnoj Evropi, pa samim tim i one na britanskim ostrvima, uključujući i Stounhendž. Ova varijanta haplogrupe I2 prisutna je kod Baska u procentu od oko 10 %. Planinska oblast centralne Sardinije poznata kao Nuoro najtipičnija je oblast za ovu varijantu danas u Evropi. Paleosardinijski jezik koji je uticao na formiranje današnjeg sardinijskog jezika i koji je bio neindoevropski jezik, blizak baskijskim vjerovatno je bio originalni jezik ove haplogrupe . M423 ¶

i Isles. Isles se prije nekih 13.000 godina odvojio od opšte grane i danas je prisutan uglavnom na britanskim ostrvima. Disles je prije nekih 5.000 godina takođe odvojen od opšte grane sa Dinaric i može da se nađe skoro isključivo na britanskim ostrvima. Dinaric varijanta definisana SNP mutacijom L621 L147.2 migrirala je u istočnom smjeru, na prostore današnje istočne Poljske, Zakarpatja, Polesja gdje će nešto kasnije učestvovati u etnogenezi Slovena. Taj istočni M423 , poznat kao Dinaric, danas i najmnogobrojniji, je genetski veoma mlad, tačnije predak svih današnjih pripadnika ove haplogrupe živio je prije nekih 2.500 godina. Upravo ta genetska mladost, iznenadna demografska eksplozija, veća raznovrsnost haplotipova u Zakarpatju nego na Balkanu, oborila je hipotezu da je I2a M423 Dinaric starosjedilački na Balkanu, što je isprva tvrđeno, i označila I 2 a M423 Dinaric kao jedan od jasnih markera slovenskog prisustva i

u istočnom smjeru, na prostore današnje istočne Poljske, Zakarpatja, Polesja gdje će nešto kasnije učestvovati u etnogenezi Slovena. Taj istočni M423, poznat kao Dinaric, danas i najmnogobrojniji, je genetski veoma mlad, tačnije predak svih današnjih pripadnika ove haplogrupe živio je prije nekih 2.500 godina. Upravo ta genetska mladost, iznenadna demografska eksplozija, veća raznovrsnost haplotipova u Zakarpatju nego na Balkanu, oborila je hipotezu da je I2a M423 Dinaric starosjedilački na Balkanu, što je isprva tvrđeno, i označila I 2 a M423 Dinaric kao jedan od jasnih markera slovenskog prisustva i ekspanzije u Evropi. Tako I 2 a M423 Dinaric ne nalazimo zapadno od Rajne gdje Sloveni nisu prodirali, ali je imamo na Peloponezu gdje su živjela slovenska plemena Milinga i Jezeraca. Praškokorčakovska arheološka kultura 5. vijeka n. e. je jasno prepoznatljiva kultura u kom je dominirao I2a M423 Dinaric. Plemenske skupine koje se

gdje će nešto kasnije učestvovati u etnogenezi Slovena. Taj istočni M423, poznat kao Dinaric, danas i najmnogobrojniji, je genetski veoma mlad, tačnije predak svih današnjih pripadnika ove haplogrupe živio je prije nekih 2.500 godina. Upravo ta genetska mladost, iznenadna demografska eksplozija, veća raznovrsnost haplotipova u Zakarpatju nego na Balkanu, oborila je hipotezu da je I2a M423 Dinaric starosjedilački na Balkanu, što je isprva tvrđeno, i označila I 2 a M423 Dinaric kao jedan od jasnih markera slovenskog prisustva i ekspanzije u Evropi. Tako I 2 a M423 Dinaric ne nalazimo zapadno od Rajne gdje Sloveni nisu prodirali, ali je imamo na Peloponezu gdje su živjela slovenska plemena Milinga i Jezeraca. Praškokorčakovska arheološka kultura 5. vijeka n. e. je jasno prepoznatljiva kultura u kom je dominirao I2a M423 Dinaric. Plemenske skupine koje se povezuju sa ovom kulturom su Srbi, Duljebi, Lemuzi, Lenđani, Bužani, Volinjani ,

