slični izrazi i sinonimi u savremenom srpskom, hrvatskom i slovenskom
Sličnost reči ili fraza u rezultatima zavisi od toga, koliko puta se reč ili fraza
pojavlja u sličnom kontekstu kao "spljetske".
Slični izrazi i sinonimi za
Kliknite za traženje
Primeri iz opštega korpusa
Korpus srWac
srWaC je korpus srpskog jezika (Clarin.si)
na Vidovdan 1914. g. Hiljadama naroda s krajine Kninske, Vrličke od Kistanja, Zadra Benkovca, Drniša iz Spljeta i Kaštela Šibenika, Skradina Obrovca, Sinja, Imotskoga iz Boke i Dubrovnika sa krajine Bosanske i iz Like okupiše se oko bratskih sokolskih četa i pomoliše se Bogu za izginulu braću hrabre kosovske Osvetnike. Na parastosu je skladno pjevalo pjevačko društvo Srbadija iz Šibenika. Iza parastosa izvodili su sa uspjehom vježbe srpski i hrvatski sokoli uz pratnju Spljetske muzike. ( 27 ) Na Sletu je Grga Anđelinović održao govor podeljen u 4 dela a svaki se završavao refrenom Ne kličem zdravo ni meni ni vama, već onim junacima koji će skoro ginuti za narodno ujedinjenje ( 28 ) .
, da je i za njih poslije toga nastupilo teže doba . spljetske arcibiskupije. Radi kratkog života nije u tome uspjeo, ali zato uspjeo je u tome Petrov našljednik, Lampridije. Bio je ovaj Lampridije učen i energičan čovjek, a imao je mnogo moćnih prijatelja. Pomoću tih prijatelja, koji su u Mlecima nastojali, da se povolji težnjama zadarskoga biskupa, Lampridije izradi, da mu je mletačka republika i povoljila. Ovo je, kažu, mletačka republika učinila zato, što je htjela da pokaže Zadranima svoju naklonost, i da ih više sebi priljubi
biskupa, Lampridije izradi, da mu je mletačka republika i povoljila. Ovo je, kažu, mletačka republika učinila zato, što je htjela da pokaže Zadranima svoju naklonost, i da ih više sebi priljubi, a također i zato, da se osveti onima u Dalmaciji, koji su naginjali mađarskome kralju. Stvar je svršila time što je isti Lampridije postao arcibiskupom i mitropolitom za sva ona mjesta, u provinciji, koja nijesu bila podvlasna mađarskome kralju, i postao je dakle neodvisan od spljetske arcibiskupije, a papinskom odlukom od aprila 1155. god, bude ova nova zadarska arcibiskupija stavljena pod jurisdikciju gradskog, odnosno, mletačkog latinskog patrijarha .
poglavica. Ali obzira već nikakvih imali nijesu da iskale mržnju svoju na pravoslavne, kad je došla mađarska vlada, i kad su spljetskom crkvom počeli mađarski arcibiskupi da upravljaju. Između prvih predmeta na pomenutom Petrovom saboru, raspravljano je bilo o pravoslavnima i njihovoj crkvi, te jednodušno budu proglašeni za jeretike i kao takvi predati anatemi. Ujedno bude ustanovljeno, da se pomoću svjetovne vlasti imaju progoniti svi, ma gdje se našli u oblasti spljetske arcibiskupije, koji spominju na crkvenim službama ime carigradskoga patrijarha. Na osnovu riječi ove krasne saborske naredbe, moglo bi se držati, da je grčkih pravoslavnih kolonija bilo osim Spljeta ( Zadra, Šibenika i Makarske ) još i u svima onim eparhijama, kojih su biskupi na saboru bili i zagovarali istu naredbu, dakle i u Kninu, i u Ninu, i u Skradinu, i u okolinama tih mjesta, ali o tim kolonijama odnosni podatci nama su nepoznati .
razloga preinačeni u bile dresove kako bi se zabašurilo srbsko podrijetlo stopalošutne udruge Hajduk. Inače, samo da vas podsjetim, sam naziv ove balunske udruge ima čisto srbski ( ali nikako hrvatski ) etnonim jer se tradicija hajdučije nikada nije vezivala za Hrvate već isključivo i samo za Srbe. Stoga vam predlažem da u ime povijesno-nacionalne istine pred Gospodom pokrenete inicijativu na Poljudu da se oficijalni naslov dotične stopalošutne spljetske udruge preimenuje u Srbski Hajduk ( ča se mene osobno tiče može se preimenovat i u Srbo-četničku stopalošutnu udrugu - Hajduk iliti SČSU Hajduk ) .
se širilo u većoj meri najpre franačkim uticajem. Ninska crkva, u kojoj je stvoreno sedište za hrvatskog biskupa, posvećena je galskom svecu Aselu. Za Sv. Urza se izrično kaže, da je u Dalmaciji pokrstio mnoge pagane baš u vreme Karla Velikog. Zapadni uticaj pokazuje i crkvena arhitektura toga vremena, čiji se spomenici nalaze ne samo u Dalmaciji, nego idu dublje u unutrašnjost ( u Bosnu, na primer; crkve u Zenici, Dabravini, Brezi ), sa karakterističnim tipovima u vratima spljetske stolne crkve Sv. Dujma; u Kapeli Sv. Križa, u Ninu; u mramornoj grobnici Ivana Ravenjanina i sl. Poreklo tog vrlo kitnjastog stila s razlogom se smešta u severnu Italiju, a Franci su mu samo bili posrednici .
