slični izrazi i sinonimi u savremenom srpskom, hrvatskom i slovenskom
Sličnost reči ili fraza u rezultatima zavisi od toga, koliko puta se reč ili fraza
pojavlja u sličnom kontekstu kao "milčana".
Slični izrazi i sinonimi za
Kliknite za traženje
Primeri iz opštega korpusa
Korpus srWac
srWaC je korpus srpskog jezika (Clarin.si)
u V v. n. e. pa se i mi držimo toga; da je NEMANjA bio od te SVEVLADOVE LOZE, i da nastalja tradiciju VELIKOG SRBskog plemena MILČANA , koji su stigli ovamo čak iz LUŽICA da obnove staro SRBsko carstvo i kulturu na BALKANU. Kao prvi svoj zadatak NEMANjA
istorodni i istokrvni narod, a bio je od najplemenitijeg roda SRBskog, bio je LUŽIČKI SRBin iz velikog plemena MILČANA ¶
do H veka dostigla u seoskoj privredi i zanatstvu visok nivo. To važi naročito za neka plemena, kao Lužičane, Glomače i Milčane , koja su imala naprednu materijalnu kulturu.
i pleme Njižića koje je bilo nastanjeno oko današnjeg grada Drezdena. Godine 932. taj isti kralj je potčinio pleme Milčana i Lužičana napavši ih iz pravca grada Majsena koji je u međuvremenu podignut. Dugo je opsedao jako plemensko središte
opustošio plemenske oblasti Srba i uništio njihova utvrđenja. Slično je postupio Henrih II godine 1003. protiv Milčana . Zbog veće moći feudalnog agresora i socijalno-ekonomske strukture zaraćenih strana, Srbi su u ovim ratovima
srednje Lužice ratari su krčenjem šuma stvorili prve čvrste seoske veze između plemenskih oblasti Lužičana i Milčana . Mnoga imena sela koja su ista, npr. tri Sublice (351) i sela čija su imena u vezi sa sečenjem i paljenjem šume, svedoče o
jezika na sudu). Jedina starolužička plemena koja su odolevala negativnim uslovima razvitka bila su plemena Milčana i Lužičana u Gornjoj i Donjoj Lužici. Međutim, pošto ni kasnije nisu postojali političko-ekonomski uslovi za
življa, ova dva plemena ni kasnije nisu mogla da se ujedine u višu socijalno-ekonomsku formaciju. Potomci Lužičana i Milčana bili su obuhvaćeni nemačkim državno-teritorijalnim jedinicama koje su se formirale. Nekadašnji Lužičani bili su
markgrofovijom (Markgrafentum Meissen), a kasnije Saksonskom markgrofovijom. Milčana nije ni u davnini postojala neposredna teritorijalna veza. Između ovih dveju oblasti prostirao se širok šumski pojas
i teče kroz nekada čisto srpske krajeve da se kod Berlina ulije. Grad je prvobitno bio sedište srpskog starešine iz roda Milčana ali je posle nemačke kolonizacije u H veku postao germansko vojno uporište opasano zidinama i gradom Ortenburgom na
između ovih dveju književnosti, ali one se ipak ne mogu razdvajati. To su nekadašnja narečja Lužičana i Milčana lužičkosrpskih plemena koja su odvajkada nastanjivala oblasti oko reke Spreve (Spreva je nacionalna reka jer
tvorevinama. Bajke Lužičkih Srba stvarane su na donjosrpskom i gornjosrpskom jeziku, odnosno narečju Lužičana i Milčana . Kroz narodne bajke, pesme, priče i izreke sačuvan je jezički kolorit Lužičkih Srba, koji su uprkos brojnim
su bili, niti su mogli biti Gotima, niti su živjeli sa njima, jer stigoše sa Baltika, kao LUŽIČKI SRBi iz velikog plemena MILČANA , što i sami nemački izvori isto tvrde. Istina je da je TATILO išao da se tuče sa Gotima, i da ih tuče, a ne da ga oni