, danas i najmnogobrojniji, je genetski veoma mlad, tačnije predak svih današnjih pripadnika ove haplogrupe živio je prije nekih 2.500 godina. Upravo ta genetska mladost, iznenadna demografska eksplozija, veća raznovrsnost haplotipova u Zakarpatju nego na Balkanu, oborila je hipotezu da je I2a M423 Dinaric starosjedilački na Balkanu, što je isprva tvrđeno, i označila I 2 a M423 Dinaric kao jedan od jasnih markera slovenskog prisustva i ekspanzije u Evropi. Tako I 2 a M423 Dinaric ne nalazimo zapadno od Rajne gdje Sloveni nisu prodirali, ali je imamo na Peloponezu gdje su živjela slovenska plemena Milinga i Jezeraca. Praškokorčakovska arheološka kultura 5. vijeka n. e. je jasno prepoznatljiva kultura u kom je dominirao I2a M423 Dinaric. Plemenske skupine koje se povezuju sa ovom kulturom su Srbi, Duljebi, Lemuzi, Lenđani, Bužani, Volinjani, Dregoviči i Drevljani. Praškokorčakovska kultura je proistekla iz nešto starije

na Balkanu, oborila je hipotezu da je I2a M423 Dinaric starosjedilački na Balkanu, što je isprva tvrđeno, i označila I 2 a M423 Dinaric kao jedan od jasnih markera slovenskog prisustva i ekspanzije u Evropi. Tako I 2 a M423 Dinaric ne nalazimo zapadno od Rajne gdje Sloveni nisu prodirali, ali je imamo na Peloponezu gdje su živjela slovenska plemena Milinga i Jezeraca. Praškokorčakovska arheološka kultura 5. vijeka n. e. je jasno prepoznatljiva kultura u kom je dominirao I2a M423 Dinaric. Plemenske skupine koje se povezuju sa ovom kulturom su Srbi, Duljebi, Lemuzi, Lenđani, Bužani, Volinjani, Dregoviči i Drevljani. Praškokorčakovska kultura je proistekla iz nešto starije Zarubinjecke kulture istočne Evrope iz prvih godina naše ere, a od skupina koje su mogle donijeti balkansko-panonske keltske latenske elemente na istok spominju se Bastarni, moguće i keltizovano pleme Boja sa gornjeg Dunava. I Bastarni i Boji su dobri kandidati za nosioce

. Plemenske skupine koje se povezuju sa ovom kulturom su Srbi, Duljebi, Lemuzi, Lenđani, Bužani, Volinjani, Dregoviči i Drevljani. Praškokorčakovska kultura je proistekla iz nešto starije Zarubinjecke kulture istočne Evrope iz prvih godina naše ere, a od skupina koje su mogle donijeti balkansko-panonske keltske latenske elemente na istok spominju se Bastarni, moguće i keltizovano pleme Boja sa gornjeg Dunava. I Bastarni i Boji su dobri kandidati za nosioce I2a M423 Dinaric i pripadnike Zarubinjecke kulture. Danas se haplogrupa I2a M423 Dinaric dijeli na dvije osnovne grane, nazvane uslovno: Dinaric North i Dinaric South. Ta podjela nije definisana SNP mutacijom već mutacijom na STR markeru DYS 448, gdje North haplotipovi imaju vrijednost 20, a South vrijednost 19. South grupa je mlađa i izdvojila se iz opšteg Dinaric prije 1800 godina, na prostoru današnje jugoistočne Poljske, gdje je i danas prilično zastupljena. Odatle je

, Lemuzi, Lenđani, Bužani, Volinjani, Dregoviči i Drevljani. Praškokorčakovska kultura je proistekla iz nešto starije Zarubinjecke kulture istočne Evrope iz prvih godina naše ere, a od skupina koje su mogle donijeti balkansko-panonske keltske latenske elemente na istok spominju se Bastarni, moguće i keltizovano pleme Boja sa gornjeg Dunava. I Bastarni i Boji su dobri kandidati za nosioce I2a M423 Dinaric i pripadnike Zarubinjecke kulture. Danas se haplogrupa I2a M423 Dinaric dijeli na dvije osnovne grane, nazvane uslovno: Dinaric North i Dinaric South. Ta podjela nije definisana SNP mutacijom već mutacijom na STR markeru DYS 448, gdje North haplotipovi imaju vrijednost 20, a South vrijednost 19. South grupa je mlađa i izdvojila se iz opšteg Dinaric prije 1800 godina, na prostoru današnje jugoistočne Poljske, gdje je i danas prilično zastupljena. Odatle je pratila migraciju slovenskih plemena na zapad preko južne Poljske do Češke ,

u kojoj Srbi žive od davnina. Prostor zapadne Češke i istočne Bavarske je po svoj prilici prostor Porfirogenitove Bijele Srbije u susjedstvu Franačke. Odatle su u Srbi u 7. vijeku na poziv vizantijskog cara Iraklija doselili na područje Paganije, Zahumlja, Konavala i Trebinja i zagorske Srbije, a to je otprilike prostor jezgra srpske srednjevjekovne države. I danas na tom prostoru, Hercegovine, jugozapadne Srbije i zapadne Crne Gore, južne Dalmacij e haplogrupa I2a M423 Dinaric South dominira sa preko 70 %. Druga varijanta Dinaric North migrirala je više u istočnom pravcu, spuštajući se iz prapostojbine u zapadnoj Ukrajini prema jugu, oblasti donjeg Dunava, mješajući se tamo sa antskim plemenima i zajedno sa njima i Avarima, prešla je Dunav i naseljavala se više u istočnim i centralnim krajevima Balkana sve do Peloponeza. Na ovaj način učestvovala je u etnogenezi bugarskog, makedonskog, ali i grčkog naroda najviše preko slovenskih

