kulturne i socijalne istorije, empirijskih kulturnih istraživanja (etnoloških, lingvističkih) i radnu grupu donjolužičkih istraživanja. Pri njemu funkcionišu Lužička centralna biblioteka i Lužički kulturni arhiv.

svakodnevnu jednosatnu emisiju na donjolužičkom. Osim toga postoji takođe polučasovna televizijska emisija na donjolužičkom , što je od naročito velikog značaja s obzirom na osetno smanjenje praktične upotrebe donjolužičkog jezika.

emisija na donjolužičkom, što je od naročito velikog značaja s obzirom na osetno smanjenje praktične upotrebe donjolužičkog jezika.

za poslednje godine NDR. donjolužička publika je morala da se zadovolji sa tek pokojom predstavom) imao je mogućnost da se prilično brzo i celovito upozna sa

dinastije, ls. jezik se mogao gajiti i razvijati, iako skromno, čak bolje nego u lužičkosrpskim okruzima donjolužičke markgrofije. Zbog toga je razumljivo što se doljnols. varijanta ls. književnog jezika kojom se govori oko grada

veliki polet i za lužičkosrpsku kulturu. Ne treba zaboraviti da Lužički Srbi govore na dva dijalekta: gornjolužički i donjolužički , koji se skoro mogu nazvati i različitim jezicima. Ta podeljenost je, verovatno, podsticana i smišljena sa strane.

proze, Za svoj jezik kaže: "Nije naš jezik tup, niti gvozdena zvuka" Kito Frico Štempel je živeo u 18. i 19. veku i prvi je donjolužički pesnik. Značajan je kao prevodilac antičke književnosti i sakupljač narodnih umotvorina. U prilogu ovom časopisu

ostalog prvi uporedni Etimološki rečnik. Jan Boguvjer Rihtar, živeo u 18. veku, prvi je pisac književne istorije na donjolužičkom dijalektu. Svoj tekst iz ovog izbora započeće rečima: "Možda neko suviše potcenjuje lužičkosrpsku naciju

najkrupnija imena ove književnosti. Nina Vitkojc, umrla 1975. godine, imala je značajan udeo u stvaranju standarda donjolužičkog književnog jezika, U prilogu ovog izbora opominje svoj uspavani narod da se trgne. Jurij Breza, rođen 1916, začetnik

oko 200 utvrđenja. Za njih je bila potrebna velika količina drvenog građevinskog materijala. Iskopavanjem donjolužičkog Tornova bilo je utvrđeno [ 6 ] da je staro srpsko stanovništvo već oko 800. godine upotrebljavalo najvažnija sredstva

koja su naseljavala oblasti sve do Odre bila je najzad pokorena, među njima i Lužičani i Ukrani. Na zapadnom kraju donjolužičke oblasti Gero je naredio da se podigne grad Jarina (Gehren), da bi odatle mogao lakše vladati Lužičanima. Druga plemena

u okviru drugih zapadnoslovenskih jezika Donjolužičkih Srba (lužičkosrpske nacionalne manjine u Gornjoj i Donjoj Lužici). Lužičkosrpski jezik nije jedinstven. On se

književna jezika i njima odgovarajućih dijalekatskih kompleksa, a međusobno su povezani pojasom gornjolužičkih i donjolužičkih prelaznih dijalekata.

kompleksa, a međusobno su povezani pojasom gornjolužičkih i donjolužičkih prelaznih dijalekata. donjolužički Srbi predstavljaju ostatak slovenskog življa, koji je u srednjem veku naseljavao južni deo teritorije današnje

kod Gornjolužičkih Srba. Kao rezultat toga procesa polako dolazi do kulturnog zbližavanja između Gornjolužičkih i Donjolužičkih Srba. Međutim, u to vreme još ne postoje uslovi za stvaranje jedinstvene lužičkosrpske građanske klase i nacije, pa