. Na nju se gleda kao na špekulantski, a ne plemenit pojam, rekla je ona. univerzalističko delovanje na osnovu kojeg se oni suprotstavljaju politici i čine poseban i veoma značajan sloj u celokupnoj istoriji

, istakla je Vesna Pešić. U Srbiji 90 - tih godina dolazi do podele među intelektualnim svetom na one koji su ostali verni univerzalističkim načelima i na partikularnu struju podložnu nacionalističkim interesima, dok je danas ta podela manje vidljiva ali i

u vreme Carstva, ti istočnjački kultovi gube svoj etnički karakter; njihove strukture i soteriologije proklamuju univerzalistički cilj

, nego su u razredu uslovi i mogućnosti jednaki za sve. Škola uči decu da prihvate razliku između partikularističkih i univerzalističkih normi vrednovanja, a to je važno za uključivanje u svet odraslih. Upravo dete uči tu razliku što je veoma važno za

ne na kraj, povijesti. Svaki narod ima [... ] univerzalističkih strategija od kojih u svakom slučaju sljedeće tri ne vode cilju. (a) Pragmatistička teologija. Kaže se da u svim

je potreba za novim, interdisciplinarnim istraživanjima i potreba za ovakvom jednom izdavačkom kućom zasnovanom na univerzalističkim načelima nauke oslobođene dogmatskih pristupa i umišljenih ciljeva. Slobodno korišćenje svih postojećih izvora i

po celom svetu. Povezujući ovu eklisiologiju sa sopstvenim poimanjem trijadologije on je bogoslovski utvrdio univerzalističko učenje o Crkvi [ 8 ].

daje sebe i izvan rimokatoličke Crkve ' ' [ 83 ]. univerzalističkom eklisiologijom. Ona je bila dominantna usled razvoja specifičnih istorijsko-političkih okolnosti koje su

, između ostalih, u delima sv. Kiprijana i bl. Avgustina su dale neophodnu teološku osnovu ovom shvatanju Crkve. Univerzalističko poimanje Crkve je dobilo svoje dogmatsko-saborsko utemeljenje na Prvom vatikanskom saboru. Ovaj sabor je održan u

okolnostima i definitivno je potvrdio istorijske eklisiološke tokove na Zapadu. On je predstavljao verifikaciju univerzalističke eklisiologije. Međutim, u isto vreme dolazi do razvoja nove eklisiološke svesti (Meler, Draj, Sejler) koja će

u radu i predstavlja uvod u jedno novo shvatanje Crkve na Zapadu. S jedne strane, Drugi vatikanski sabor zadržava univerzalističku eklisiologiju, a sa druge uvodi ' ' novu ' ' evharistijsku eklisiologiju. U njoj se pomesnoj Crkvi priznaje punoća

. univerzalistička crta, što je verovatno posledica integrativne i otvorene uloge Beograda, kao glavnog grada, i Srbije, u staroj

sređenog i dobrog života koji je prirodno težio stvaranju, a ne osveti ili namirivanju dugova. Ali, u novije vreme, ova univerzalistička crta denuncirana je kao izdajnička, jer u svetu srpskog i nesrpskog postoje samo empirijski kriterijumi, i ako ste

liberalističku kulturnu matricu, kao i njenu filozofiju, karakteriše nerazrešivost brojnih sporova, koju su rani, univerzalistički orijentisani liberali smatrali nedostatkom, dok je pojedini savremeni liberali smatraju vrstom vrline. Prema

novovekovno prosvećivanje i preobražaj zapadnog hrišćanstva. Ovaj istorijski podatak objašnjava odnos između univerzalističkog učenja i teorije o ljudskim pravima. On najpre objašnjava fundamentalnu sličnost koja među njima postoji, i koja se