Mihajla Šarca iz Crne Gore u Hercegovinu nastala su prezimena: Zimonjić, Žerajić, Parežanin, Šarenac. Oni Šarenci Vlastelinovići koji su ostali u Crnoj Gori raseljavali su se tamo takođe na nekoliko strana: jedni su otišli u Bjelopavliće i od njih su u

plemena su: Šarci, Šarančići i Zmajevići u Pljevljima, Šarci na Goliji za koje se kaže da su od Kresojevića iz Bileće. Vlastelinovići Šarci koji su se nakon pada Hercegovine pod Turke povukli prema Crnoj Gori, pored okoline Nikšića naselili su se i u

cetinjska Vrela sa slavom Petrovdan, koja je zatim postala preslava starosjedilačkih uganjskih bratstava do danas. Vlastelinovići se pominju i kao nikšićki kneževi u mletačkim izvorima 17. vijeka. Knez Tomaš Vlastelinović pogubljen je sa ostalim

je sa ostalim srpskim knezovima od strane Turaka u tom periodu. Nakon oslobađanja Boke od Turaka 1687. godine Vlastelinovići se sele na mletačku teritoriju, dobijaju grofovsku titulu i grade u Risnu zadužbinu, crkvu posvećenu sv. apostolima

što sve tri porodice imaju korijen u gatačko-bilećkom kraju, već se Vlaisavljevići kasnije pominju samo u Krajini, a Vlastelinovići kao veliko pleme Šaranaca ili Šaraca u Crnoj Gori. I Šarci i Vlaisavljevići su u Krajini jedno pleme koje slavi sv. Petra

u Crnoj Gori. I Šarci i Vlaisavljevići su u Krajini jedno pleme koje slavi sv. Petra, istog sveca zaštitnika kome su Vlastelinovići podigli dvije crkve jednu u cetinjskim Vrelima, drugu u Risnu. Nešto kasnije vidjećemo i potvrdu ove veze u genetskim

živjeli su Vlasi Kresojevići, cijeli prostor se zvao Kresovina, a nadamo se da smo gornjom analizom dokazali da su Vlastelinovići Šarci proistekli upravo iz plemenske grupe Kresojevića.

starim svedočanstvom konačno potvrđuje svoj neodlazeći ostanak među zidine ove naše večnosti. Kao nekada Vlastelinovići , Sundečići, i dvanaest sveštenika iz njegove porodice Kostića, kao nekada pop Savo Nakićenović ili Mladen