veze, pre svega donjeg lužičkog jezika sa susednim poljskim jezikom. U gornjolužičkom jeziku primetne su bliže veze sa češkim jezikom. Kao što smo pre kratkog

uslovi za normalno funkcionisanje standardnog književnog jezika Gornjolužičkih Srba koji se ipak približava po svom karakteru književnim jezicima

jezik nije došao do takvog stepena kristalizacije kakav je poznat u gornjolužičkom .

prvoj polovini XIX veka za lužičkosrpski književni jezik, uglavnom za gornjolužički , počinje novi period razvoja.

njegova književna tradicija je slabija i on je manje konsolidovan nego gornjolužički jezik. Specifični uslovi koji su određivali razvoj lužičkosrpskih

su prevođeni u Nemce. Lužički Srbi od 16. veka govore na dva dijalekta: gornjolužički i donjolužički, koji se skoro mogu nazvati i različitim jezicima. Baš

dijasisteme. Drugim rečima: osobenosti književnog jezika, kako gornjolužičkog , tako i donjolužičkog imaju različitu dijalekatsku

. gornjolužički književni jezik je dostigao veći obim i jezički se više konsolidovao.

kulturu. Ne treba zaboraviti da Lužički Srbi govore na dva dijalekta: gornjolužički i donjolužički, koji se skoro mogu nazvati i različitim jezicima. Ta

pesama Dolnoserbske basni doživela je više izdanja. Prevodila je sa gornjolužičkog kao i sa drugih slovenskih jezika. Imala je značajan udeo u stvaranju

a kasnije i u okviru dijalekata. gornjolužičkog književnog jezika čini evangelička književna varijanta. Elementi

i brojeve) i sistem glagolskih vremena. Prema prvoj pomenutoj osobini gornjolužički je sličan poljskom jeziku, a prema drugoj osobini - srpskom jeziku na

dijalekat. Najvažnije jezičke osobine ove katoličke varijante gornjolužičkog književnog jezika jesu:

dosad u celini bila veoma malo ispitivana. Reč je o odnosu između norme gornjolužičkog književnog ili standardnog jezika, kakav se u XIX veku stvarao, i već

objavljujemo smatra se najstarijom originalnom pesmom napisanom ia gornjolužičkom dijalektu.