se više u istočnim i centralnim krajevima Balkana sve do Peloponeza. Na ovaj način učestvovala je u etnogenezi bugarskog, makedonskog, ali i grčkog naroda najviše preko slovenskih plemena Dregovića, Smoljana, Velegezita, Berzita, Vajunita, Milinga i Jezeraca. Ova varijanta takođe značajno je zastupljena kod Rumuna i Moldavaca i pretstavlja slovenski element u njihovoj etnogenezi što brojni slovenski toponimi u Moldaviji i Vlaškoj dokazuju. Danas je I2 M423 Dinaric zastupljen kod Srba ukupno u procentu od oko 35 % gdje je tri četvrtine South varijanta, a jedna četvrtina North varijanta. Katolički Bunjevci su još jedna tipična Dinaric South populacija, genetski mnogo bliža Srbima nego Hrvatima Istre, Pokuplja, Zagorja i Slavonije. Na prostoru Crne Gore i Hercegovine može se pratiti slovensko prisustvo upravo preko ove haplogrupe. Stanovništvo dolina, koje su planinci poput Vasojevića ( E1b ) nazivali Srbljacima ,

varijanta, a jedna četvrtina North varijanta. Katolički Bunjevci su još jedna tipična Dinaric South populacija, genetski mnogo bliža Srbima nego Hrvatima Istre, Pokuplja, Zagorja i Slavonije. Na prostoru Crne Gore i Hercegovine može se pratiti slovensko prisustvo upravo preko ove haplogrupe. Stanovništvo dolina, koje su planinci poput Vasojevića ( E1b ) nazivali Srbljacima, Bjelopavlići ( E1b ) Lužanima i Matarugama, po svoj prilici su pripadali haplogrupi I2a M423 Dinaric. Ova ekspanzivnija E1b vlaška plemena koja su dolazila sa graničnog pojasa sa Albanijom potiskivala su ih prema zapadnoj Hercegovini, Dalmaciji, Lici, ali i prema sjevernoj Srbiji, Sremu. Ipak i u Crnoj Gori neka jaka bratstva kao Vukotići sa Čeva ili Borojevići sa Cetinja pripadali su ovoj haplogrupi, a po svoj prilici i cjelokupno pleme Bratonožića kao i dijelovi Piperskog plemena ( Lutovci ) .

da je ona bila dio migracije tzv. istočnog Graveta na prostore sjeverno od Crnog Mora, kada su paleolitski lovci sakupljači iz Evrope u potrazi za lovištima migrirali u pravcu istočnih stepa i dalje prema Kavkazu. Inače je i ova haplogrupa malobrojna, slično haplogrupi I2b . M423 ¶

tzv. istočnog Graveta na prostore sjeverno od Crnog Mora, kada su paleolitski lovci sakupljači iz Evrope u potrazi za lovištima migrirali u pravcu istočnih stepa i dalje prema Kavkazu. Inače je i ova haplogrupa malobrojna, slično haplogrupi I2b . M423 L 147.2 koju najčešće označavaju kao Dinaric predstavlja podgrupu haplogrupe I koja je učestvovala u etnogenezi Slovena zajedno sa R1a haplogrupom kojima su pripadali Venedi i Anti. Pri tome je haplogrupa I2 M423 L147.2 bila dominantna kod one skupine Slovena koja se u antičkim izvorima spominje pod imenom Sklavina i koja je u najvećoj mjeri učestvovala u naseljavanju Balkana. Arheološka kultura po kojoj su Sklavini prepoznatljivi je Praško-Korčakovska kultura 5.

malobrojna, slično haplogrupi I2b . M423 L147.2 bila dominantna kod one skupine Slovena koja se u antičkim izvorima spominje pod imenom Sklavina i koja je u najvećoj mjeri učestvovala u naseljavanju Balkana. Arheološka kultura po kojoj su Sklavini prepoznatljivi je Praško-Korčakovska kultura 5. vijeka ne koja se rasprostirala od Polesja u Belorusiji, preko zapadne Ukrajine, južne Poljske, donje Austrije, Češke i istočnih dijelova Bavarske. Iz ove grupe sklavinskih plemena proistekao je narod Srba koji se

m423

O piškotih in zasebnosti

Nastavitve piškotkov