O hercegnovskim Vojnovićima, još uvijek jedinoj i neprevaziđenoj studiji o ovom bratstvu, navedeno je dosta arhivske građe. O tome i sam autor piše u predgovoru ove knjige: Glavna građa s kojom sam se za ovu radnju koristio, bila je sva neobjelodanjena. A to su: rodoslovlje Vojnovića, čitulje, zapisi, dokumenti iz arhive općine hercegnovske, koji su bili svojina bivše općine topaljske i fiskalne komore u Herceg-Novome, zatim dokumenti iz arhive zadarske ( odnosno spljetske ), dubrovačke, mletačke, koje sve bješe pok. Đorđe ( Vojnović ), kad je tražio potvrdu svoje plemenske titule, marljivo sakupio; dalje porodični spisi Vojnovića, matice parohije Savine i topaljske, izvješća i pisma o Vojnovićima u Rusiji, kao i svega drugog što doznadoh. [ 26 ] Uz to se koristio i fundamentalno arhivskim zbirkama kao što je diplomatski kodeks zbirke Monumenta Ragusina, izdanje JAZU u Zagrebu. Takav metod rada, manje-više, zadržao je i kod pisanja drugih
god. ) nastali su razdori u vladalačkoj porodici, a posebne težnje pojedinih oblasti izbile su opet na površinu. Ali kada je Vojislavljev sin Mihailo uspeo da sam zavlada državom, on je uspešno nastavio politiku svoga oca. Najvažnije je delo Mihailovo osnivanje samostalne crkve. Možda je već Vojislav preduzimao nešto u tome pravcu, ali je, kako izgleda, Mihailo dovršio pregovore sa papskom kurijom o tom pitanju. Do toga vremena sve su srpske zemlje potpadale pod vlast spljetske arhiepiskopije. Mihailo je, naravno iz čisto političkih motiva, radio na tome, da srpska država dobije svoju samostalnu crkvenu upravu. I papskoj kuriji je u ovaj mah išlo u račun, i iz političkih i iz verskih obzira, da ispuni želju Mihailovu. Stoga se papska kurija odazvala želji Mihailovoj, osnivala je, ili upravo obnovila, staru dukljansku arhiepiskopiju u Baru i podložila joj je sve zemlje od Save i Cetine do Bojane i Drima. Samo je Dubrovniku ostala samostalna
ista crkva u Srbiji. Srpska crkva bila je bliže Vizantiji i njenom uticaju, a njezino stanje bilo je uvijek povoljnije zato, što se nije morala neprestano boriti s rimokatoličkom crkvom, jer ova zbog dobre crkvene organizacije sv. Save i jake države za Nemanjića ni uz ugarsku zaštitu nikad nije mogla u Srbiji uhvatiti korijena. Bosanska crkva sa svojim slovenskim bogosluženjem, kad se je Bosna krajem XI stoljeća konačno odijelila od Srbije, koristeći se sukobom između spljetske i dubrovačke arhiepiskopije i tadašnjom slabom organizacijom zapadne crkve u Bosni, započe samostalno svoju organizaciju krajem XII vijeka i nastavi je u HIII vijeku ( kad i crkva u Srbiji ), ali odmah naiđe u tome svom radu na otpor rimske crkve, koja ne htjede žrtvovati Bosne istočno-pravoslavnom uticaju, jer su pape tu zemlju i njene hrišćane uvijek smatrali kao svoje područje, a tu borbu zaoštravala je Mađarska svojim pretenzijama. Organizacija bosanske crkve
. Riješih se da ostanem, ne znam ni sam zašto, valjda zato što je prokleti širok sve jače duvao, te mi olabavio volju. Kad širok vlada u Primorju, ne samo što ovlaži sve, nego tada izbijaju sve pritajane bolesti i čegrsti, i klice zlovolje razvijaju se naglo, te se tada najviše događa i svađa i glupih postupaka. Zato mu se i obično pridaje pridjevak "prokleti" . spljetske težakinje u vijedrima na glavi, i one i brodari sve ćutljivo i mrzovoljno zbog prokletog vjetra .
povlastice za sebe i svoje suvernike i postao je jevrejski konzul u Spljetu. Godine 1592. izvedeni su poslovi koje je imao u planu Rodrigo i oni su ispali po volji svim zainteresovanim činiocima. Spljetski knez i kapetan pisao je 11. oktobra 1594. svojoj vladi u Mletke, da splitsko stovarište daje mnogo više od onoga, što su se nadali. Uz to stovarište, koje je bilo od ogromne koristi za Spljet i skrenulo u nj veći deo bosanske i balkanske trgovine, podigli su Jevreji, na molbu spljetske opštine, a po dozvoli mletačke vlade, i prvu banku u tom gradu, koja je imala da finansira velik deo poraslih trgovačkih poslova. Uslov je samo bio da se u banci ne sme naplaćivati veći interes od 15 %. Prirodna je stvar da su se spljetskim stovarištem i bančinim kreditom Jevreji služili u velikoj meri i da je to znatno podiglo i njihovo blagostanje i njihov uticaj. Koliki je značaj spljetskih Jevreja vidi se najbolje po ovom: Josif Penso, njihov konzul oko 1630. godine ,