primeran i razumljiv način, verniku pruža približna istina neke otkrivene ili prirodne religije. politeističkih ), pri čemu je svaka od njih više puta prolazila kroz raznolike istorijske epohe i u njima postojećeg naroda i država (dovoljno je uzeti za primer transformacije

religija nisu u pravu. Ok možete reći da Judizam, Hrišćanstvo i Islam u suštini veruju u istog boga, ali šta je onda sa učenjima Budizma, Bramanizma, učenjima nekih politeističkih religija? Za njih ćete vi jednostavno reći da su sekte, da su njihova učenja ništavna kao i da oni nisu spoznali pravoga boga. Ali tu je paradoks, zar Bog ne bi težio da se u

dana uzdigao na nebo, tj. vaskrsnuo. Njegova kruna od trnja po svemu sudeći predstavlja sunce i njegove zrake, dok su skoro sve njegove osobine preslikane od mnogih politeističkih božanstava kao što su Horus, Mitra, Orfej i mnogi, odista mnogi drugi. Vredi poznavati druge religije kako bi se i sopstvena shvatila; Dokins navodi kako mu je upravo

tačne da je čovek rođen sa ovakvim "greškama ", nemilosrdno izložen" sudbini ". Tako se, na kraju XX veka, posle svih fantastičnih uspeha nauke, vraćamo na verovanja politeističkih naroda, tokom hiljade i hiljade godina, u "sudbinu ", bilo da je ona zapisana, (i za pojedinačnog čoveka i za narode) u zvezdama, u volji nekog ćudljivog boga ili

i vraćali se (regredirajući) na veru u idole. Ovih paganskih i neopaganskih idola danas, na kraju XX veka, kao da ima isto toliko ili čak i više, nego što ih je bilo usred politeističkih carevina Sumerije, Vavilona i Asirije.

Istočna i zapadna hrišćanska crkva su se prilagođavale istorijskim okolnostima pokušavajući da ojačaju ili sačuvaju svoju moć - najpre selektivno goneći elemente politeističkih paganskih religija Slovena i jeresi, zatim, boreći se za prevlast, a sa dolaskom Turaka čuvajući hrišćanstvo od islama. Kroz istoriju Balkana se menjao položaj

odveli iz Samarije, dođe i nastani se u Vetilju, i učaše ih kako će se bojati Gospoda. Ali načiniše sebi svaki narod svoje bogove, i pometaše ih u kuće visina [ tj. hramove politeističkih bogova ], koje bejahu načinili Samarjani, svaki narod u svojim gradovima u kojima življahu [... ] Ali se bojahu Gospoda, i postaviše između sebe sveštenike visinama,

kojima se otvaraju novi i beskrajni horizonti usavršavanja posle smrti. Zašto se ne bi svaki hrišćanin na zemlji (ne ulazim u verovanja drugih religija, mahom politeističkih , o stanju i daljoj sudbini duše posle smrti), hrišćanin koji se u toku svoga života trudi i revnuje za Boga i Hrista kao Boga, dalje revnovao za uzvišeniji put koji će nam

- ispostavilo se da je tih deset zapovesti samo mala selekcija iz znatno obimnije egipatske Knjige mrtvih. Ispostavilo se da je hrišćanstvo samo bleda kopija starih politeističkih religija.

¶ politeističkih religija, do najsavršenije monoteističke bogootkrivene hrišćanske vere. I ako po svojoj sadržini toliko različite, ipak sve se one muče da daju odgovore na ta

je branilo načela isključivoga monoteizma, glavnoga zahtjeva i najvećega dobitka antikne filozofije, dok se poganski monoteizam nije umio kako treba da oslobodi politeističkih nazora. Kršćanstvo, koje je širilo načelo o jednakosti i bratstvu svih ljudi, predobilo je time niže slojeve. Obrazovane je znalo da uvjeri, da je njegov nazor o

čoveka, nesposobnog da sam upravlja sobom, sa nesvesnom potrebom da bude kažnjen zbog svojih prestupa. Mada se ovakva predstava Boga može naći i danas kod nekih politeističkih , tzv. primitivnih naroda, ona je poznata i u judaizmu i u hrišćanstvu. U okviru hrišćanske religije ova predstava izražena je u Kalvinovoj (1509 1564) i Cvinglijevoj

samo kroz pravoslavno predanje zadobija blagodet Svetoga Duha? politeističkih i jevrejskog, monoteističkog naroda, došao je da donese svetlost spasenja svima narodima sveta. I reče im: Idite po svemu svijetu i propovijedajte jevanđelje

, već mu je u svakom pojedinačnom slučaju daje da bi je upotrebio na dobro sebi ili drugima. politeističkih sistema. Bogovi imaju svoje ljubimce, kojima daju svoju naklonost i osposobljavaju ih da izvedu naročita dela, kao Herakla, Odiseja ili Parisa, ali je komunikacija